Foldertje Malieveld Demo: wat is de oplossing voor migratie; wat is de oplossing voor ons land; asiel, fertility rate; levensbeschouwing

In de vorige artikelen heb ik een ook voor mij nieuwe ontdekking. Die is niet helemaal nieuw, ik had al eerder bij Piaget en Kohlberg gelezen over het begrip “emotionele volwassenheid”, en gisteren verwees Andrea mij ook naar Simone Weil.

Maar ik heb geprobeerd de theorie nog iets eenvoudiger te maken. Dat gaat over het volgende: als kind word je geboren met kinderlijke onschuld. Maar die kan gaandeweg je leven uit het zicht raken. En wat je er dan voor in de plaats krijgt is kinderachtigheid: kadootje van de werkelijkheid.

Kijk maar naar politieke leiders in de wereld. Die zet je aan de macht, en plots verliezen ze hun kinderlijke onschuld. Ze gaan zich daarna gedragen als stel opstandige kleuters, personen als Trump zien er bijzonder kinderachtig uit: net een sip kind, die alsmaar ruzie maakt met de buren.

Maar kan dat ook anders: en zo ja, kunnen we daar iets mee in onze NL politiek. Hoe kan je bijvoorbeeld het migratiedebat vlot trekken met een gezonde dosis kinderlijke onschuld. Als jij die hebt, kan de oplossing misschien wel eens kinderlijk eenvoudig zijn: stel je je eens voor zeg!@!!!

1 De asielproblematiek

Als je nog je kinderlijke onschuld hebt, dan kan je heel eenvoudig problemen oplossen. Neem het migratieprobleem. Er komen bv veel Eritreeers asiel vragen, ze ontsnappen uit militaire dienst.

Dan zeg je: is die militaire dienst onoverkomenlijk, nee, dan thuisblijven voortaan, stoute kinderen, en als je toch komt: eigen risico. Je publiceert dat netjes in je beleid, zij lezen dat, en denken: oke, naar Nederland moeten we niet meer naartoe, dat valt namelijk onder ons eigen risico.

Die oplossing is kinderlijk eenvoudig. Het is net als met een zorgverzekering: ay, asiel vragen in Nederland valt onder je eigen risico, dat is niet gedekt: dat moeten we dan maar niet doen.

Maar veel volwassenen zijn hun kinderlijke onschuld verloren, en zijn dus die kinderlijk eenvoudige oplossingen ook verloren. Ze hebben daardoor geen flauw idee wat ze moeten doen.

Ze laten de Eritreeers daarom allemaal maar komen: zet de poort maar wijd open en dan geven we ze maar allemaal ziel. Ze mogen ook nog hun families laten nareizen: een complete volksverhuizing; in een land met sociaal culturele spanningen en woningnood.

2 De verschillen zijn giga

Als jij je kinderlijke onschuld nog bewaard hebt, dan kom je tot een schrikbarend eenvoudige constatering hoe je asiel oplost. Dat staat hierboven, en deze beleidslijn noem je “eigen risico”. Je kan het ook “triage”. Dat zijn begrippen uit de medische wereld, maar die kan je natuurlijk hier ook toepassen.

Als mensen hun kinderlijke onschuld zijn verloren, dan gaan ze echter iets ervoor terugkrijgen, en dat is kinderachtigheid. Dan gaan ze “klieren”. Dan zeggen ze: nee hoor, dat zijn begrippen uit de gezondheidszorg, die mag je hier bij asiel niet invoeren. Dat mag natuurlijk best: waarom zou dat niet mogen. Voor gezondheidszorg heb je juridische regels nodig, en voor asiel ook, en dat zijn allemaal regels van algemeen bestuursrecht: allemaal hetzelfde dus. Hier hebben we dus gewoon te maken met “geklier”

Terzijde: Zelf komen ze niet verder dan rechts met “asielzoekers zijn stout” en links zegt “asielzoekers zijn zielig”.

Moet je je het verschil eens voorstellen. Als ik kinderlijke onschuld toepas, dan zeg ik: eigen risico, triage. Dat zijn intelligente begrippen. Maar als jij kinderlijke onschuld verliest dan krijg je kinderachtigheid als kadootje ervoor terug en dan zakt het niveau gelijk als een baksteen tot kleuterschoolgehalte: Jantje is stout, of Jantje is lief. In de woorden van Piaget of Kohlberg: je emotionele leeftijd zakt gelijk van dertig naar drie. Het is alsof je met een auto frontaal tegen een tegenligger knalt.

3 Er ontstaan nog heel andere bijzondere effecten.

Zo beroepen veel mensen zich, ook wel aan de rechterkant van het politieke spectrum, maar ook links, zich op het christendom: dat is onze cultuur en die gaat ons wel redden. Daarbij komen ze trouwens tot diametraal tegengestelde standpunten: Jezus was ook een vluchteling, dus je moet lief zijn voor vluchtelingen; maar in de Bijbel waren ze ook best wel eens hard, dus je moet ook wel hard zijn voor vluchtelingen.

Het niveau is dus nog steeds knetterlaag. Dat schept ook tegelijk de vraag: hoe betrouwbaar is dit instituut. Dat wil ik ook even aanvliegen, want ik ben de religieuze discussies in Nederland ook behoorlijk zat.

Moet je kijken hoe dat in het christendom gaat, bij hun held Jezus. Jezus doet dat heel anders, problemen oplossen.

In zijn tijd had je ook een politiek probleem, dat was corruptie in de tempel. Er was een historische protestgroep, rond een Jezus en zijn broer Jacobus, die bestond, dat is bekend uit Romeinse historische bronnen (Josephus Flavius). Maar hoe ging die te werk: gaan zij netjes een brief opstellen? Welnee, ben jij gek: Jezus ging tafels in de tempel omgooien.

Dat doet mij denken aan de hooligans vorig jaar op het Malieveld: die gingen een politie-auto in de fik steken. Hier heb je een indicatie dat de schrijvers, en misschien zelfs de historische groep, niet beschikken over kinderlijke onschuld. Je kan er dan ook gevoeglijk vanuit gaan dat alle extra mythologische dingen die ze aan hem hebben toegeschreven niet echt zijn.

4 Er is echter nog een indicatie dat wij hier te maken hebben met een “nepper” en dat is er een die volgens mij iedereen over het hoofd heeft gezien, ik ben het in ieder geval nog nooit tegengekomen: schrijf jij stukjes of niet.

Als jij je kinderlijke onschuld nog hebt, dan ben jij communicatief heel sterk en dat betekent dat hij houdt van schrijven. Dat doet ik dan ook in mijn blogposts. Ik schrijf bijvoorbeeld over “triage”.

Kinderen houden van “pen en papier”, of tegenwoordig de computer. Nu is er met Jezus een probleem: de man schrijft niet. Hij doet aan redevoeren en dat wordt uit de tweede hand opgeschreven. En ik weet waarom: als mensen hun kinderlijke onschuld hebben verloren, dan verliezen ze interesse in schrijven, dat vinden ze namelijk te min; “wij volwassenen zijn oratoren”, “wij praten voor publiek”.

Terzijde: als ik kijk naar andere advocaten, die zitten continu aan de telefoon. Ze hebben gedurende de dag hele verhalen. Deze mensen zijn ook een stuk meer volwassen dan ik

Maar ik heb mijn kinderlijke onschuld nog. Als ik klanten krijg, dan geef ik ze eerst een spoedcursus schrijven: jij gaat mij niet teveel bellen, maar schrijven, en niet whatsapp, want dat is een hinderlijk middel, dat is voor mijn vriendin, jij gebruikt email. Het grappige van die kinderlijke onschuld: het werk gaat ongeveer tien keer zo snel. De kwaliteit schiet omhoog, want praten is nogal onprecies, schrijven is zeer exact: je weet precies wat er staat. En het is vriendelijker: je kan het lezen wanneer je wil, niet dat iemand zomaar inbreekt in je koffiepauze.

5 Dit is een volgende, en ik vermoed vernietigende, indicatie dat je in het Evangelie geen oplossing moet vinden voor je problemen

We hebben te maken met een hoofdpersoon Jezus die zijn kinderlijke onschuld verloren is. Als hij die namelijk nog had, dan zou hij gezegd hebben: ik moet mijn woorden voor de toekomst veilig stellen, maakt mij uit dat zij mij kinderachtig vinden, ik ga netjes schrijven. In de tekst gaat het: schrijven is voor kinderen, ik moet natuurlijk een orator zijn, een beetje rond lopen kletsen.

Maard daarbij zien ze nog iets over het hoofd. Ik weet namelijk waar dit nog meer voorkwam: bij de Grieken. Die vonden schrijven helemal te min, je moet een orator zijn; kijk maar naar wat Plato zegt over Socrates. Dat hebben ze in het Evangelie dus ook gedaan: schrijven is te min, en daarvoor hebben ze dus afgekeken bij de Grieken, moeten wij ook doen met onze held, stel je voor dat hij minder is als Plato.

6 Terug naar asiel: de kwestie van schrijven en praten en de rol van de Tweede Kamer

Een heel gek gevolg hiervan, zoals bovengenoemd, is dat volwassen hierdoor niet meer schrijven, want dat vinden ze te min, maar ze praten. Als jij nu met migratieproblematiek te kampen krijgt, dan kan je bv een beleidsrichtlijn schrijven voor Eritrea, voor Syrie, voor Soedan. Je moet flink gaan schrijven, en zet het online.

Maar volwassenen zijn hun kinderlijke onschuld verloren: schrijver is voor losers, “dat doen alleen kinderen”, “wij zijn oratoren”. Dus gaan ze in de Tweede Kamer twintig dertig jaar kletsen over asiel, zonder ooit maar iets te bereiken.

Moet je kijken: De verschillen tussen “met” en “zonder” kinderlijke onschuld politiek runnen is gigantisch, het is het verschil tussen een land wel of niet omgevolkt zien worden.

Het idee over “triage” heb ik gevonden na een aantal weken; in de Tweede Kamer nog niet in dertig jaar. En behalve snelheid dus het niveau: het idee “triage” is intelligent, maar zij praten over “Jantje stout” of “Jantje lief”.

Terzijde: bij kerkdiensten zie je dat trouwens ook. Ik heb in de herfst van 2021 het Evangelie ontleed. Dat duurde drie weken, door tekstanalyse. Maar volwassenen zijn niet van het schrijven, die praten graag.

Het verschil is echter wel gigantisch: met dat praten hebben ze al 2000 jaar tijd gehad, en nog begrijpen ze de teksten niet. Hoe moeilijker het onderwerp, hoe groter het tijdsverschil. En ook bij hen is het niveau erbarmelijk: “je moet in Jezus geloven welles of nietes”

7 Ergens zit er nog wel een restgedachte over “kinderlijke onschuld”.

Dit is nog wel grappig: de mensen weten nog wel “ergens” dat kinderlijke onschuld de oplossing is van de hele problematiek. Kinderlijke onschuld zoals in de regel “wie goed doet, goed ontmoet”

Dat is best wel bijzonder. Moet je namelijk eens kijken in het Evangelie: Jezus wordt gevraagd naar de kwestie rond kinderlijke onschuld, “is dat misschien een goed idee”.

Maar dan lopen ze helaas wel direct vast. Er komt iemand vragen: hoe moet dat dan? Dan zegt Jezus: dan moet je wedergeboren worden. Dan zegt de vraagsteller Nico D: moet dat dan letterlijk? Moet ik opnieuw in de buik van mijn moeder kruipen. Dan zegt Jezus: weet ik veel, moet je mij niet vragen, ben jij niet de leraar.

Het antwoord van Nico is even ridicuul als de tegenreactie van Jezus: natuurlijk kan je niet opnieuw in de buik van je moeder kruipen, en natuurlijk is Nico niet de leraar: wat zitten jullie nu te wauwelen. Maar ik schreef hierboven al: als je je kinderlijke onschuld verliest, dan krijg je er kinderachtigheid voor in de plaats; en dan zakt het niveau als een baksteen.

8 Dit is ook wat er gebeurt met het asieldebat trouwens

Als jij je kinderlijke onschuld nog bewaard hebt, dan kan jij uitvinden dat zoiets als wat ik hierboven voorstel “triage” heet. Ik heb dit namelijk met andere mensen besproken, en zij kwamen met die term: zelfs zij weten het dus.

Maar volwassenen zijn hun kinderlijke onschuld verloren. Dus met dezelfde vaart als waarmee ze triage uit de la pakken, stoppen ze hem er weer goed in. Het is net tegen een kind die een tekening heeft gemaakt, dan zeggen ze: ach schattig, ga maar weer spelen. Hoewel dit de oplossing is van je bevolkingsproblematiek.

9 Of wat te denken van bevolkingspolitiek in meer brede zin

Hierboven gaat het over migratie. Maar er bestaat ook nog zoiets als “fertility rate”: onze eigen NL bevolking krimpt nogal. Dat is ook het gevolg van het verlies aan kinderlijke onschuld.

Dat kan je zien aan hoe mensen veranderd zijn. Vroeger waren de mensen nog eenvoudig: ze leefden in dorpen, je ontmoette je meisje op het dorpsfeest, en ze zei “kom vanavond bij mij”. Mensen spraken over de liefde, en ze werden verliefd, verloofd getrouwd en ze namen als vanzelfsprekend kinderen.

Maar mensen zijn hun kinderlijke onschuld verloren. Tegenwoordig zijn ze belangrijke kantoormensen, met een SUV, LinkedIn, en ze zijn in twintig landen op vakantie geweest. Deze mensen hebben geen kinderlijke onschuld meer, en daarvoor in de plaats krijg je kinderachtigheid.

Ze zitten dus in hun vrije tijd dus maar een beetje kinderachtig te klieren op social media; je kiest een partij, de een links, de ander rechts, welke je kiest maakt in feite niet uit, en vervolgens ga je elkaar zitten afkafferen.

En ze weten niet meer hoe ze moeten daten. Dat las ik zondag in een verhaal over Polen: enorme eenzaamheid onder jongeren, want ze weten niet meer hoe ze moeten daten. En de fertility rate in Polen zakt naar 1.0: die bevolking gaat stapsgewijs steeds verder halveren.

Ze weten dus ook niet meer hoe ze een gezin moeten stichten. Ook in Polen trouwens gepaard gaand met omvolking: Oekraieners of Kazachen doen daar nu het werk.

10 Dat mensen zo veranderen zag ik gisteren bij de rechtbank in Assen.

Je rijdt via Zwolle over de snelweg: hele snelweg vol met “kantoorvolk”: iedereen even belangrijk in zijn eigen auto. Op de rechtbank: ik was de advocaten aan het observeren. Ze deden heel belangrijk, een meneer schreeuwde door de wachtruimte dat hij net terug was uit Portugal en nu alweer aan het werk, hahahahaha. Deze meneer ging even “lekker belangrijk” doen.

Dit zijn echt van die moderne types. Ze doen heel volwassen, ze hebben hun kinderlijke onschuld verloren. Iemand met kinderlijke onschuld zou na vakantie zeggen: “hebben we er zin in”, met andere woorden: ikke niet.

Dit is een beetje brutaal misschien, jij moet deze mensen gaan helpen en dan kom je met een “gezonde portie tegenzin”. Maar dat mag best, dat is een beetje humor. Dat is dezelfde humor die jij nodig hebt voor daten; humor is het “smeermiddel” om zoiets moeilijks te doen.

Dat is trouwens ook iets bijzonders van Jezus: kon geen vrouw vinden, en geen wonder, heeft geen humor. Hoe moet je dat jongeren nu als voorbeeld voorhouden? Je hebt een goed middel als “humor” nodig als smeermiddel voor je eerste date; een goed oliemiddel als “triage” als smeermiddel voor je vastgelopen asieldebat; en een goede portie “Achterhoekse nuchterheid” als “proxy Evangelie” voor je vaderland.