oom Johan blij maken

Ik fietste net naar werk, en dan gaan soms wat losse gedachtes door je hoofd. Ik heb geen tijd of zin er een lang verhaal van te maken, maar misschien kunnen het ook een paar korte opmerkingen zijn. Ik zet er als thema boven “mensen blij maken”; uiteindelijk ook mijn oudoom, die net als ik een “rekenaar” was (namelijk accountant bij het Ministerie van Financien)

Het kwam doordat ik nog even terugkeek naar de vorige post. Ik had mijn notities van de preek van afgelopen zondagochtend uitgeschreven; en dat was wat ik leuk vind: zeer exact analytische opbouw in zestien delen. Daarnaast dat dit helpt een moeilijk onderwerp als het Evangelie behapbaar te maken. Misschien nog even snel naar kijken

Ik schreef in de vorige post dat het uitschrijven van zoveel notities nutteloos lijkt: het is wel erg veel werk. Dat vond ik trouwens zelf ook. Ik had mij eigenlijk voorgenomen het zondagmiddag al uit te schrijven, maar dat was wel erg veel werk, en het was ook wel erg mooi weer. Dus maar laten liggen, maar ik had wel gezorgd dat het “mij bleef aankijken”: namelijk de blaadjes niet zomaar los op de tafel “op de stapel ander papier” gelegd maar op de keukendeur geplakt.

Daardoor staarde het mij maandag toch weer aan, en vooruit dan: uitwerken die notities. Dat staat dan op de vorige blogpost. Het lijkt nutteloos, maar ik heb het gevoel dat het wel “werkt” voor mij. Het laat steeds beter de kern van het Evangelie naar voren komen komen. Namelijk dat God aan de kant staat van de rekenaars; de kern van het Evangelie is: minder kletspraat en meer rekenen. Als je kijkt naar het verhaal van de zondeval:

Het is een heel kort verhaal; het verhaal van de zondeval van de mens; Adam en Eva; wat zegt het eigenlijk?

Daar staat dat God zegt: reken erop (!) dat je niet van deze boom moet eten. Maar Adam en Eva gingen neigen naar kletspraat; en hoe dat eindigt is bekend.

In het Evangelie wordt gezegd hoe het wel moet. Dan kan je in abstracto zeggen: Jezus laat zien hoe je moet leven. Maar ik zou iets zorgvuldiger zijn, en zeggen: Jezus leert hoe je goed moet rekenen:

Hij verwijst altijd naar de Vader = rekent met de Vader. En als mensen met Hem praten, zegt Hij vaak: dat is wat jullie zeggen = jullie eeuwige kletspraat

En Hij zegt: Ik ga nu weg, maar reken (!) erop dat Ik terug kom; als een leraar die even de klas uitloopt en kijken of de mensen intussen hun rekensom maken

Ik had er ook bijgeschreven dat als je die inhoud scherp hebt, de praktische toepassing ook makkelijker wordt. Allereerst in je eigen leven eigenlijk. Het Evangelie is niet meer een “moeilijk vraagstuk”, maar een “fact of life”. Wie zou daar nu tegen zijn, minder kletspraat en meer rekenen

En ten tweede, schreef ik, in de praktijk: dan kan je het Evangelie in de praktijk ook netjes toepassen. Je kan bijvoorbeeld in de asielcrisis zien dat mensen maar zich baseren op “kletspraat” en dat je dan maatschappelijke crisis krijgt:

Als jij gaat rekenen, dan weet je dat je niet zomaar iedereen bij Ter Apel naar binnen kan laten marcheren, die een beetje brutaal “asiel!!!” roept.

Je moet rekenen dat je geen “bed hoeft te geven” aan mensen die al in twee, drie, vier andere landen asiel hebben aangevraagd; of dat je geen bed hoeft te geven aan mensen uit veilige landen.

Ook kan je zo op een eenvoudige manier zien dat de Islam niet waar kan zijn. Mohammed had in eerste instantie gedacht het christendom over te nemen, daarvoor was hij naar Syrie gedaan, dat in die tijd 100% christelijk was. Maar hij kwam met een probleem te zitten: de beste man kon wel goed “babbelen” maar niet goed rekenen en dan val je af voor het christendom:

Hij begreep bijvoorbeeld het concept "Drie-eenheid" niet Mohammed: drie = één; dat is onmogelijk!

Maar dat is fout: de Drie-eenheid is een mooie test of jij wel kan rekenen. Je kan gewoon rekenen met drie keer een derde is één. Maar Mohammed kon geen breukdelen, “ breuken rekenen”, en dan val je af voor het christendom.

Dat gaat ook mis in de geloofspraktijk. Daar heeft Mohammed zich ook op een lelijke manier “misgerekend”:

Zo zegt Jezus: Petrus berg je zwaard op. Met andere woorden wij gaan dingen nu op een rationele manier oplossen, het Woord is nu het zwaard, in plaats van dat oude ijzeren zwaard van vroeger.

Maar Mohammed vond dat vervelend. Dus hij heeft Jezus in rang teruggezet, en het zwaard weer teruggehaald: “zo doen wij dat”. Maar hij moet natuurlijk niet denken dat hij daarmee wegkomt: daar rekent hij niet op. Als mensen in de gaten krijgen, hoe hier de vork in de steel zit, en op welke wijze Mohammed zich totaal heeft verrekend (!), dan kan het christendom de islam met een klap terugzetten in rang, zoals Mohammed dat met Jezus doet: als bootleg versie.

Hier kan je mensen vast blij mee maken. Nu gaat het wel, en kerkdiensten zijn bij hen eigenlijk “een feestje”; mensen zien er ook tiptop uit, en hun Ontmoetingshuis, wat ik op de website zie, is ook al zo’n “plaatje om te zien”. Maar je kan ook nog meer plaatjes maken, zoals wat ik online probeer.

Daarvoor moest ik vanochtend nog even aan oom Johan denken. Hij was zo goed in rekenen, dat hij een avondcursus deed in boekhouden, en stoomde zo door naar het ministerie. Voor iemand “van de boerderij in Varsseveld” was dat aardig bijzonder. Hij was ook gelovig, maar zonder daar moeilijk over te doen. Het was voor hem een soort van “fact of life”. Dat vind ik aardig, het lijkt erop hoe beter iemand kan rekenen, hoe meer je gaat rekenen dat het Evangelie waar is. Dat zat trouwens ook in de preek, de predikant zei “alle wegen leiden naar de Heere”.

Ik zat te denken of ik daar nog toegevoegde waarde bij heb. Zou de predikant dat namelijk weten, hoe hij daarmee de spijker op zijn kop sloeg, als je nagaat, hoe de verhoudingen in de beginhoofdstukken worden “uitgerold”.

En zou hij weten dat je dit ook kan uittekenen als een schema? Daar probeer ik voorzichtig mee te zijn, maar ik doe het dan maar toch. Het gaat steeds om dit onderstaande schema, en ik denk dat mijn oom Johan het zou waarderen:

Kan je wel niet zien hoe ook de Bijbel mooi boekhoudkundig in elkaar zit en perfect in balans Het schema laat zien dat de natuur overweldigend is, tegenover wij mensen; daarom heb ik de natuur zwaar gewaardeerd en wij mensen licht

Maar als je Jezus naast jou weet, de Logos, dus een cognitief “zwaargewicht”, aan de linkerkant onder krijg je dan genade. Ziet u hoe mooi dat past? Jezus staat hier op de positie waar in een bedrijfsbalans “schulden” staan, “leningen”, waarmee je dingen kan financieren; en dat klopt hier ook: Jezus “financiert” onze genade. In meer theologische termen: “Jezus betaalt voor onze zonden”.

Misschien dat mensen denken: waar komt dit vandaan, deze “nieuwlichterij”. Nou, niets nieuws. Een van mijn lijfspreuken is: ga vooral niet zelf het wiel uitvinden, alles is al gereed, je moet het alleen ontdekken.

Zo is dat bovenstaande basisschema afgeleid van Genesis 1 tot en met 4, en komt terug in Johannes 1 tot en met 4.

Genesis 1 tot en met 4 vormt zo’n schema.

Het begint met twee scheppingsverhalen, dus dat is dan de linkerhelft van het schema, “natuur”. En daarna twee verhalen over Adam en Eva; dus dat is de rechterhelft “mensen”

En in het midden van die vier hoofdstukken staat de waarschuwing: reken erop (!) dat je niet van deze ene boom moet eten, of anders zul je sterven! Precies in het midden.

Dat zit ook in Johannes 1 tot en met 4.

Twee verhalen over Jezus’ komst in de wereld en Zijn (natuurlijke) wonderen; dat is dan de linkerhelft. En dan een verhaal waarin Hij praat met de leraar Nicodemus en een verhaal waarin Hij praat met (onder meer) de vrouw bij de waterput; die vormen de rechterhelft “mensen”.

En ook hier een “rekenvoorschrift” precies in het midden Joh. 16-17: reken erop dat Ik geen “onzinverkopers” (de handelaren) wil zien in het Huis van Mijn Vader!

Let ook op de gelijktijdigheid:

In Genesis 2:16-17 staat “op de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven. . . ”. Deze gelijktijdigheid is heel bijzonder, en lijkt wat raadselachtig, want Adam en Eva leven nog best een lange tijd. Maar het betekent: op de dag dat u daarvan eet begint uw stervensproces, en onomkeerbaar (zal zeker ………)

Dat zit ook in het Evangelie. Als Jezus vraagt “waarom heeft U Mij verlaten”, dan is het antwoord natuurlijk: ja, waarom zou dat nu moeten, Jij bent Mijn Zoon; goede vraag; dit keren wij om; en prompt komt aan het lijden van de kruisiging een einde, slaapt Jezus in, en wordt het proces de wedergeboorte in gang gezet.

Jezus wordt niet direct wedergeboren, of stapt niet van het kruis af. Daar had Mohammed weer niets van begrepen. Nee, dan begint je proces van wedergeboorte.

Het is geen louter theoretisch verhaal. Ook in mijn eigen leven, toen mijn ex vrouw zo ernstig ziek was; daar komt de gelijktijdigheid ook weer terug. Eerst smaakte de pizza niet meer, toen kon ze ook geen koffie meer verdragen, en zweten als je de trap oploopt; maar de artsen waren deden niet aan rekenen, zoals uit het Evangelie afleid, maar deden aan “kletspraat”, praatjes als “ach, vage klachten van een vrouw”, “vrouwen van middelbare leeftijd moeten niet zo zeuren”, “doen ze altijd”

Toen ze eenmaal doorkregen hoe ernstig het was, toen zeiden ze: nu is het te laat, we weten eigenlijk niet meer wat we moeten doen. De huisarts was heel erg bang: nee toch, zodadelijk krijg ik een claim van een miljoen aan mijn broek, en verlies ik mijn baan vanwege ernstige nalatigheid. Maar zij kon blij ademhalen, want ik ging het Evangelie toepassen:

Na dat slechtnieuwsgesprek vroeg ik aan God: waarom moet mijn (inmiddels ex-) vrouw sterven, moeder van twee jonge kinderen

En prompt ging de telefoon met de arts: sorry we hebben een fout gemaakt we kunnen u toch helpen, morgen begint de behandeling. Let op: je bent niet zomaar beter, ze moest wel behandeld gaan worden; maar het begin van genezing was ingezet, zodat zij vandaag leeft.

Dat zat trouwens ook in de preek van zondag, de predikant zei dat God procesmatig (!) te werk gaat. Nou, exact, dat klopt dus helemaal. Ik zat wel te denken, en soms ook even rond te kijken naar de andere toehoorders, of ze weten hoe exact.

Ik vermoed dat mijn oom Johan dat zou kunnen snappen; niet alleen het balansschema op zichzelf, maar ook het aspect gelijktijdigheid:

Net als bij elke balans, moet de linkerkant met de rechterkant exact in evenwicht zijn; dat verklaart ook de gelijktijdigheid, als je aan de rechterkant Jezus krijgt, dan begint dan ook direct de genade, dat komt omdat het allemaal zo exact is

Mensen houden niet van schema’s. Maar mijn oom vermoedelijk wel. En Jezus vermoedelijk ook. Want Hij is van het rekenen maar ook van de tekenen; daar heeft Hij het immers de hele tijd over: let op de tekenen, let op de tekenen. Dat gaat wel moeizaam, bij mensen moet je zoiets ongeveer honderd keer herhalen, maar het staat er wel.

En daar ging iets mis bij mij bij de zondagsdienst, wat ik misschien ook nog even nader moet verklaren, en dat kan misschien beter “op papier” dan aan tafel. Aan tafel ligt ik het dan misschien nog wel een keer toe.

Maar ik heb één eerdere poging gedaan om mijn analyses aan mensen over te dragen. En die poging is mislukt. Dat was bij de HHK. Ik ga geen namen noemen, en zeg ook niet welke HHK kerk. U hoeft helemaal niet te denken dat die uit Apeldoorn was, was niet daar de predikant, gewoon iemand van het HHK kader die elders woont.

Maar wat ik merkte was dat veel mensen een andere manier van denken hebben. De “rekenkundige” wijze waarop ik met het Evangelie omga, hadden zij niet. De strakke opzet van hoofdstukken analyseren, schema’s maken, dat wilden zij niet. Ik had de beginhoofdstukken van Genesis en Johannes op schema gezet. Het was nog wel niet zo uitgebreid als nu, maar de analyses zaten er al in. Maar hun denkwijze was anders, niet zo exact: lees gewoon een beetje dit, lees gewoon een beetje dat, “dan kom jij er wel”.

Zo werkt dat niet voor mij en zo is het Evangelie volgens mij ook niet bedoeld. Het moet juist een einde maken aan dit soort “hap snap” beleid.

Daar ben ik toen hevig teleurgesteld door geraakt. Het heeft zelfs mijn huwelijk gekost. Dat ging namelijk zo: mijn atheistische vrouw zegt: de kerk is sprookjesgedoe, en jouw analyses snap ik niet, laat ze maar valideren, misschien dat ik er dan nog eens naar kijk.

Ik vond dat nog een goed standpunt van haar ook. Dus ik ging als Roodkapje zo blij met mijn analyses naar de theologen, “dit gaat vast wel goed komen”.

Maar wij begrepen elkaar niet, ze vonden het maar onzin. Dan ga je huis terug, en dan zegt zij: zie je wel, het is onzin, had ik toch gezegd. Maar dan ontstaat er in mijn hoofd kortsluiting, ik kan er niet tegen als mensen het Evangelie of mijn analyses daarvan onzin noemen. Je mag alles naar mijn hoofd slingeren, maar dit verdraag ik niet. Omdat ik geen ruzie maak, ik hou niet van ruzie, ga ik dan maar zelf weg.

Deze kortsluiting was Pinksterzondag ook ontstaan. Ik was namelijk doodnerveus. Dat kunnen mensen aan de buitenkant niet zien, maar aan de binnenkant is dat wel zo. Dit is namelijk poging nummer twee om bij een kerk naar binnen te stappen. Moet je je voorstellen dat poging nummer één in 2022 was, dus vier jaar geleden. Ik was in de Herfstvakantie 2021 begonnen met Bijbel lezen, had de analyses gemaakt december 2021/ januari 2022, gesprek aangevraagd, en rond april/mei/juni 2022 de gesprekken met de theologen gehad. Allemaal zelf geregeld. Ook hun kerkdiensten bezocht.

Maar ik stond even snel weer buiten als ik erin gekomen was. Ik heb mij in feite vier jaar lang opnieuw opgeladen nu met poging twee te beginnen. Als jij je vier jaar lang oplaadt voor een nieuw examen, dan kan dat je behoorlijk nerveus maken: hoe zou het deze keer aflopen? Voor de fysieke dood ben ik niet bang, als jij weet dat het Evangelie een fact of life is, dan is dat alleen maar een tussenfase. Maar ik ben wel bang voor mensen, die kunnen zomaar iets goeds afwijzen door “kletspraat” van het type “ach zal toch wel onzin zijn”. En dan maakt het ook helemaal niet uit of zij gelovig zijn of niet, mijn analyses waren voor de theologen net zo “onzin” als voor mijn atheistische vrouw het “onzin” was: gewoon hetzelfde.

Toen ik in de Pinksterdienst zat, was ik zacht gezegd “loaded”, zo heb ik dat ook verwoord in mijn excuusbrief geloof ik, of tenminste zo over te brengen. Ik had het idee dat ik deze keer wel beter voorbereid was. Ik had mijn analyses nog wat netter gemaakt. Het is volledig “refo proof”. Residu van twijfel die er in 2022 nog was is weggepoetst.

Maar bij de eerste stap zonk de moed mij compleet in de schoenen. Het was ook nog Pinksteren. De dag daarvoor, op de zaterdag, had ik op de Koninginnelaan een kind van de straat moeten plukken. Die dreumes was namelijk op zijn loopfietsje ontsnapt bij zijn oma, en kwam gevaarlijk dicht bij de Ring. Ik bracht hem terug bij zijn oma, die zei “ik hoopte dat hij zou stoppen bij het stoplicht”. Ja ja, dacht ik: daar heb je weer een geval “kletspraat”. Jij bent ook geen rekenaar. Als jij goed rekent, dan moet je erop rekenen dat hij misschien niet stopt, met zulke kleintjes moet je het zekere voor het onzekere nemen; daarom moet je zo’n kind streng terugroepen, als hij ervandoor gaat, of desnoods gaan rennen, zo oud ben jij ook nog niet.

Dat was al een begin, waarbij ik dacht: dat rekenen gaat echt niet lukken. Daarna kwam het ontzettend treurige bericht dat een heel jong kind was overleden, aan het begin van de zondagdienst, en “paf” kortsluiting. Het was gewoon zo’n treurig nieuws, dat ik dacht: ja zie je wel, het leven bestaat vol uit teleurstellingen, en dat wat ik nu ben begonnen, dat kan zomaar ook weer een teleurstelling worden, en mijn restje zelfvertrouwen wat ik bij elkaar had gesprokkeld, net als mijn schrijfstukjes, die verdween. De rest heeft u misschien voorbij zien komen of misschien ook hopelijk niet.

Ik heb mijzelf weer teruggepakt, mede dankzij een paar vriendelijke mensen die mij hierin ondersteund hebben. Ik ga er geen wilde acties meer over voeren; maar wil wel zeggen tegen de mensen dat het “blauwe schema” ook een variant kent, net als een munt ook een achterkant van de medaille heeft, en dat noem ik het “rode schema”. En ik kwam gisteren al tot de gedachte: jij moet niet zo boos zijn op de mensen; huilen mag, maar hou die boosheid maar voor jou zelf. Maar je moet ze wel waarschuwen. Ze moeten gewaarschuwd zijn. Fouten kunnen ze maken, maar wel volgens “informed”

Dat heeft te maken met het volgende. Toen ik vijf was stierf mijn vader, toen hij reed in Doetinchem op weg naar de winkel, met mij op de achterbank. Op vrij wonderbaarlijke wijze is de auto toen niet gecrasht in het voorrangsverkeer, en kreeg ik toen een visioen van God.

Dat laatste werd lange tijd ook afgedaan als “onzin”, “zeker aan hallucineren geweest”, maar achteraf beschouwd is dat niet zo. Dat komt omdat ik een rekenkundig verstand heb, en als iemand met een rekenkundig verstand dit voor zich ziet, en zich afvraagt “in wat voor wereld ben ik hier nu terechtgekomen”, “wie runt deze show”, dan gaat het automatisch heel snel uitrekenen, dat de enige uitkomst bestaat uit God.

Ik zat toen nog achterin de auto, en had mij toen twee mogelijke uitkomsten uitgerekend. De eerste uitkomst was dat het bestaan een eindeloos komen en gaan is van nieuwe dingen, in naturalistische zin. Maar die verwierp ik, want dat is een “domme oplossing”, en die oplossing was niet alleen lelijk, maar die kon ook helemaal niet, want ik ben een intelligent kind, dus er bestaat gewoon intelligentie, dus moet er zoiets als intelligentie in de wereld bestaan; en dan is de uitkomst automatisch God

Mensen doen vrij lang over de vraag of God bestaat, maar de uitkomst toen had ik geloof ik uitgerekend binnen ongeveer 10 of 20 seconden.

Ik denk dat deze vraag echter niet alleen betekenis had voor mijzelf; ik geloof in een zodanige “procesmatige gang van zaken” dat God mijn vader had laten overlijden, omdat ik anders toen die gevolgtrekking niet had kunnen maken; en dat dit in een vrij vroeg stadium moest, voordat ik besmet zou kunnen worden met allemaal “filosofie”

Maar ik vermoed dat deze procesmatige gang van zaken doorloopt in het heden. Als je kijkt, dan overleed mijn vader en hij is op zich een onschuldig slachtoffer. Maar je kan zien dat er desnoods iemand “uit het leven wordt geknald”, als dat nodig is voor de procesmatige koers van het Evangelie.

Waar ik gisterenavond achter kwam, en wel van schrok, is dat dit zich zou kunnen herhalen. De HHK kerk vond God vermoedelijk niet zo interessant, Hij luistert toch niet naar hun preken, want die waren eerlijk gezegd niet om aan te horen zo slordig. Maar bij de GG zit dat anders in elkaar; de uitstraling is top, en de preken zijn top. Dit is dus een uitermate goede kans om hier wel de analytische aanpak er door te krijgen.

Maar het kan wel eens heel gevaarlijk zijn als dit niet lukt. Dan zou het zo kunnen zijn, dat God bijvoorbeeld deze ene GG kerk “eruit pikt”, als geval “pech dan” maar de koers van het Evangelie moet (!) procesmatig verder gaan, en als deze ene kerk de analytische aanpak niet overneemt, dus als het niet goedschiks kan, dan haal Ik deze uit de lucht, met geweld, dan maar kwaadschiks, zodat tenminste alle andere GG kerken wakker worden en de analytische aanpak overnemen.

Misschien dat u denkt: flauwekul. De uitkomst van mijn analyse kan (!) inderdaad fout zijn en ontsproten zijn aan het brein van iemand die overspannen is. Maar als het goed is kunt u zien dat ik schrijf in een rustige, analytische stijl, met hier en daar een “kwinkslag” naar de ondeugende Mohammed.

Mohammed is vermoedelijk voor God helemaal niet interessant: laat de moslims maar naar de haaien gaan met hun “sportschooltheologie”. Maar bij de GG is dat vermoedelijk anders, dat kon wel eens God’s favoriete kerk zijn

Maar dan staat de kerk in Apeldoorn thans wel onder “verscherpt toezicht”. Zo’n beetje net als de scherpte van mijn analyses, die ik hier aan de onderkant op tafel leg, staat er dan verscherpt toezicht aan de bovenkant. En dan niet zoals een minister een bedrijf onder (verscherpt) toezicht kan plaatsen wanneer er sprake is van misstanden; juist niet, maar om te zien of het gaat lukken deze analytische rekenmethode over te dragen.

Ik vermoed zelfs dat ik weet waarom dat nu gebeurt. De reden is vermoed ik dat het Evangelie bijna 2000 jaar oud is. En dat dit een soort bovengrens is van wat nog acceptabel is. Zoals boven vermeld is God iemand van het “rekenen”: reken (!!) erop dat je niet eet van deze boom En Jezus ook: reken erop dat er geen onheil plaatsvindt in het Huis van God!! Dat betekent dat Zij ook “van de cijfers” zijn en bijvoorbeeld er een tijdslimiet opzetten, voordat het Evangelie goed in de markt staat. Dat zat trouwens ook in de preek, voordat mensen “de volle betekenis” van het Evangelie kennen. Stel een limiet van maximaal 2000 jaar. Als mensen dat niet althans onvoldoende in de vingers krijgen, en teveel blijven terugvallen in herhaling, dan kan God natuurlijk dat in eigen hand nemen. Dat zat trouwens ook in de preek: in eigen hand. En dan alvast bij voorbaat, dus al een paar decennia terug bijvoorbeeld op zoek gaan naar een kind dat goed kan rekenen; je knalt zijn vader uit het leven, niet omdat die man moet sterven, maar om het kind alvast recht te zetten. Je zorgt ervoor dat zijn sollicitaties worden afgewezen, behalve die in Apeldoorn, dat zit hij hier gelijk op de goede plek, dan nog een aantal jaar wachten voordat hij zijn Evangelie analyses scherp heeft, en dan geef je de kerk vier jaar, niet te weinig maar ook niet teveel, om dit analytisch denken op verantwoorde wijze over te nemen.

Dit was de gedachte die ik hierbij had, gisterenavond. Het kwam ook een beetje door een rare onweersbui laatst. Er kwam een hele strook onweer aan, dat kon je ook zien op Buienradar, dus ik was snel naar huis gefietst om de reden voor te zijn.

Toen ik thuis zat, in Apeldoorn -Noord werd het echter helemaal niet donker. Het begon wel hard te waaien, maar dat was alles. Daarna kwam er één keer een heel harde knal; een lichtflits en direct daarom een oorverdovende knal onweer. En dat was ook alles: niks verder. De knal kwam van de kant van de Fruytier school, en ik dacht: toch morgen eens kijken of die er nog staat.

Dat was wel zeker het geval, maar ik beschouw dingen in de werkelijkheid niet als toeval, en ik vond deze knal huiveringwekkend. Ik bedacht daarom: ik moet proberen vriendelijker te zijn naar de mensen van de GG, maar wel proberen de druk erop te houden, niet door bozigheid, maar door betere analyses en wel op tijd waarschuwen, want desnoods haalt God met geweld deze hele kerk, mogelijk inclusief mannen, vrouwen en kinderen uit de lucht, alleen maar om te zorgen dat de koers van het Evangelie blijft stijgen. Zoals ze zeggen in een beroemde quote uit de Godfather films: “nothing personal”, “purely business”; of zoals ik in het schema heb gezegd: “gewoon back luck”, “had ook een andere GG kerk kunnen treffen”.

Dit is trouwens hoe God Zich aan mij vertoonde toen na dat ongeluk met mijn vader: zoals Michael Corleone eruit ziet in de Godfather films. Niet als een of andere oude man met een baard, zoals op de traditionele plaatjes, een beetje een “suffige Sinterklaas”. Maar als iemand die in staat is de trekker over te halen, niet om persoonlijke vetes uit te vechten, maar omdat Hij een business te runnen heeft. Dat vond ik toen raar, toen ik als kind in de auto zat, dat God er zo gevaarlijk uitzag: waarom leek Hij zo dreigend, waarom keek Hij niet wat liever naar mij, ik was toch nog maar een kind. Maar daar kan een ratio voor zijn, en de mogelijke verklaring is deze: niet omdat Hij er per se als Michael Corleone uitziet, of mij aan het schrikken wilde maken; maar omdat Hij toen al tegen mij wilde zeggen: jij klein kind moet even goed hier alvast rekening (!!) mee houden, dat op het moment supreme jij dat de kerkmensen daarover wel waarschuwt, dat als zij de analytische fase niet gaan overnemen, Ik desnoods hen eruit knal, omdat Ik een business te runnen heb, en de koers van het Evangelie moet gered worden. Deze koers staat zwaar onder druk, jij hebt de gave om het bedrijf helemaal als een accountant door te lichten, helemaal de balans ervan opmaken, zodat alles weer goed staat, maar dan moet dat ook doorgevoerd worden “in de bedrijfsvoering”. Het Ontmoetingshuis is leuk voor naar de buitenkant, dat moet vooral zo doorgaan, maar op de achterkant moeten de zakenmensen een bedrijfsplan maken en anders wordt het rekeningen vereffenen.

Ik vind het heel vervelend dat ik dit moet meedelen, net nu ik zeg maar “in de normale flow” zit. Daarom graag dit ook niet vervelend opvatten. A.U.B. niet terugvallen in de normale reflex van de mens die bestaat uit “dat is weer de zoveelste onzin”. Dit zijn analytische overwegingen van nuchtere aard. Daarom heb ik mijn oom ook geciteerd.

En het is ook allemaal bedoeld ten goede. Daar dacht ik vanochtend op de fiets ook aan. Ik bedacht dat ik mensen blij kan maken. Dat is mij al een aantal keer gelukt. Ik moest bijvoorbeeld denken aan de juf van de peuterspeelzaal. Die zei nors, toen ik daar de eerste dag kwam: kom maar in de kring zitten. Ik zei: ik zou graag even rondkijken, of er leuke dingen zijn. Daar werd zij superblij van: hey, eindelijk eens een kind die interesse toont voor “mijn” peuterspeelzaal; ze huppelde naar een fotocamera en maakte een foto van mij; op een of andere manier sloeg dat aan, als ik geestelijk leven laat zien, gaan andere mensen ook geestelijk leven laten zien.

Iemand anders die ik blij gemaakt heb, was de huisarts die ik hierboven al even noemde. Dit is op zich een heel vriendelijke mevrouw. Dat mensen zo neigen naar “kletspraat” is niet per se dat deze mensen heel slechte mensen zijn. Maar ze zitten wel vast in hun natuurlijke zondestaat, die bestaat uit het geloven in praatjes, en het ook verder verspreiden van praatjes. Toen ze eenmaal doorkreeg dat er redding mogelijk was, sloeg zij van een norse mevrouw om in iemand die ineens geestelijk leven kreeg; ze werd helemaal enthousiast dat er behandeling mogelijk was, en waar ze eerst alle telefoontjes en bezoekjes maar vervelend vond, ging ze nu actief informeren: hoe gaat het met u. En ik had in eerste instantie gedacht: dat doet zij met slechte intentie, ze is zeker bang voor een gigantische schadeclaim, waarvoor zij misschien verzekerd is, maar een verzekeringspolis geeft geen dekking voor “roekeloosheid; en misschien bang voor haar baan. Maar ik vermoed dat zij ook gewoon zelf “wakker was geworden”, net als de peuterspeelzaaljuf, zo van: hey ik ben een huisarts, ik ben belangrijk, ik ben er om mensen te helpen, ik moet wakker worden uit mijn slaap en anders gaan leven.

Ik zou dat bij oom Johan ook kunnen doen: hem blij maken. Net als het Evangelie voor mij een fact of life is, is wedergeboorte dat ook; als ik het zo inschat, ga ik hem dan vast en zeker terugzien en dan kunnen we een leuk gesprekje houden.

Een ander familielid misschien niet, oom Hendrik. Die was ook superslim, maar die ging neigen naar het boeddhisme. Dat is een gruwel, daar kan ik het met God “hartelijk over eens zijn”.

Het klopt ook helemaal niet. In de dienst gaat het erover dat zij onze zondige natuur onder controle krijgen. Maar je moet niet zoals in het Boeddhisme de natuur afschaffen!! Dat is dommer dan dom.

Het is net alsof je een paard hebt en die is een beetje wild. Dan zou Jezus zeggen: dan moet je het temmen. Dat is heel anders dan de antwoorden van de “anderen”. Buddha zou zeggen: dan moet je het paard maar afschieten. Foei!!! Wat is dat nu. En Mohammed zou zeggen: wild? dat ben ik ook, dus who cares. Ook alweer zo’n dom antwoord.

Nee daar houden ze in het Evangelie niet van. Dus oom Hendrik werd direct “uit het systeem gehaald”: hij stierf jong aan oorkanker. Wil jij niet naar mij luisteren, dan krijg je dit. En vermoedelijk ook om mij niet te besmetten met “filosofische prietpraat”. Anders had ik nog naar verjaardagsbezoekjes gemoeten en dan zat hij er ook, en had misschien veel boeken in de kast. Misschien over Taoisme. En ik hou van lezen en minder van kletsen, dus als de andere verjaardagsgasten gingen kletsen, zou ik misschien die boeken gaan lezen en besmet raken met die “filosofische rommel”.

Waar ik dankzij de gebeurtenissen in begin van mijn leven trouwens immuun voor lijk te zijn; maar misschien zou God gedacht hebben: beter zekere voor het onzekere. Bij oom Johan hoefde je niet te vrezen voor dat soort problemen. Ik kwam daar ook op bezoek, maar het enige boek dat daar te vinden was, was de telefoongids en de NS treinenplanning: mega saai, en mega veilig. Ik ging die dan ook maar lezen, je kan kijken hoe de treinen rijden, dan kon je dagdromen waar dat zou zijn; en je kan namen van personen opzoeken in de telefoongids, kijken of er bijzondere namen tussen staan, misschien kan je wel iemand vinden die van adel is.

Maar ik zou oom Johan dus blij willen maken. Dan zou ik kunnen zeggen: hey, behalve al die praktische boeken van jou, hebben we natuurlijk ook nog de Bijbel. En heb jij hierboven die analyses van het Johannes Evangelie gezien, als een boekhoudkundig systeem? Dat ziet er fraai uit of niet!?

Het is net als die boekhoudkundige zaken die jij maakte, maar dan nu ook van het Evangelie, en dan ook nog specifiek het Evangelie waar jij jouw naam aan ontleent, hoe cool is dat. Al moet ik bij hem misschien niet het woord “cool” gebruiken, want dat kent hij misschien niet.

Maar ik zou hem natuurlijk nog blijer kunnen maken, als dat onderdeel wordt van de gereformeerde dogmatiek. Het is wel een beetje teleurstellend als ik zou moeten zeggen: nou, die analyses zijn cool of niet, maar ik kon het niet overdragen aan de kerk, want het lukte niet het analytische denken daar ingang te doen vinden. Daardoor is het hele project mislukt.

Ik zou dan ook moeten wijzen op de praktische problemen: sorry oom, maar de praktische toepassing van het Evangelie is er daardoor nog steeds niet, Nederland raakt steeds verder omvolkt, in hoofdzaak met moslims.

Die hanteren een “sportschooltheologie”, waarbij zij geen boodschap hebben aan de woorden van Jezus dat je je zwaard moet opbergen. Ze hebben Jezus in rang gedevalueerd, om het zwaard er weer uit te halen, en lekker potje te gaan vechten.

En oom Johan: als jij in een stad als Utrecht of Amsterdam komt: je weet niet wat je ziet, het lijkt wel Damascus of Bagdad. Allemaal vrouwen met hoofddoeken.

Hier kom je het gebrek aan rekenkracht ook heel sterk tegen. Want dat is eigenlijk woestijnkleding. Omdat ze niet kunnen rekenen (!), rekenen ze niet met klimaatverschillen, dus dat het hier in Nederland niet nodig is.

Ze rekenen (!) er ook niet op, dat als iets geen praktisch nut heeft, dat dan het muntje zich omdraait, en dat het dan een negatieve lading krijgt, en specifiek om ons te treiteren, want ze merken dat het een hoge irritatiefactor krijgt.

Ze maken hun hoofddoeken dan nog extra lekker lelijk, om de irritatiefactor te verhogen, en in ons “systeem” te kruipen.

Dus zowel met zwaardvechten aan de buitenkant, mannelijk powerplay, als door vrouwen in ons systeem te laten kruipen door ons van binnenuit te treiteren, proberen ze ons aan alle kanten uit te hollen.

Wat zou oom Johan dan zeggen: wat moet ik hem vertellen, over dit absolute rampenscenario? Ik zou hem liever blij maken met leuke dingen.

De kerk uiteindelijk ook; want ik denk dat dit alles veel toegevoegde waarde heeft. Ik denk dat het uiteindelijk ook moet, want ik schrijf deze stukjes nu ongevraagd en zonder hun toestemming, en dat wringt een beetje: het is eigenlijk niet netjes. Het is de “niet zo nette methode”.

Ik hou de teksten nu wel vrij van gekkigheid; ik denk dat ze goed zijn, maar er moet toch permissie komen. Ik zat te denken of er een nettere methode te vinden is, maar dat ga ik liever zelf met hen afstemmen, op welke manier dat mogelijk is.

Ik zat te denken aan een digitale variant van het Ontmoetingshuis, en hoe je dat zou kunnen “bouwen”. Dit soort initiatieven zijn er wel, maar ik weet niet of ze wel goed lopen.

Ik heb in de beginjaren wel eens meegelezen op Refoweb, daar zit ook een vragenrubriek. Een mij bekende HHK predikant / theoloog deed ook veel vragen specifiek op Refoweb. Maar als je kijkt naar de analyses die ik maak, kan dat nog wel een graadje beter. Zijn reacties hadden soms ook iets stekeligs. Dan gaf jij de GGiN een sneer uit de pan, specifiek ds Van de Kieft uit Urk, die daar dan weer op reageerde en in de preek dr Van den Brink “die doctor” noemde: dit maakt geen goede indruk.

Ik heb ook een tijdje meegelezen op Refoforum. Dat heeft een iets meer intellectuele signatuur, maar ik zag discussies daar toch ook met enige regelmaat uit de bocht vliegen, zelfs tot complete ruzies aan toe, en dan moest iemand van de moderators ingrijpen en het draadje beeindigen.

Ook hier lijkt mij rekenwerk nodig. Een Ontmoetingshuis vind ik al een fantastisch initiatief, dan treed je als kerk naar voren, en geef je mensen een “forum” om met elkaar activiteiten te verrichten en in gesprek te komen.

Je zou dat vervolgens ook nog op internet kunnen doen, maar internet heeft een gigantisch gevaar, net als wat ik hierboven benoem: mensen zitten achter een toetsenbord, de normale regels van het sociale verkeer worden dan minder gevoeld, en je kan zomaar iemand beschuldigen van de meest ernstige onzin. Dat is mij ook overkomen, en dat geeft gelijk het gevaar ervan aan. Tenzij je bijvoorbeeld mij als moderator inzet, en dan niet om mensen te beleren, maar om ze mee te nemen in hun gedachtengang, en reflectief te reageren in de trant “ interessant, en hoe denk jij daarover” of “heb jij dat ook wel eens ergens gezien”.

Misschien is dat leuk voor de jongeren. In mijn korte “HHK tijd” ben ik ook een keer uitgenodigd bij het Hoornbeeck college, om te kijken hoe we de jongeren daar het geloof kunnen bijbrengen. De docent die ik sprak zei: wij krijgen als docenten zoveel vragen, en worstelen ermee hoe we die moeten betantwoorden. De jongeren komen bijvoorbeeld met vragen over de islam, waarom de islam minder waar zou zijn dan het christendom, en dan weten we niet wat we moeten zeggen.

Nou, zou ik zeggen: geef die kluif maar aan mij: easy, in the pocket. Ik kan de islam even van tafel vegen in twee minuten. Deze jongeren hebben misschien niet zoveel zin naar lange verhalen te luisteren, maar dan geef je ze toch de korte versie ? Misschien dat de jongeren ook blij worden van deze krachtige antwoorden. De islam beroept zich altijd op hun krachtige methode, hun mannelijke powerplay methode, maar dan vergeten ze dat het woord ook krachtig kan zijn; en nog veel krachtiger. Ze schrikken zich een hoedje als ze merken dat Mohammed alleen maar het christendom heeft laten vallen, omdat hij zelf niet goed kon rekenen. Hij beroept zich er altijd op dat hij zo goed kon schrijven, maar heeft compleet het rekenen vergeten!!! Dat is bijna hilarisch. Het woord is ook bedoeld om grappig te zijn, en mensen verheugd te laten zijn; ze lachen zich nog een deuk, als ze dit eenmaal doorkrijgen.