Oekraine als voorbeeld
In het vorige stukje heb ik geschreven over de menselijke psyche en hoe dat volgens mij in elkaar zit. Het is verbazend eenvoudig. Je wordt geboren met menselijke onschuld. Die kan je houden, waarom zou je die wegdoen. En als je die houdt, dan gaat het je goed, want deze werkelijkheid zit verbazend goed in elkaar.
Maar wat als je die kinderlijke onschuld verliest, en dat kan al op heel jonge leeftijd. Dan krijg je iets anders in de plaats voor die kinderlijke onschuld, en dat is: kinderachtigheid. Een kwaal van de meeste volwassenen. De meesten kunnen gewoon niet tegen “de tijd” om en worden meegezogen in een trechter.
1 Een politiek voorbeeld
Zo is een tijdje geleden de Sovjet-Unie uit elkaar gevallen, en sommige gebieden zijn nog niet helemaal lekker verdeeld. Rusland heeft gezegd: wij willen vier provincies in Oost-Oekraine. Daarvan kan je zeggen: dat is brutaal, jullie hebben daar helemaal niks te willen, stelletje etters.
Maar zo eenvoudig is dat niet. Kijk maar eens naar het verschil als jij reageert op deze territoriale claim, vanuit kinderlijke onschuld of vanuit kinderachtigheid.
Als jij reageert vanuit kinderlijke onschuld, dan kan jij zeggen: wat kunnen mij die paar aardappelvelden schelen; alsjeblieft en wees er blij mee.
Als jij echter kinderachtig wilt doen, dan moet je over elke centimeter gaan strijden. Dat is wat volwassenen meestal doen: dit is van mij, en ik geef het niet op al kost het mij miljarden euros en miljoenen levens.
2 Een ander voorbeeld: de kerk
Ditzelfde fenomeen zag ik laatst op Twitter ook over een kerkdienst. Met dit onderwerp moet ik voorzichtig zijn, want ik zag dat de kerk vroeger een centrum was van sociaal leven en dus een ideale plek om meiden te scoren. Dat is ook goed voor het behoud van de fertility rate van een land, en het voorkomen van eenzaamheid bij jongeren; iets wat in het sterk ontkerkelijkte Polen heel schrijnend is.
Maar ook hier is een probleem. Zet iemand die zijn kinderlijke onschuld nog heeft in een kerk en hij ziet een volwassene in een vreemd kostuum met zijn handen in de lucht zwaaien alsof hij een vlieg vangt: opmerkelijk, wat moet dit voorstellen.
Maar als je je kinderlijke onschuld verliest, dan komt daar de kerkelijke beleving voor in de plaats, en dan wordt net als bij de oorlog elke centimeter grond heilig wordt, elk gebouw en elk gebaar heilig.
3 Maar wat is nu waarheid
Ik leef tegenwoordig vanuit kinderlijke onschuld. Dat werkt bijzonder goed. Als jij je kinderlijke onschuld houdt, dan reageert de werkelijkheid daarop, en zijn er voor problemen meestal kinderlijk eenvoudige oplossingen.
Het heeft ook nog een aardige theoretische uitleg. Deze werkelijkheid bestaat namelijk uit een doeltreffend systeem:
PASSIVA: jij hebt bewustzijn en daarmee kan jij ofwel slimme ofwel domme signalen uitzenden. Die kinderlijke onschuldige signalen scoren giga goed.
ACTIVA: En de natuur bestaat uit potentiele energie, dat is een potentieel aan scenario’s, dus die kiest het bijpassende scenario bij wat jij uitzendt. Scoor jij goed met die kinderlijk onschuldige signalen, dan is de score hier ook goed.
4 Zo heb je bijvoorbeeld een boek van Augustinus
Er staat in dat doodgeboren kinderen direct naar de hel moeten. Dat heeft een eenvoudige reden: dat komt omdat Augustinus zijn kinderlijke onschuld is verloren, en daarom zijn onschuldige kinderen zijn “prime target”.
Analyse:
Voor volwassenen is dit een heel interessante theorie, maar als jij jouw kinderlijke onschuld nog hebt, is dit hoogst problematisch. Dat is een “dom signaal” van wat ze in de Tour de France de “hors categorie” noemen.
Dus gaat de natuur een voor jou dom scenario uitkiezen. Je moet opletten dat de werkelijkheid daarbij een zeer wide range aan shit kan uitkiezen.
5 Bij de mensen die leven vanuit Karma is de oplossing heel simpel
Zorg ervoor dat je die boeken uit de boekenkast laat. Weg ermee, weg naar de bibliotheek, naar de afdeling “rare relieken”
Hierbij wil ik duidelijk maken dat ik niet tegen de RKK ben. Ik heb zelfs in 2025 een dagvaarding doen uitgaan, met een geste: of jullie je eigen theologie eens tegen het licht willen houden.
6 Ik heb ze gezegd dat ze nog iets kunnen veranderen
En dan niet direct aan de gebouwen, liturgie. Maar iets waarvan ik al bijna weet dat het veranderd gaat worden (wel dus). Dit idee is vrij machtig, denk ik
En dat heeft te maken met het kruis. Dat is de kern van het RKK christendom. Maar mijn schema’s zijn veel scherper dan het kruis. Het kruis beoogt hetzelfde, maar dan door het dramatisch karakter, maar mist de luciditeit ervan.
Ik heb het vermoeden dat mensen dit weten. Zodra ik namelijk dit schema in het geding breng, zijn ze direct op de hoede. Het lijkt erop dat ze nog banger zijn voor mijn schema’s, dan voor het kruis van Jezus.
Ik zal hopen dat door mijn schema’s ooit hun kinderachtigheid zal breken, en dat ze weer gewoon hun kinderlijke onschuld kunnen ervaren; en dat ze dan ook karma in hun leven kunnen ervaren. Succes.