Predestinatie; 2000 jaar; en de “tweede stap in de door God geleide dans”
Mijn stelling in het vorige artikel is dat mensen het Evangelie niet goed begrijpen, en daardoor ook niet goed toepassen.
De kern van het Evangelie lijkt mij dat mensen meer moeten rekenen. De kern van het Evangelie is: minder kletspraat en meer rekenen. Als je kijkt naar het verhaal van de zondeval:
Het is een heel kort verhaal; het verhaal van de zondeval van de mens; Adam en Eva; wat zegt het eigenlijk?
Daar staat dat God zegt: reken erop (!) dat je niet van deze boom moet eten. Maar Adam en Eva gingen neigen naar kletspraat; en hoe dat eindigt is bekend.
In het Evangelie wordt gezegd hoe het wel moet. Dan kan je in abstracto zeggen: Jezus laat zien hoe je moet leven. Maar ik zou iets zorgvuldiger zijn, en zeggen: Jezus leert hoe je goed moet rekenen:
Hij verwijst altijd naar de Vader = rekent met de Vader. En als mensen met Hem praten, zegt Hij vaak: dat is wat jullie zeggen = jullie eeuwige kletspraat
En Hij zegt: Ik ga nu weg, maar reken (!) erop dat Ik terug kom; als een leraar die even de klas uitloopt en kijken of de mensen intussen hun rekensom maken
Ik had er ook bijgeschreven dat als je die inhoud scherp hebt, de praktische toepassing ook makkelijker wordt. Allereerst in je eigen leven eigenlijk. Het Evangelie is niet meer een “moeilijk vraagstuk”, maar een “fact of life”. Wie zou daar nu tegen zijn, minder kletspraat en meer rekenen
En ten tweede, schreef ik, in de praktijk: dan kan je het Evangelie in de praktijk ook netjes toepassen. Je kan bijvoorbeeld in de asielcrisis zien dat mensen maar zich baseren op “kletspraat” en dat je dan maatschappelijke crisis krijgt
Nu kan iedereen die in Aanmeldcentrum Ter Apel roept en maar hard genoeg “asiel!!” roept toegelaten worden tot de asielprocedure. Ook mensen die uit veilige landen komen zoals Marokko, Algerije, Egypte, Jordanie, Nigeria. Deze mensen gebruiken Ter Apel als “springplank” naar Europa. Er wordt helemaal niet mee gerekend dat deze mensen gewoon het eerste vliegtuig terug kunnen pakken.
Als ze daar vervolgens in de Tweede Kamer over gaan debatteren komen ze er niet uit, anders dan een beetje “bekvechten met elkaar”. Tweede Kamerdebatten zijn vaak niet aan te zien hoe slecht.
Dat kunnen ze ook niet oplossen, want de regel dat als iemand “asiel!!” roept je hem in de procedure moet toelaten is opgelegd door het EHRM. Maar dat instituut moet je eigenlijk met het Evangelie in de hand een lesje “rekenen” leren!
Die rechters zitten in een ivoren toren (zo ziet hun gerechtsgebouw er letterlijk uit) en rekenen (!) niet met praktische zaken zoals mensen uit veilige landen die misbruik maken van zo’n asielsysteem, of rekenen (!) met daaruit voortvloeiende capaciteitsproblemen of rekenen (!) met daaruit voortvloeiende maatschappelijke onrust of burgerlijke ongehoorzaamheid.
Zo, dat zit strak in de verf. Maar er is meer. In dit nieuwe artikel wil ik er nog iets bij zeggen: dat God waarschijnlijk niet eindeloos gaat wachten tot bij ons een keertje het licht gaat branden. Wij moeten eens dringend in actie komen!
Stel zoals in de Bijbel staat: God en het volk is als man en vrouw, “bruidspaar terminologie”.
Stel predestinatie = geen dwang, maar wel: God leidt de dans; wij zitten in een procesmatig proces.
En stel voor God is één tel 1000 jaar en stel dat het Evangelie bijna 2000 jaar oud is
Dat betekent bij elkaar dat God 2000 jaar geleden de "eerste move" in deze dans heeft gedaan en dat wij nu echt (!) onze move moeten doen, anders lopen we in beleving van God meer dan twee seconden achter
En het is vervelend voor de man in de dans, als hij meer dan twee seconden moet wachten op de vrouw ; of praktisch gesproken: we lopen te ver achter dus moeten dringend beginnen het Evangelie goed gaan toepassen
Aanleiding van deze post
Vandaag was een leuke dag, in meerdere aspecten, maar één sprong er wel in het bijzonder uit, en dat was een ontmoeting met iemand in de Albert Heijn.
Dit gesprek ging eens niet over het weer, een beetje regenachtig vandaag, of over waar de komende vakantie naartoe gaat, maar over predestinatie.
Dat is helemaal om van te genieten voor mij: leuk, een lekker pittig thema voor de dinsdagmiddag tijdens een bezoekje aan eenvoudige supermarkt.
Ik had mazzel dat ik deze vriendelijke meneer al eerder had ontmoet, destijds bij de viskraam, toen de visverkoper hem vroeg: heb je nog interessante nieuwe dingen ontdekt over het geloof, en hij vertelde jazeker!
Dat was misschien medio vorig jaar, en ik vroeg hem toen of ik zijn emailadres mocht, want mijn nieuwsgierigheid was wel gewekt, wat hij toen opschreef op een wit bordje, waar je normaal een haring op krijgt. En met een zwarte stift, waar ze vermoedelijk de prijzen mee opschrijven.
Vandaag had ik hem dus opnieuw gesproken, en weer nieuwe interessante dingen geleerd; waar een bezoekje aan de supermarkt al niet goed voor is.
Mensen geloofskennis delen; hoe reageer je als jongeren op een reformatorische school vragen over de islam?
Het begin van de dingen is vaak een beetje onnozel. Het begon met een collega van mij; die vroeg rond 15.00 uur: haal jij even wat voor bij de thee, chocolade misschien. Daar zat ik eigenlijk niet op te wachten, dat ik naar de supermarkt moet lopen. Op zo’n moment gaat eerst mijn “zondige natuur” zich even roeren, die kan net als de slang in het Paradijs, die allerlei redenen verzint om te eten van de boom van kennis van goed en kwaad, natuurlijk duizend-en-één reden verzinnen om vooral niet naar de supermarkt te gaan: het is nat buiten, ik zit hier op mijn stoel, er is genoeg werk te doen, en anders ga ik lekker chatten met Andrea.
Maar hoe meer ik lees over het Evangelie, hoe meer ik leer dat het de nadruk legt op rekenen en niet op kletspraat. Dat zit al in het verhaal van de zondeval; de onderliggende reden waarom het hier mis lijkt te gaan, is dat God duidelijk zegt dat ze met bepaalde dingen moesten rekening (!) houden, en dat prevaleert boven “geklets”:
Het is een heel kort verhaal; het verhaal van de zondeval van de mens; Adam en Eva; wat zegt het eigenlijk?
Daar staat dat God zegt: reken erop (!) dat je niet van deze boom moet eten. Maar Adam en Eva gingen neigen naar kletspraat; en hoe dat eindigt is bekend.
Dus dan moet ik zelf ook niet gaan luisteren naar gekletst in mijn hoofd. Dan ga ik het overrulen met valide argumenten.
Ik ga dan overschakelen van “kletsen” naar “rekenen” zoals: hou er rekening (!) mee dat deze collega ook wel eens wat voor jullie heeft gehaald; bovendien zit ik al de hele tijd achter de computer, dus ik waardeer het dat hij erop rekent (!) dat ik misschien wel behoefte heb aan een wandeling.
Dat wil niet zeggen dat je dan helemaal happy bent als je naar de supermarkt looopt. Er was namelijk nog een ander bezwaar, dat ik hierboven nog niet heb genoemd: ik geef eigenlijk niet om chocolade.
Het bijzondere is dat ik, toen ik bij de AH kwam, daar iemand tegen kwam die ik eerder ook had gesproken, achtergrond uit de GerGem, en altijd erg enthousiast over het geloof en hij had ook zin in een praatje over het geloof: wat een mazzel! Dat is geestelijke chocolade, niet te geloven, dus ik krijg toch ook “mijn chocolade”.
We hadden een geanimeerd gesprek van toch snel 20 minuten denk ik, met wat hij deed en wat ik doe, en om nog eens wat af te spreken. De onderwerpen van dit gesprek waren op zichzelf ook interessant om hieronder te herhalen, vind ik.
Een van de onderwerpen was dat ik altijd nog maar stukjes schrijf. Dat doet hij ook. Ik verontschuldigde mij eigenlijk ervoor: dat is misschien een onhebbelijkheid van mij. Aan de andere kant zei hij: helemaal geen probleem.
Dat kan ook best wel zijn; eigenlijk denk ik ook zo. Ik denk dat ik ook toegevoegde waarde heb. Ik noemde hem als voorbeeld: ik was ook wel eens bij een reformatorische school, en als ik dan hoor dat de docenten graag meer input hebben hoe ze aan de leerlingen vragen kunnen beantwoorden, zoals waarom het christendom wel waar is en de islam niet, dan denk ik: daar liggen toch kansen voor het oprapen, daar kan ik ze mee helpen, je kan de islam zo ontmaskeren als nep:
Zo zegt Jezus: Petrus berg je zwaard op. Met andere woorden Ik ben de Logos en wij gaan dingen nu op een rationele manier oplossen. Het Woord is het zwaard, dus geen echte zwaarden meer nodig!
Maar moet je kijken hoeveel echte zwaarden er wel niet staan op de vlag van Saudi-Arabie. Iedere scholier, ook eenvoudige scholieren, kunnen zien dat dit niet klopt. Wat ze leren in de islam heeft dus met Jezus niets te maken.
Ik gaf aan dat als je dit soort dingen scherp mag insteken (om maar even een “woordspeling” te maken op het Woord is het zwaard: de meest letterlijke toepassing ongeveer).
Dan kan je je beter kan profileren. Je kan die arme scholieren een hart onder de riem steken, als zij met ingewikkelde geloofsvragen zitten. Je kan ook Nederland beter in de markt zetten, want er komt werkelijk een hele horde moslims deze kant op, en die “zijn van het zwaard”, en daar word ik echt niet happy van. Neem de hoofddoek:
De hoofddoek is ooit bedacht als hoofdbedekking voor als je in de woestijn woont. Dan is het handig iets op je hoofd te dragen, liefst iets van dunne stof, want dan loop je tenminste geen zonnesteek op; en voor de dames: dan droogt jouw haar niet zo uit
Maar als jij dat in Nederland gaat doen, dan heeft het geen praktisch nut meer. Als jij het dan toch gaat doen, terwijl het niets goeds brengt, dan draait het muntje gelijk om, en dan krijgt het een negatieve lading. Het wordt dan iets waar je jezelf mee kan afzetten tegen anderen, bijvoorbeeld tegen autochtone NL’ers. Je kan de hoofddoek zelfs nog iets versoberen, en dan wordt de irritatiegrens nog hoger. Het wordt dan iets om te treiteren.
Mohammed was geen rekenaar, dus die heeft er nooit rekening (!) mee gehouden dat een munt twee kanten heeft; en dat als jij een hoofddoek in de woestijn draagt, dat het dan goed is, maar als jij dat in een land als Nederland doet, het een negatieve lading krijgt.
Hij heeft er vast geen rekening (!) mee gehouden dat dit vooral onzekere mensen aantrekt; mensen die bijvoorbeeld het gevoel hebben dat ze vroeger aandacht tekort kwamen. Die kunnen zich dan ineens bekeren tot de islam, en kunnen een hoofddoek opdoen, want met dat lelijke doek kan je veel negatieve aandacht genereren. Misschien denken ze dan: ha, dat is wat ik precies nodig heb. Ze kunnen de hoofddoek nog een stuk soberder maken, dan krijg je nog meer aandacht; maar het is natuurlijk wel aandacht door irritaties opwekken: niet goed. Doe maar eens iets positiefs, dan krijg je positieve aandacht.
Niemand lijkt te snappen hoe dit in elkaar steekt, tot je hier even met het Woord als een zwaard doorheen snijdt. Dan wordt het ineens “pijnlijk duidelijk” hoe dat zit met de islam. Mensen maken zich zorgen of de islam niet de hele wereld overneemt.
Maar ze zouden zich bij de islam eerder zorgen moeten maken hoe zij hun hele maatschappij gaan herorienteren op het Evangelie. Dat wordt nog een enorme klus voor hen. Zodra deze tekst echter “in de lucht staat” weten ze dat het onvermijdelijk is. De islam blijkt dat ineens een van de grootste fiasco’s van de mensheid ooit. Saudi-Arabie moet zelfs zijn eigen vlag gaan vervangen door een andere, en de Kaaba kunnen ze wel gaan afbreken.
Maar ook intern in Europa kunnen we flink de boel opschonen. Het is niet alleen dat we met de vinger kunnen wijzen naar anderen, we moeten ook aan zelfreflectie doen.
Zo kunnen scholieren bijvoorbeeld ook vragen: maar klopt dat dan wel, het Evangelie, er is toch ook atheisme? We hebben in Europa een heel oude filosofische stroming, met allemaal “-ismen” zoals atheisme, communisme, secularisme. Dan zeg ik: okee, dat kunnen we binnen een kwartier afdoen als onzin.
Neem als uitgangspunt het Evangelie, en dan liefst uitgelegd aan de hand van de gereformeerde dogmatiek, met de standen van het genadeleven.
Dat is een heel ordelijk systeem laat zien dat je in toenemende mate “het licht gaat zien”. Hieronder geef ik dat verkort weer, en let bij deze beschrijving op de woorden “mag”, “kan” en “moet”. Dat zijn drie treden van toenemende overtuiging:
0 Advent; in dit stadium zit je nog in het donker; waar is lichtschakelaar?
————————————————————
1 Kerst; dadelijke rechtvaardigmaking: hier gaat het proces van verlichting van start; je mag nu al iets van de waarheid van het Evangelie ervaren
2 Pasen: lijkelijke rechtvaardigmaking: je kan het nu als echte waarheid zien
3 Pinksteren: heiligmaking: je bent er nu van overtuigd dat het wel waar moet zijn; dit is namelijk zo bijzonder, het is de enige waarheid; er is geen twijfel over mogelijk: wij mensen moeten rekenen en niet alleen maar “kletspraat” verkondigen
Misschien kan iemand dan zeggen: zo hebben we dat niet geleerd. Maar pas op dat je blijft rekenen. Mensen kunnen drie honderd jaar drieduizend boeken schrijven met driehonderd duizend pagina’s over standen van het genadeleven: niet de goede weg, je blijft gewoon stationair draaien op cijfer “drie” en het enige wat er gebeurt is dat er alleen maar meer nullen achter komen. Dus je wordt steeds meer afgerekend op deze praatmethode.
Je kan ook rekenen, zoals rekenen dat daar logica achter zit, achter de standen van het genadeleven. Je kan erop rekenen dat er logica zit in de volgorde. Je kan erop rekenen dat er opbouw in zit. Je kan erop rekenen dat je die opbouw kan zien aan de hand van signaalwoorden zoals “mag", "kan", "moet"
Nu ga ik naar de volgende stap: uitleggen hoe dat werkt met het atheisme. Maar hoe zit dat dan met het atheisme.
Nou die hebben ook zo’n systeem, maar dan de opvolgende trappen van ellende. Je valt met het atheisme bij wijze van spreken van de trap zo naar de bodem van de kelder. Neem voor de grap eens het communisme van Karl Marx:
0 Ik zie dat er grote ongelijkheid is in de wereld; hier ziet Marx nog het licht; maar dan gaat de lichtschakelaar uit
———————————————————
1 Marx: als ik de macht heb, dan ga ik het geld afschaffen, dan heeft iedereen evenveel; fout natuurlijk: even weinig! Kluns!
2 reactie van de mensen: maar dan kan je toch niet betalen in de winkel; reactie van Marx: dan maak je maar coupons of zo, kan je daarmee betalen
3 reactie van de mensen: maar dat is dan toch hetzelfde als geld; reactie van Marx: dat moet je mij niet vragen, praktische zaken los je maar lekker zelf op
Zoiets vind je niet op Wikipedia, dat Marx zo’n potje zat te stuntelen. Mensen verbazen zich er wel over dat er zoveel doden zijn gevallen door het communisme: wel honderd miljoen.
Maar dat is helemaal niet verbazend, want het werk van Marx is honderd miljoen keer stom. Het is zo’n bij elkaar geharkte portie onzin, dat je het precies kan ontleden volgens de wetten van de opvolgende trappen van ellende. Eigenlijk is filosofie een hooggekwalificeerde vorm van volmaakte kletspraat in het kwadraat.
Ander voorbeeld: wat te denken van de “grootste” atheistische denker Friedrich Nietzsche. Deze man heeft een hele grote “fanbase”; jongeren uit de GerGem zouden zomaar in de verleiding kunnen komen, om in de praatjes van deze man te vallen. Jezus vinden ze dan misschien maar een “zacht ei” met dat “steek je zwaard terug in de schede”; Nietzsche is een stoere kerel, daar kan je meer van leren. Die heeft zelfs met zijn boek Also Sprach Zarathustra een soort alternatief Evangelie geschreven.
Maar dan kan je ze beter van tevoren vertellen, dat dat boek een portie opgeklopte lucht is, niet normaal, en dat het hier “rucksichtlos bergafwaarts gaat”. Je kan net zo goed een pistool tegen je hoofd zetten en de trekker overhalen, moet je zien:
0 Nietzsche (zoon van dominee): ik vind het geloofsleven maar een gezapige boel, altijd maar hetzelfde verhaal; hier heeft hij nog gelijk ook! zo scherp als ik het leer, met het Woord dat als een zwaard door onzin snijdt, zo doen ze dat nu niet; maar dan gaat bij Nietzsche het licht uit
———————————————————
1 Nietzsche: nou weet je, als ik de macht heb, dan schaf ik het Evangelie gewoon af; laten we maar iets anders gaan doen; fout natuurlijk, de man was net als ik knetter hoogbegaafd, dus dan moet je het Evangelie niet afschaffen, je kan het ook beter op de kaart kunnen zetten; fout, kluns!
2 reactie van de mensen: maar als je het Evangelie afschaft, dan kan je geen genade meer krijgen; reactie van Nietzsche: dan leef je maar van ongenade; het is goed om ongenadig hard te worden, als een Ubermensch
3 reactie van de mensen: maar hoe moet dat dan? reactie van Nietzsche: dat moet je mij niet vragen, praktische zaken ken ik niet, maar weet je wat, als jullie dat niet willen, dan moet je alle ellende maar aan mij geven, dan laat ik het zien, ik ga alle ellende van de hele wereld op mij nemen, tot in eeuwigheid!
Het gevolg was dat de man pardoes is ingestort: hoe kan het ook anders, als jij alle ellende van de hele wereld op je rug wilt sjouwen. Dus op dit moment supreme van zijn leven is hij pardoes ingestort, en kwam niet meer bij zinnen: hij was krankzinnig geworden. Hij moest tot zijn dood verpleegd worden door zijn zus. Deze zus was ook geen helder licht, want in plaats ervan dat zij dacht: hier is iets niet in de haak, hier heeft mijn broer een grote fout gemaakt, ging ze zijn werk over de hele wereld verspreiden.
Dat noem ik het “wegpoetsen van olie met een doek”: de olie verspreidt je zo alleen maar. Ook door dit zijn heel veel miljoenen mensen gedood, want deze Nietzseaanse “stoere jongenspraat” leent zich goed om gekaapt te worden door “politieke piraten”.
Als laatste uit de categorie wil ik Arthur Schopenhauer noemen. Die las ik medio 2021, althans ik las er een stukje uit, want dit was niet te verdragen zo slecht. Toen ik dit gelezen had, wist ik: oke, het Evangelie moet ik hebben, want dit is niet mogelijk, deze filosofische lariekoek. Dit gaat zo:
0 Schopenhauer: ik zie dat er veel lijden is in de wereld; hier ziet Schopenhauer nog het licht; maar dan gaat de lichtschakelaar uit
1 Als ik de macht heb, dan ga ik het leven afschaffen, dan hoef niemand mee te lijden; oei! fout! het leven afschaffen? waarom schaf je het lijden niet af?
2 reactie van de mensen: maar hoe kunnen wij dan leven, dan zijn we er toch niet meer? reactie van Schopenhauer: het leven is misschien toch maar een illusie
3 reactie van de mensen: maar we zien toch allemaal dingen om ons heen, huizen, mensen, allemaal dingen die je kan zien, hoe moeten wij dat dan verklaren; reactie van Schopenhauer: dan moet je maar je ogen dicht en ga maar muziek luisteren; dan is dat ook opgelost
De westerse filosofie bestaat uit opeenvolgende gradaties van menselijke onzin. Ik moet zeggen dat ik er hieronder nog een noem, en wel iemand die ook als voornaam de naam van Jezus heeft, namelijk Immanuel Kant.
Ik noem alleen hem nog, anders wordt u hier misschien moe van, maar ik voel mij verplicht dit te doen, om uit te sluiten dat er toch weer een of andere piraat de waarheid gaat kapen. En ik doe dit ook om u duidelijk te maken dat er maar een enkele waarheid is, namelijk die van het Evangelie: de enige.
0 Immanuel Kant: ik zie dat de wereld heel ingewikkeld in elkaar zit; hier ziet Kant nog het licht; maar dan gaat de lichtschakelaar uit
——————————————————
1 Als ik de macht heb, dan ga ik de waarheid afschaffen, ik verklaar het gewoon fundamenteel onkenbaar; dan hoeven we ons niet meer druk te maken met zoeken
2 reactie van de mensen: maar dan kan je je toch niet meer orienteren in je leven? reactie van Kant: dan kan je toch geen kinderen meer nemen; ik verklaar seks als fundamenteel gevaarlijk voor je denkvermogen, dan ga ik mensen bang maken geen kinderen meer te nemen
3 reactie van de mensen: maar dat is toch raar, hoe moet je dan blij worden zonder kinderen, die geven vreugde in het leven; reactie van Kant: dan neem je maar een hond, net als ik, een poedel; en ga naar buiten je hond uitlaten
Dat was het enige wat deze filosofen hebben geproduceerd: letterlijk. Kant eindigde ermee dat hij totaal vereenzaamd rondjes liep in zijn stad Koningsbergen, het huidige Kaliningrad, nooit getrouwd, nooit kinderen gehad, en liep daar rondjes met zijn hond. Honden zijn erg leuk, maar kunnen gezinsleven niet vervangen. Schopenhauer eindigde ook al zo treurig. Hij deed alleen maar muziek luisteren, en dan proberen een van zijn huishoudsters op zijn schoot te trekken, want hij was iets minder dan Kant in staat zijn seksuele gevoelens compleet uit te doven. Of dat allemaal vrijwillig gebeurde in huize Schopenhauer vraag ik mij af
Nietzsche was krankzinnig geworden en werd verpleegd door zijn zus, waarvan ik mij afvraag hoe die in hemelsnaam zo’n grote man in bedwang kon houden. Je kan je je afvragen of zij hem niet gewoon op bed had vastgebonden. Nu staan deze “grote filosofen” allemaal nog als helden op Wikipedia, dus jongeren uit de GerGem die filosofische interesse hebben, of interesse in politiek, die zouden zomaar in de verleiding kunnen komen om boeken van dit soort types te lezen. Maar als je het Evangelie goed toepast, en gebruikt om deze filosofen eens goed door te lichten, volgens de leer van de opeenvolgende trappen van ellende, dan vraag je je toch af, hoelang Wikipedia er nog over moet doen, om hier eens een “flinke voorjaarsschoonmaak te houden”
Apeldoorn; spirituele Champions League
Er waren nog meer interessante dingen. Deze meneer gaf aan dat de christenen ook wel graag willen weten waar zij zelf staan.
Ik heb daar ook wel vrij (radicale) gedachtes over. Je kan je eigen positie ook goed profileren. Ook hier mag je het volgens mij best wel scherp insteken, het Woord is immers het zwaard, dus hak er maar in.
Mijn idee is dat je in de geschiedenis kan zien dat God soms iemand of een volk afsnijdt van de rest. Dit is ook weer iets van een zwaard: snijden, en hier in de vorm van afsnijden. Die personen of dat volk die is afgesneden krijgen dan speciale taken in het kader van het op koers houden van het Evangelie.
Dat is een doorlopend proces en dat mag niet gestopt worden. Je hebt bedrijven en die hebben aandelen en die kunnen failliet gaan, maar het Evangelie mag niet failliet gaan, dat is een voortgaand werk; dus als de koers te laag zakt, dan worden er even een paar apart gezet om dit op goede koers te houden.
Dan kan je zeggen: dat was bijvoorbeeld in het verleden, als het Joodse volk werd uitverkozen; of Abraham als hun leider. Het Joodse volk was bijzonder ten opzichte van hun buurvolkeren, want zij hadden een heel sterke schriftelijke cultuur en daarom waren zij bij uitstek geschikt om het geloof op koers te houden.
Dat kan je zelfs in de archeologie zien; archeologen hebben begraafplaatsen onderzocht van de Joden en van omliggende volkeren; bij de Joden staat op de graven vaak de naam van de overledene en bij de omliggende volkeren niet: die hadden geen schriftelijke cultuur.
Het is zo bijzonder dat van de Joden, en dan hebben we het echt over het vroege Jodendom, het merendeel van de mensen kon lezen en schrijven: mega bijzonder.
Dat was wel lang geleden. Maar zoiets kan zich ook herhalen. Ze zeggen dat het Nederlandse volk het Israel van Europa is, en waarom zou dat niet zo zijn.
Je zou kunnen zeggen: wat is er dan zo bijzonder aan ons? Nou hier is namelijk iets heel bijzonders ontstaan, namelijk de gereformeerde dogmatiek. Als je kijkt naar het niveau hiervan, dan is het superhoog
Ook de cultuur eromheen is zeer hoog. Als je dan het centrum van deze hele cultuur zou moeten lokaliseren, dan zou je bijvoorbeeld Apeldoorn kunnen kiezen.
Dat lijkt een onbetekende plaats. Maar als Nederland het Israel van Europa is, dan is Apeldoorn het Jeruzalem van Europa, want hier staan de meeste kerken. Dus Apeldoorn speelt hier de spirituele Champions League.
Het vraagstuk van de predestinatie
Zo kan je jezelf flink profileren. Misschien is dat een beetje eng, want je plaatst jezelf wel heel erg in de picture, en anderen gaan dan misschien lachen. Maar dat is niet erg als je rationele argumenten goed zijn.
Dan komt er nog wel een lastig punt, en daarvoor vind ik dit soort ontmoetingen altijd reuze interessant, want je leert er enorm van. Een derde punt van ons gesprek was de predestinatie. Hij gaf aan dat er wel een eeuwenlange discussie gaande is over predestinatie, en hoe het zit met onze rol als mensen.
Ik vond dat heel nuttig, want ik wil binnenkort gesprekken aangaan met de GerGem, en waar ik sta ten opzichte van hen, en dan kunnen ook vragen voorkomen hoe jij denkt ten opzichte van predestinatie.
Daar kan je zomaar in de val raken door over het onderwerp predestinatie terecht te komen in wat ik kwalificeer als “kletspraat”.
Hier moet ik even teruggrijpen naar de kern van het geloof, zoals dat helemaal in het begin hierboven staat: wat verwacht God dat wij doen: moeten wij daarover gaan praten of moeten wij gaan rekenen.
Dus uitgaande van de ratio achter de zondeval : minder kletspraat en meer rekenen.
Het is een heel kort verhaal; het verhaal van de zondeval van de mens; Adam en Eva; wat zegt het eigenlijk?
Daar staat dat God zegt: reken erop (!) dat je niet van deze boom moet eten. Maar Adam en Eva gingen neigen naar kletspraat; en hoe dat eindigt is bekend.
In het Evangelie wordt gezegd hoe het wel moet. Dan kan je in abstracto zeggen: Jezus laat zien hoe je moet leven. Maar hier gaat het ook over meer rekenen:
Hij verwijst altijd naar de Vader = rekent met de Vader. En als mensen met Hem praten, zegt Hij vaak: dat is wat jullie zeggen = jullie eeuwige kletspraat
En Hij zegt: Ik ga nu weg, maar reken (!) erop dat Ik terug kom; als een leraar die even de klas uitloopt en kijken of de mensen intussen hun rekensom maken
Dit vind ik een belangrijke basis voor alles in het leven, maar dan hier ook specifiek hoe je vervolgens het onderwerp predestinatie aanvliegt.
Als de meneer uit de supermarkt zegt dat over predestinatie een eeuwenlange discussie gaande is, dan wordt daar misschien ook teveel op “taal” ingezet en te weinig op “rekenen”
Je kan net als Adam en Eva “kletsen” of het goed is te eten van de boom van kennis van goed en kwaad.
Maar “predestinatie” is natuurlijk ook een heerlijk onderwerp om over te kletsen: daar kan je heerlijk drie of vier honderd jaar induiken, zonder dat je er ook maar enige stap mee verder komt
Je zakt er steeds verder in weg. Niet dat je dan meteen verzuipt, maar er begint een proces van verval; dat heet ook wel entropie, maar dat zit ook hier:
In Genesis 2:16-17 staat “op de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven. . . ”. Deze gelijktijdigheid is heel bijzonder, en lijkt wat raadselachtig, want Adam en Eva leven nog best een lange tijd. Maar het betekent: op de dag dat u daarvan eet begint uw stervensproces; proces van verval.
Het tegendeel zit in het Evangelie. Dat is van de “oplossingen”; als je een vraag goed insteekt, dan beging een proces van wederopstanding
Als Jezus vraagt “waarom heeft U Mij verlaten”, dan is het antwoord natuurlijk: ja, waarom zou dat nu moeten, Jij bent Mijn Zoon; goede vraag; dit keren wij om; en prompt komt aan het lijden van de kruisiging een einde, en wordt het proces de wedergeboorte in gang gezet.
Jezus wordt niet direct wedergeboren, of stapt niet van het kruis af; maar ook hier gaat alles procesmatig: het proces van omkeer begint; maar het begint wel direct
Dus als jij snel wilt weten wat predestinatie betekent, dan is het handig er geen discussie over te beginnen, dat duurt eindeloos, maar snel uitrekenen. De Bijbel geeft directe aanwijzingen dat je niet moet “kletsen” maar moet gaan rekenen.
Maar hoe is dat dan, “rekenend een oplossing vinden”? Je zou kunnen zeggen: eerst maar eens rekening (!) houden met wat de Bijbel er zelf over zegt.
Die gebruikt hier de beeldspraak van de bruiloft. Al in het Oude Testament is het volk Israel de bruid van God. Dat geeft een verhouding aan: “God leidt deze dans”, “wij volgen”.
Dat is misschien lastig. Maar ik denk dat we de uitleg kunnen vinden, de beeldspraak drukt uit: wij zitten in een van God geleid proces, zoals een man een vrouw kan leiden in een dans, en de vrouw volgt. Dat zat ook in de prediking vorige zondag: God gaat met ons procesmatig te werk, zei de predikant.
Dat het procesmatig is, betekent wel leidend, maar niet dwingend. De vrouw kan zich er ook aan onttrekken en op een stoel gaan zitten, bij wijze van spreken.
Daar kan zij met haar buurvrouw gaan kletsen over predestinatie. Maar ze zijn dan misschien eerder “gepreoccupeerd” dan “gepredestineerd”; want God is meer van actie zo lijkt mij.
De Bijbel is duidelijk geen filosofie. Daar schreef ik hierboven over, ik heb haast spijt met filosofen als Kant en Nietzsche die compleet vastgelopen waren.
Maar daar zit ook een praktische kant aan: als de Bijbel geen filosofie boek is, dan is het dus een doe-boek; je moet in actie komen, en het praktisch toepassen, en dan gaat het vanzelf duidelijk worden.
Dit onderwerp heeft ook te maken met het onderwerp tijd. Dat het in de tijd is, betekent dat het niet dwingend is; omdat je steeds bedenktijd krijgt je eraan te onttrekken ja of nee:
Denk maar aan het praktijkvoorbeeld van de chocolade halen. Als mijn collega vraagt om chocolade, dan wil ik wel gaan, maar ik krijg wel even bedenktijd: zal ik wel of niet gaan.
Net als de dames van hierboven kan ik ook gewoon op mijn stoel blijven zitten. Ik bleef ook even achter mijn bureau zitten van: heb ik hier wel zin in dit te doen? Ik bedacht een paar redenen om niet te gaan: lui, heb geen zin om op te staan, vul maar in.
Maar ik ging toch wel. Ik had een afweging gemaakt van voor en tegen. Dus ik ga toch maar gewoon, eigenlijk tegen mijn zin, want ik hou zelf niet van chocolade.
Daardoor word je inderdaad ook beloond: mazzeltje voor jou. Want dan word jij beloond met iets wat jij niet zag aankomen: geestelijke chocolade in de vorm van een leuk, geanimeerd gesprek.
Predestinatie; en de ratio van het begrip “tijd”
Met het bovenstaande is ook de ratio van het begrip “tijd” uitgelegd. Want je zou je kunnen afvragen: kan God niet gewoon meteen direct, ogenblikkelijk het Paradijs “fixen” voor ons mensen: waarom moeten wij mensen zo’n lange heilsgeschiedenis afleggen, die ook een moeilijke weg kan zijn?
Maar daar zit dus onze “bedenktijd”. Voor ons is er tijd, zodat wij bedenktijd hebben of wij willen meedoen aan dit geleid proces.
Je kan je dan nog afvragen wie er dan allemaal meedoen. Dat is ook oppassen, want daar kan je ook uitgebreid over “kletsen”: uiterlijke roeping, innerlijke roeping. Als je gaat rekenen, worden de uitkomsten ineens heel anders.
Dan moet je rekenen met hoe het Evangelie in elkaar zit, zoals op mijn hoofdartikel staat:
https://www.friedasdream.org/blog-1/kanskaart-trekken
Dat is gelijk al “heel andere koek”. Daarnaast moet je rekenen met hoeveel tijd mensen krijgen om zich dat eigen te maken, en praktisch daarnaar te handelen, zoals bijvoorbeeld asielproblematiek aan te pakken, belastingdruk te verlagen, woonruimteproblematiek oplossen, de Tweede Kamer aan te spreken om minder “geklets”, en allemaal andere praktische problemen.
Ik zou er ook op rekenen: die bedenktijd is niet eeuwig. Als God de dans leidt, moet je natuurlijk niet te ver achterblijven, anders loop je teveel uit de pas. Dus God doet de eerste stap, en dan moet jij vervolgens ook niet te lang treuzelen
Daarom geef ik in mijn stukjes ook steeds zoveel urgentie aan, en leg ik er relatief zware druk op, dat mensen in beweging moeten komen, want de boel zit vrij vast.
Mensen zeggen de hele tijd dat het Evangelie moeilijk is dus ze kunnen die stap niet zetten: hun voet blijft op de grond staan. Ze passen het ook praktisch niet toe, dus ze komen ook niet vooruit; ons land is in crisis, het Evangelie is het beste crisismanagement programma dat je maar kan bedenken, en het wordt niet toegepast; en ik zelf ben “roepende in de woestijn”.
Ik heb zelf het vermoeden dat er mogelijk zo’n moment zit aan te komen, dat wij mensen echt een stap moeten zetten, “en dat het anders een beetje vervelend wordt”.
Weliswaar doet God natuurlijk de eerste stap, het is niet de vrouw die de dans leidt zoals bij de evangelische kerken: beetje vreemd. Maar de vrouw moet ook niet te lang achterblijven, en dat kan gebeuren als men maar blijft herhalen “dat het Evangelie zo moeilijk is”
Ik vermoed dat we nu vier jaar tijd hebben. Omdat ik een “rekenaar” ben, maak ik dat ook heel concreet: ik geef een exact aantal jaar. Dat is misschien vreemd voor u. Maar als iemand goed kan rekenen, dan kan je de jaartelling volgen die in het Johannes Evangelie staat.
In dat Evangelie staat een zeer preciese jaartelling. Die duidt er vermoedelijk op, en dan volg ik de “Wednesday theory”, dat de kruisiging hoort bij het jaar 30 AD.
Ik vermoed dat wij binnenkort, als het 2000 jaar later is, echt onze move moeten doen; dus het jaar 2030 AD.
Dus je kan zeggen: God gaat met Zijn volk de eerste stap doen in de dans. Dan wacht Hij tweeduizend jaar, en kijken of wij de tweede stap doen. Een tel is voor God immers duizend jaar, dus één seconde wachten: geen probleem. Twee seconden wachten: kan nog net.
Maar het is wel “lastig dansen” met iemand die meer dan twee seconden achterblijft; of anders te zeggen het is wel lastig het Evangelie op koers te houden, met een volk dat meer dan 2000 jaar treuzelt.
Ik vermoed dat God er dan iets meer dwang op zet; niet heel dwingend, maar je zou misschien kunnen zeggen: een vorm van “zachte drang”, om dit “lost te krijgen”.
Ik vermoed dat God de beste kerk uit het Israel van Europa, Nederland dus, heeft afgescheiden hiervoor, om te kijken of Hij deze kan meekrijgen met het Evangelie, en dat de rest dan kan volgen.
Daarvoor moet je ze dus wel afscheiden. Het idee is vrij radicaal, maar mijn gedachte houdt in dat God de GerGem Apeldoorn vanaf Pinksteren 2026 heeft afgescheiden van de rest van het kerkelijk leven.
Hoe? Dat houdt in, net zoals een minster bij een bedrijf kan doen, dat het nu onder verscherpt toezicht staat en wel van de Heere der Heerscharen. Die heeft al lang de eerste stap gedaan, maar eens kijken of deze kerk kan volgen.
Hoe die kerk moet volgen, daar is mogelijk al van tevoren een plan voor ontworpen, waar ik dan een schema voor heb klaarstaan, en dat is het blauwe schema hieronder. Dat is het analytisch schema van het Evangelie. Met uitleg:
https://www.friedasdream.org/blog-1/kanskaart-trekken
Dit is de analytische analyse van het Evangelie. Hiermee kan je het Evangelie weer helemaal terug in de markt zetten; niet een klein beetje, maar weer helemaal vooraan.
Dus God doet een move, en de vrouw het volk kan volgen, en die kan dan een stap zetten, en dan staat zij weer vooraan: ga die move maar eens doen.
En niet “kletsen” van hoe moeilijk het allemaal is; dat is geklets en daar houdt God niet van, want houdt van rekenen, dus Hij rekent erop dat wij volgen.
Hij rekent er niet op dat wij het dan ook per se doen. Het is immers geen dwang. De kerk kan ook op de stoel gaan zitten en zich eraan onttrekken.
Het plan zit wel goed in elkaar. De analyse is netjes. Ik heb er ook een toelichting bij geschreven hoe je dit moet begrijpen en hoe je dit moet toepassen en hoe dit aan twijfel verder niets toelaat.
Maar je weet het bij mensen nooit; die kunnen zomaar gaan “tegengas geven”. En de meest voor de hand liggende reactie kan zijn dat het te moeilijk is.
Er zit daarom ook een noodvoorziening achter, voor als dit toch ondanks alles misgaat. Dit is wat dit betreft wel echt een superspannend programma. Het idee is dat als zij dit niet doen, en ze krijgen het blauwe genade schema er niet door, dan treedt het onderstaande “rode schema” in werking; en ik weet niet wanneer, maar als ik het zou moeten uitrekenen, dan zou ik zeggen per Pinksteren 2030.
Je krijgt eigenlijk “een rode kaart”. Maar dat is zacht uitgedrukt. Het is een soort schema “operation Revenge”. Dat is iets waarmee een alternatief scenario in werking treedt. Het kan zijn dat deze kerk dan uit de lucht wordt genomen, maar wel ten behoeve van een hoger doel.
De kerk kan door God bijvoorbeeld tot ontploffing worden gebracht, bijvoorbeeld door een eenvoudige onweersknal, zodat de overige GerGem kerken denken: oei, dat moeten wij anders doen.
Het is een hard schema maar een waarvan God dan zal zeggen: het is niets persoonlijks tegen deze specifieke kerk, sterker nog: juist niet, want die is juist uitverkozen, omdat zij “het mooiste meisje uit de rij” is, degene bij wie God het beste kans maakt dat deze zo’n stap kan zetten, waarop de rest volgt.
Maar als het mis gaat, krijgt deze er dan ook het zwaarst van langs. Dat is niet persoonlijk, maar het is puur business. God moet de koers van het Evangelie hoog houden
Naschrift
Zo kan dus een kerk eruit gehaald worden. Zoiets is mij zelf overkomen toen ik net vijf was. Toen is mijn vader uit het leven weggenomen. Ik ging toen wel rekenen: wat is dit voor wereld waar wij in terechtgekomen zijn.
Mijn eerste gedachte was “gewoon chaos”. Maar toen dacht ik nog even na, en toen bedacht ik: nee kan niet, want ik ben een intelligent kind, dus er moet ergens een bron van intelligentie zitten; en toen kreeg ik een beeld van God voor mij. Een persoon die leek op Michael Corleone; en als alleen Jezus God gezien heeft, dan hou ik het op een engel die Michael heet.
Ik denk dat ik dat toen goed heb uitgerekend, dat dit echt was. Mensen kunnen dat onzin noemen, maar iedereen kan alles wel onzin noemen: kletspraatjes zijn goedkoop. Ik denk dat ik dat goed uitgerekend had als kind.
En bij wat ik voor mij zag, daar zit ook een ratio achter: God kan bijvoorbeeld jouw vader uit je leven halen, omdat jij nodig bent om het geloof te verkondigen. Daarvoor heb jij een vader nodig, die je dat goed leert.
Dat had mijn vader misschien zelf ook anders moeten doen. Die deed niets met het geloof, en dat kan niet met een kind als ik, dus dan gaat hij na vier jaar aan de kant: het was twee dagen na mijn vijfde verjaardag, en wordt “uit het systeem” gehaald en vervangen. Volgens de regel “niet goedschiks, dan kwaadschiks”
Dit gaat best wel hard; ik had met Kerst daarvoor nog een tekening gemaakt met vader in de auto, in zijn rode auto. En een maand later in januari was hij uit het systeem gehaald; ook in die rode auto
Misschien even wachten tot na mijn verjaardag, anders bederft dat de pret, en dan eruit gehaald. Toen kreeg hij “de rode kaart”; want als het niet goedschiks kan, dan moet het kwaadschiks.
Zo kan dat ook gaan met de Gereformeerde Gemeente Apeldoorn: ze krijgen net als mijn vader destijds vier jaar de tijd, tot Pinkteren 2030.
Dan kunnen ze goedschiks het Evangelie goed op de kaart zetten volgens mijn programma. Dan volgen ze de route van de “blauwe kaart”. Als ze dat niet doen, dan worden ze er na vier jaar uitgehaald, want dan gaat het via de “rode kaart”
Predestinatie houdt dus niet in dat dit programma van mij is voorbestemd om te slagen, op de goedschikse manier. Het gaat sowieso slagen, dat wel, de koers van het Evangelie is een rechte, dus daar komt geen verandering in. Maar het hangt er niet vanaf of mensen gaan meewerken of niet; gaat het via medewerking dan gaat het goedschiks, en dat is natuurlijk veel beter, dat had mijn vader ook kunnen doen, maar hij deed niets met geloof; en anders dan dus maar kwaadschiks
Ik schat trouwens in, dat in de huidige situatie er meer kans is dat de “goedschiks” methode gaat gevolgd worden. Want mijn vader’s familie was van de Vergadering van Gelovigen, en dat is een soort “hippie club” van “vrijheid blijheid”; daar mag je als gelovige eigenlijk zelf bepalen of je er wat mee doet. Dat is natuurlijk een vrijbrief voor chaos. Deze keer zet ik in op toch wel de een-na-zwaarste kerk, de Gereformeerde Gemeente, en dat maakt de succesrate ineens een stuk hoger.
Je zou ook kunnen zeggen: had jij niet moeten inzetten op een nog strengere kerk, de Gereformeerde Gemeente in Nederland. Die mogen van mij natuurlijk wel meedoen. Maar theologisch hebben zij wel een lastige uitleg van predestinatie. Daar zit minder het procesmatige, maar gaat God meer dwingend met mensen om; dat lijkt mij onjuist. Zo geef ik mensen hier ook een termijn van vier jaar voor bezinning: dat is best ruim. Je zou volgens de leer van de GGiN meer verwachten dat je een pistool op je hoofd krijgt met een termijn van een uur.
Dus het aanbod is bij mij ruimhartiger. Bovendien is het meer open: ik zet het gewoon op het openbare internet, zodat iedereen het kan lezen. Dus het aanbod is weliswaar sluitend, maar ook wel ruim, en openbaar. Begrippen als “innerlijke en uiterlijke” roeping vind ik vrij ingewikkeld; ik zou liever spreken over een roeping die voldoet aan de criteria: ruim, openbaar maar wel sluitend.
Bovendien heb ik twijfels in hoeverre de leer van dr. Steenblok nog doorwerkt bij hen. Een van de frappante dingen van dr. Steenblok, was dat hij leerde dat het menselijk verstand door de zondeval niet was verduisterd. Ik kan mij niet voorstellen, hoe je dat kan rijmen met alleen al de tekst van Johannes 1.
Maar los daarvan is de hele Nederlandse maatschappij in een cultuurcrisis geraakt. Misschien als hij nu had geleefd, dat hij zijn theorie anders had gemaakt. In de jaren 1950 had je zo’n uitspraak misschien nog kunnen bedenken, maar ik zou hem eens naar een gemiddelde buitenwijk in Amsterdam of Rotterdam sturen, en hij zal verbaasd kijken alsof hij in een buitenwijk van Damascus loopt.
