Ordo Salutis

Ik zit de laatste dagen te denken of ik nog iets zou schrijven of niet. Misschien over iets nieuws, maar daar had ik geen zin in, ik heb de onderwerpen uit oude artikelen in deze ene samengevat.

Hiervoor haal ik graag voorbeelden uit de Bijbel, dat is een soort vergrote versie van de mensheid. Maar je kan ook dingen uit je eigen leven halen. Het grappige, maar soms ook verdrietige, is dat ik echter veel dingen niet begrijp. Dat kan je echter ook leren accepteren.

1 Jeugdervaringen

1.1 Peuterspeelzaal

Toen ik bij de peuterspeelzaal kwam, zei de juf dat ik in de kring moest gaan zitten. Ik wilde echter eerst even rondkijken: mag dat soms niet, even kijken waar ik hier gedropt word. Ik snapte dat niet, en ging het toch gewoon doen

Daardoor werd ze heel verrast: een kind dat even rustig wil rondkijken, dat had ze nog nooit gezien, zei ze. Dat vond ik vreemd: laat iedereen zich dan maar als een kamerplant op een stoel dirigeren?

1.2 Kleuterschool

Bij de kleuterschool weer zoiets raars. Ik had vroeg lezen geleerd, zoveel letters zijn er niet; de bedoeling was dat je daar zes jaar of zo over ging doen maar dat leek mij vreemd

Toen ging ik een boek lezen maar de juf wilde dat niet geloven. Ze zei vinnig: “dat heeft je moeder zeker vaak voorgelezen, dat je dat uit je hoofd kent”. Toen zei ik: als u niet gelooft dat ik niet de eerste pagina kan lezen, dan lees ik ook wel de laatste; wat ik toen ook ging doen. Toen werd ze nog bozer, en dan bedoel ik niet een klein beetje boos. Haar ogen stuurden vuur naar mij.

Ik ging toen weer bang op mijn plek zitten: dan maar niet. Maar als iemand mij dat zou kunnen uitleggen, wat hier het probleem is, zou handig zijn, dacht ik.

Analyse:

Achteraf kan je de dingen analyseren. Je hebt epistomelogisch drie varianten:

1. de waarheid is subjectief; dat zegt de belangrijke filosoof Immanuel Kant

2. de waarheid is subjectief, want dat is de belangrijke persoon Jezus

--------------

3. de waarheid is objectief, dat kan je zien met common sense; dat kan iedere boer uit de Achterhoek zien

Je kan natuurlijk zeggen: als de mensen van de partij “waarheid subjectief” zo’n hoge status hebben, dan zullen die wel gelijk hebben

Maar de leer “waarheid subjectief” heeft bijzonder rare gevolgen. Stel je dus voor ik kom op de kleuterschool in Doetinchem en kan al lezen, "een objectief feit"

Maar bij de juf is de waarheid subjectief, dus dit gaat botsen; vanuit haar subjectieve visie kunnen kleuters niet lezen. Het gevolg: ik werd verbannen naar de achterste bank, hoewel ik niets verkeerd had gedaan.

Op zichzelf zou het geen probleem moeten zijn dat deze wereld zowel bestaat uit normaalbegaafden als uit hoogbegaafden

Maar nu is dat wel een probleem. Als jij als hoogbegaafde in deze wereld komt, dan ben je de "sigaar"

Als ik nu bovenstaande analyse volg, dan was dat op zichzelf geen probleem geweest, maar het werd een probleem omdat normaalbegaafden de onzalige gedachte hebben geintroduceerd dat de waarheid subjectief is. Daardoor verdween ik als kind naar de achterste schoolbank, hoewel ik niets had gedaan. De conclusie: deze theorie “de waarheid is subjectief” rammelt aan alle kanten, weg ermee.

Ik vermoed dat normaalbegaafden wel eens bang kunnen worden dat zij dan ook moeten opkrassen: nee natuurlijk, wie moet al die andere dingen dan doen die nodig zijn in deze werkelijkheid; maar blijf af van thema’s waarheid, goedheid, schoonheid.

1.3 Ongeveer in dezelfde periode is mijn vader overleden

Dat was een raar iets. We gingen toen ik vijf was naar de winkel in de auto. Hij zakte achter het stuur in elkaar, en ik dacht: leeft hij nog of niet meer? Maar dat laatste wilde ik eigenlijk niet geloven; vreemd resultaat: de auto reed ook nog een hele straat, net alsof hij nog leefde: hoe kan dat nu, luistert de werkelijkheid soms naar mij.

Toen we bij een voorrangsweg kwamen, dacht ik: nou ja, of hij is dood of hij zo gaat dood, hier kan niets helpen; waarop de auto omdraaide en eindigde op een parkeerhaven. Weer zo vreemd: luistert de werkelijkheid nu naar mij?

Alsof dat nog niet genoeg was, verscheen er een “Godfather achtig type”: bizar, wat krijgen we nu dan weer.

Ik zei: kom eens in de benen, hier is hulp nodig, maar bedacht in tweede instantie: misschien niet zo handig, die kerel kan gevaarlijk zijn, misschien heeft hij iets met de dood van mijn vader te maken, stel je je voor; en zei: het is mijn tijd nog niet! Met andere woorden: kan je niet zien dat ik nog maar een kind ben en toen ging hij weg.

Analyse:

Achteraf kan je de dingen weer analyseren. Je hebt ook hier weer drie varianten:

1. de waarheid is subjectief; je kan zomaar sterven door natuurlijke oorzaak en wel ieder willekeurig moment

2. de waarheid is subjectief; een God kan jou zomaar te grazen nemen, Hij zit als het ware als potentieel gevaar achter iedere schutting of heg

--------------

3. de waarheid is objectief, er zit common sense in deze wereld; een kind hoeft niet zomaar voortijdig te sterven

In principe is het heel logisch om te denken dat je zomaar kan sterven; waarom zou dat niet kunnen, ofwel door natuurlijke oorzaak ofwel doordat een God je uit de wereld trekt

Hoewel het dus voor de hand ligt dit aan te nemen, levert het belangrijke problemen op.

Het was al vreemd dat je op school komt en en kan al lezen, "een objectief feit". Maar bij de juf is de waarheid subjectief, dus dit gaat botsen. Met als gevolg: ik werd verbannen naar de achterste bank

Maar met levensvragen wordt dit helemaal vreemd. Stel als de waarheid subjectief is: dat betekent dat de persoon met het grootste ego vooraan komt te staan, zoals Augustinus: een "Boef" met hoofdletter B. Iemand die niet direct “de meest ideale levenswandel had”. Dat is wel een beetje raar.

Maar het levert vervolgens nog een extra probleem op, want zo’n subjectieve kijk op de zaak betekent ook dat het leven objectief gezien niets waard is!

Daar kwam Augustinus ook achter. Dus hoor je Augustinus zeggen dat doodgeboren kinderen direct naar de hel moeten, want die konden “helaas” niet op tijd een doopbewijs krijgen van meneer pastoor. De waarde van het leven is niet groter dan een vodje papier.

Omdat Augustinus een boef is, heeft hij daar geen moeite mee: wat moet dat moet, maar het probleem is dus weer de onderliggende leer. Bij Kant is dat ook zo, iedere leider van een land, zoals de door hem hoog gewaardeerde Napoleon, kan gewoon kinderen in het vuur gooien, mits dat overeenkomt met de rede.

Mijn theorie houdt in dat je, als jij common sense hebt, niet zomaar door boze gevaren of boze geesten te grazen kan worden genomen. Als jij common sense houdt, dan zit er “iets” objectiefs in deze werkelijkheid die jou beschermt.

Deze theorie is super vreemd. Hij bestaat niet eens, en je kan je ook afvragen: hoe werkt die dan.

Dat noem ik hieronder. Maar ik wil wel hier alvast opmerken, dat deze theorie een stuk vriendelijker is dan het bedroevende “het leven is objectief gezien niets waard” , “dus hangt af van vodje papier”, “en leiders van een land kunnen doen wat redelijkerwijs nodig is”

2.Situatie nu

2.1 Analyses van de teksten

De vervolgvraag die ontstaat is uiteraard: hoe werkt dat dan, hoe kan je objectief gezien genade ervaren.

Ik heb voor het onderzoek hiernaar een aantal religieuze teksten ontleed, en die lijken mij nuttig, maar ik gebruik ze minimalistisch, namelijk alleen voor de structuur. Er zitten namelijk nog vrij veel subjectieve elementen in, en dat maakt het moeilijk, dus die heb ik eruit gefilterd.

De teksten zoals Genesis 1-4, Ruth 1-4, Johannes 1-4, zitten vrij eenvoudig in elkaar; steeds eerst twee hoofdstukken meer over natuur, en dan twee hoofdstukken meer over ervaringen van mensen of gesprekken met mensen.

Als je ze inhoudelijk dooranalyseert, dan kan je zien dat je het kan maken als een bedrijfsbalans; je zet gewoon natuur links onder Activa en mensen rechts onder Passiva

Figuur: De truc is vervolgens de gemene deler. Het idee is dat als jij aan jouw “Passiva-kant” hoger scoort met bewustzijn, met defiance, dan krijg je aan de “Activa-kant” ook een hogere score met bijzondere genade ervoor terug



2.2 Het aardige is dat je er de ervaringen van vroeger mee kan matchen

Zoals auto’s die niet uit de bocht vliegen, en God die je niet te grazen gaat nemen. Je kan hier een nette theorie van maken.

Het idee is dat ik met dat bewustzijn een intelligent signaal kan uitzenden. Eerst moet ik dat intelligente signaal maken, bijvoorbeeld als je vader inzakt niet meteen in paniek schieten, want paniek is een “dom signaal”. Maar defiance laten zien: dit accepteer ik niet zomaar, kan dit niet anders.

Als tweede stap moet je het signaal verzenden, dus als je bij de voorrangsweg komt, het weer loslaten: “laat maar gaan”.

Dan wordt het verzonden, en de wereld bestaat uit potentiele energie dus die kan het opvangen en het scenario aanpassen, “het is jouw tijd nog niet”.

2.3 Er is ook sprake van een soort “reflexwerking”

Dat zit in de verwerking achteraf van zo’n gebeurtenis. Het probleem is daarbij dat jij je vader ziet die net is overleden, dat geeft je een flinke negatieve ervaring.

Je kan ook, uit jezelf, bedenken dat er misschien een boze God hier schuilt die zomaar alles met ons kan doen

Maar ik betaal weer met een stukje defiance, “kan je niet zien dat ik nog een kind ben”; bewustzijn of defiance of common sense gaat altijd boven alles.

3. Dit “grapje” kan je herhalen

3.1 Mijn ex vrouw werd ernstig ziek

Bij het slecht nieuws gesprek zeiden ze dat ze niets meer voor haar konden doen. Ik gaf weer een stukje defiance zo van: kan dit niet anders.

Daarna ging ik thuis naar de tuin en vroeg aan de hemel: kunnen jullie wolken dit verklaren? Waar dit goed voor is. Het eerste is weer een signaal maken, en dan in de tuin dat verzenden.

3.2 Ik moet dan weer opletten voor de reflexwerking

Dit is natuurlijk allemaal eng, en ze gaan je natuurlijk nu definitief afwijzen: rare theorie. Bij hen is de waarheid subjectief

Er kan dan ook weer een ander spook opduiken, deze keer kan dat zomaar een “geest uit een fles” zijn; alcohol is een “goede vriend” bij eenzaamheid

Maar natuurlijk niet echt een vriend, het is een demon. Hier is echter ook wel weer een oplossing voor, je kan ook zeggen: dan accepteren ze dit maar niet. Het is geen wedstrijd die ik moet winnen. Dan ben ik maar een loser. Dat kan je toegeven met “Achterhoekse boeren nuchterheid”

3.3 Je kan nog wel meer doen met Achterhoekse boerenverstand

Je kan daar een heel grappige analyse op loslaten, namelijk: jij kan bestaansrecht ontlenen aan deze werkelijkheid, maar de werkelijkheid kan aan jou analyses aflezen of zij bestaansrecht heeft.

Dat is namelijk niet zonder meer het geval. Een werkelijkheid kan door een of andere “kortsluiting” zomaar ontstaan, maar dat wil niet zomaar zeggen dat zij bestaansrecht heeft.

3.4 Je kan nog wel meer doen met Achterhoekse boerenverstand

Of wat te denken van jouw maatschappij. Stel jouw land heeft een aardig migratieprobleem. Dat wordt nu afgedaan door subjectieve criteria: wie kan het hardste roepen of iemand wel of geen vluchteling is.

Je kan echter common sense toepassen: kijk waarvoor die mensen hier komen, en of die problemen onoverkomelijk zijn of vooraf voorkomen hadden kunnen worden. Zo nee, dan zet je in je beleid dat die mensen daarvoor niet meer hoeven te komen, en dat publiceer je netjes in een “objectief orgaan”