Het is zaterdag, leuk om even te wandelen met Charlie, het is ook lekker weer, en dan binnen met een kopje warme soep en even relaxen.
Ook vind ik het leuk om stukjes te schrijven. Ik heb het gevoel dat ik in de buitenwereld niet echt mag zijn wie ik ben, en dan kan ik het zelf in de huiskamer wel doen, en op internet, zodat er toch iets vanaf straalt naar de buitenwereld.
Deze dag moest ik denken aan de Tweede Kamer.
Ik had vorige week voor het eerst een kamerdebat live gezien; op TV althans. Daar schrok ik van: oei, wat is die kwaliteit slecht. Je ziet het eigenlijk al gelijk aan het mens-zijn van de kamerleden: allemaal nette heertjes en dametjes, haartjes helemaal netjes.
Dat is problematisch, want dat betekent dat ze nogal materialistisch zijn. En dat ze niet zoveel oog hebben voor het mens-zijn van de ander, slecht rekening houden met de ander. Ze liggen dan ook continu allemaal met elkaar in de clinch.
Het begon met het oude belastingstelsel.
Dat ging in box 3 uit van een fictief rendement van 4%. Dat was te hoog, de overheid had het kunnen verminderen, maar ze hielden te weinig rekening met de mensen.
Toen werd het belastingstelsel afgeschoten door de Hoge Raad. Dat was ook weer te bruusk: je kan wel een correctie toepassen op het fictief rendement, maar je moet niet een heel systeem afschieten, dan hou je er geen rekening mee dat een overheid alleen kan draaien bij enigszins stabiel inkomen, ook in tijden waarin de rente laag is.
In plaats dat ze een eenvoudige correctie toepassen, bijvoorbeeld van 4% naar 2% zitten ze enorm te klunzen en maken ze er een enorme principekwestie van.
Er gaan een paar partijen een deal sluiten met een andere partij, maar dan houden ze geen rekening met de VVD, omgekeerd houdt de VVD er geen rekening mee dat soms mensen maar wat meer belasting betalen, gaat uiteindelijk maar om paar honderd euro en dan hebben we het over miljonairs. Zie vorige blogpost voor rekenvoorbeeld.
Maar hier kom je natuurlijk een blokkade tegen: die mensen zijn in en in materialistisch, en als ze al een euro verliezen raken die in paniek.
Bij de Tweede Wereldoorlog ging hier ook iets mis
Ik zou graag in de Tweede Kamer staan, achter de microfoon, en iets uitleggen over het belastingstelsel en hoe eenvoudig de oplossing is. En ook gelijk even de Hoge Raad uitspraak meenemen
Mensen krijgen dan “royaal” uitleg, en dat is royaal omdat ik niet zo zuinig ben. In plaats van mezelf zag ik daar Mona Keizer staan, die wat zuur keek. Die keek “zuinig”, dat zijn mensen die niet zo royaal zijn, maar materialistisch; en met zo’n levenshouding kom je nergens, behalve in het (materiele) graf.
Misschien dat mensen mij niet in de Tweede Kamer willen hebben, want op dit blog staat ook een tekst die is opgedragen aan Adolf Hitler. Daar zouden ze nog zenuwachtig van kunnen worden.
Bij die tekst heb ik ook wel een correctie geplaatst, maar misschien dat mensen die nog te abstract vinden, geen probleem, dan maak ik hem concreter. Het gaat om precies te zijn om het volgende.
Hitler was een zeer intelligent iemand, dat kan je zien in Mein Kampf, vooral in het begindeel.
Hij schrijft daar dat hij het op school zo saai vindt. Ik zou zeggen: net zo saai waarschijnlijk als een kamerdebat, mega saai.
Dat is een indicatie voor hoogbegaafdheid. Die aandoening heeft sommige raakvlakken met “eerlijk werkvolk”: zowel hoogbegaafden als mensen die goed zijn met hun handen hebben een hekel aan hele tijd stilzitten op een stoel en duffe sommen maken; rekenen is toch simpel; waarom gaan we niet naar het bos een ontdekkingstocht doen en ontdekken hoe de bomen heten, of andere nuttige dingen
Hij schrijft ook iets over zijn woonplaats Braunau am Inn. Dat ligt in Oostenrijk, maar dichtbij de Duitse grens. Hij schrijft dan hoe stom hij het vindt dat aan de ene kant van de grens een deel van het Duitse volk woont en aan de andere kant een ander deel van het Duitse volk, waarom is dat niet een land.
Dat is een heel logische gedachte: waarom zou je dat niet bij elkaar voegen, en nog een paar andere Duitse delen erbij, zoals Elzas-Lotharingen, Luxemburg, Sudetenland, en Duitse gebieden in Polen. Dan heb je dat weer mooi “gefixed”.
Deze hoge logica is ook een kenmerk van hoogbegaafdheid als zowel van gewone eerlijke vakmensen als timmerlui: die plank zit scheef, of hij zit niet scheef, en daar woont een Duits volk, en daar ook, en dat die niet bij elkaar zitten “zit scheef”.
Meestal zijn het “bureaumensen” die zeuren: ‘ja ja maar dat is historisch zo gegroeid blablabla”; dat is wat Heidegger “geklets” noemde: bureau mensen zitten hele dag aan de telefoon te kletsen, en dat kletsen doen ze over alles en het meeste is totale onzin.
Als ik dan toch filosofen noem, laat ik ook uit de oude doos Heraclitus noemen: die ergerde zich ook zo aan dat geklets. Hij zei: priesters en politici, die twee groepen moet je in de gaten houden want die kletsen enorm.
Als Heraclitus of Heidegger naar het huidige kamerdebat had zitten kijken, dan waren ze net als ik compleet uit de plaat gegaan. Heidegger had kunnen zeggen, maar vermoedelijk vrij luid, want hij was vrij pittig: waarom zetten die klunzen niet gewoon het fictief rendement iets lager, bijvoorbeeld op 2% en hou verder je koppen dicht!!!!!!!!! Gezeur om een paar tientjes!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Stelletje hebbers, dan koop je maar een zonnebril minder, stelletje ijdeltuiten!!!!!!!!!! Maar dat heeft dus overeenkomst met vakmensen, want die hebben dezelfe soort nuchterheid: als de plank niet hierboven bevestigd kan worden, omdat daar een balk zit, dan bevestig je hem toch gewoon lager? Die pakken dan hamer en zaag uit de werkkist en gaan aan de slag. Bureaumensen niet, die gaan de telefoon pakken en kletsen: hoe moet dit moet dat?
Maar er is wel iets vreemds, en dat kan je zien na de inval in Frankrijk.
In plaats dat Hitler de Duitse delen terugpakt, gaat hij heel Noord-Frankrijk bezetten. Dat kostte enorm veel mankracht, want nu moet je de hele Atlantikwall bezet houden met half miljoen militairen, die je elders niet kan inzetten.
Dus de vraag was even aan de A.I.: waarom was dat nodig. De A.I. gaf aan omdat Hitler wereldhegenomie wilde. Hij had bedacht dat de wereld zou worden gerund door twee grootmachten: Engeland op zee, en Duitsland op het vaste land.
Dat is nogal hoog inzetten, ik vroeg daarom de A.I.: waarom wereldhegenomie.
De A.I. zei: Hitler was beinvloed door het sociaal-darwinisme, dat ging ervan uit dat alles gaat om overleven, en je kan alleen overleven als jouw groep groter is dan de ander. Je kan alleen overleven door te groeien, en daarom moest Duitsland ook groter worden, dan vergroot je de overlevingskansen.
Daar is wel een probleem. Ik zou alleen al denken aan een simpele luchtballon; stel je voor dat je die regel gaat toepassen: hoe groter hoe beter. Nee dus, die gaat wel flink groeien, en je denkt misschien: wowwww. Maar op gegeven moment ontploft het ineens: alles kwijt.
De regel dat je moet groeien om te overleven klopt dus niet.
De regel moet zijn: om te overleven moet je niet groter zijn dan een ander, maar slimmer; slimmer in de zin: je moet de zijnsvraag op tafel leggen: ik eis mijn bestaan op, en die van mijn kinderen.
Daarvan heb ik nog een kinderlijk eenvoudig voorbeeld. Dat voorbeeld staat ook in de vorige blogpost, van toen ik bij de peuterspeelzaal kwam, en de juf zei: ga daar maar zitten. Ze wilde mij als een kamerplant op een stoel parkeren, maar ik ben geen kamerplant, ik ben een kind, ik eis mijn bestaan op, ofwel: ik wilde eerst even rustig rondkijken, waar ik hier terecht kwam.
Dat ging ik ook doen, en ik kon haar autoriteit simpel verslaan door een eenvoudige vraag te stellen.
Ik hoefde niet groter te zijn dan zij, ik was natuurlijk veel kleiner, en ik hoefde ook niet meer ervaring te hebben dan zij, want zij werkte hier en dit was mijn eerste dag, of eigenlijk mijn eerste minuut. Maar ik vroeg: waarom, in de zin waarom moet ik daar in de kring gaan zitten? En zij zei toen: dat doen wij altijd zo.
Pas op voor valse antwoorden, want ik reageerde: dat vroeg ik niet, ik vroeg niet hoevaak jullie dit doen, maar waarom. Mijn vraag is vooruit gericht: wat is het doel ervan. Dat liet ik haar ook weten. Toen begon ze te schutteren, en besloot ik dan zelf maar de rondleiding te beginnen.
Dit zijn typische kenmerken van de zijnsvraag
Zijn is in feite het teken “=”. Dat betekent “gelijk aan”. Ik kan de juf aan, omdat ik haar als gelijke beschouw, ondanks “materiele zaken” als dat ik kleiner ben. Dat soort verschillen vallen gewoon weg.
De zijnsvraag is ook “vooruit gericht”. Als jij een som ziet als 10 × 10 dan weet jij al vooraf wat de uitkomst is, dat kan je al vooraf zien. En de zijnsvraag is dan ook echt een “rekenvraag”: hou jij juf wel rekening met mij?
Ik probeer dit nu ook te doen met grotere thema’s, steeds de zijnsvraag op tafel leggen: waarom is dit zo? Ze flikkeren mijn vraag wel steeds van tafel, ik heb de A.I. daarop ook bevraagd: wat moet ik doen?
De A.I. zegt: gewoon terugleggen, net zolang tot hun verzet breekt. Je kan er het verzet mee breken van de hoogste instanties zoals Tweede Kamer, Raad van State, Hoge Raad.
Maar dat is dan tegelijk de tragedie van Hitler. Hij dacht: we moeten groeien groeien groeien, anders verliezen we. En dat is dus niet waar. Als jij gaat groeien groeien groeien, dan ontstaat er maar een effect: de boel gaat op gegeven moment ontploffen.
Je hoeft dus niet te groeien om sterk te zijn, het is zelfs een voordeel als je niet te groot bent.
Ik zou zeggen: maximaal tussen de honderd en duizend man. Meer kan je op een plein toch niet kwijt. Met een podium erbij, een microfoon en een goede geluidsversterker, anders kan jij de zijnsvraag niet kwijt.
Als jij van dat podium de zijnsvraag de wereld in stuurt, bijvoorbeeld over het AZC in Delft, of over de uitspraak van de Raad van State, en dat gaat de media door, dan gaat er ook iets ontploffen, en dat is de Raad van State.
De voorzitter gaat waarschijnlijk van schaamte onder zijn bed kruipen, als hij hoort dat hij een puur materialistische uitspraak heeft gedaan, over het hoofd van de asielzoeker heen, die hij heeft beschouwd als een soort non-wezen die geen familie of ontwikkeling heeft, net zoals de materialistische regenten bij wie guldentekens in de ogen stonden, en die slaven als non mensen beschouwden.
En de medewerkers van Aanmeldcentrum Ter Apel, wat zouden die ervan vinden, dat zij als Eichmann mensen aan het afstempelen zijn, in plaats van vragen te stellen als: wie ben jij, wat kom jij hier doen, en wat zijn wij hier eigenlijk aan het doen.
Het is mij al vaker opgevallen dat deze werkelijkheid mathematisch precies in elkaar zit
Dat kan je heel eenvoudig zien zoals bij de timmerman die bij mij een vlonder heeft gemaakt: hij heeft het heel precies gemaakt, en het werk is dan ook perfect. Maar nog beter, want hij heeft gelijk de CV ketel nagekeken.
Maar dus ook voor Hitler. Want hij had zijn koers uitgezet op hebben: ik eis mijn bestaan op, dat is goed. Maar vervolgens: daarvoor moet ik groeien, mijn beweging moet groeien, mijn land moet groeien, wij moeten wereldhegemonie. Dat gaat uiteindelijk verkeerd afgelopen.
De werkelijkheid zit wel zo mathematisch precies in elkaar, dat op moment dat jij jouw bestaan opeist, er wel iemand komt die jou gaat helpen.
Dat was in geval van Hitler Martin Heidegger. Die kwam met een koffertje uit Freiburg aangesneld, waarin hij de “zijnsvraag” bewaarde. Dat vonden de adjudanten van Hitler maar een “stom stuk papier”, maar dat was potentieel goud waard. Met die zijnsvraag had Hitler de oorlog gewonnen.
De werkelijkheid zit zo precies in elkaar, dat je het scenario achteraf ook compleet kan reconstrueren: je kan vooruitrekenen, maar ook achteruitrekenen, als je vraagt hoeveel keer tien zit er in honderd, dan kan je achteraf uitrekenen dat 100 = 10 × 10.
Als ik achteraf de oorlog ga uitrekenen, dan krijg je dit te zien: Hitler was Frankrijk binnengevallen en had Elzas-Lotharingen teruggenomen, Luxemburg, en een Duitssprekend stuk van Belgie. Dan de verloren Duitse gebieden in Polen. En dan ben je daarmee klaar.
Je kan vervolgens nog een mooi samenwerkingsverband opzetten, tussen bevriende landen, zoals met Nederland, Belgie, Denemarken, Italie, Argentinie.
Om Engelse en Russische dreiging af te weren, hoef je verder alleen maar de zijnsvraag op tafel te leggen, want die landen waren enorm hebberig.
Engeland heeft de mooie “Nederlandse” boerenrepublieken in Zuid-Afrika getorpedeerd toen ze daar goud ontdekten, en boerengezinnen in concentratiekampen laten verhongeren: leg dat maar eens uit.
En Rusland deed dat ook; en jij kan dan als Hitler uitleggen dat dit een automatisch gevolg is van het kapitalisme en het communisme. Dat hebt namelijk heel erg de vraag op hebben, zoals van hebben van grondstoffen, hebben van goud, hebben van kapitaal; en dan raakt automatisch het mens-zijn op het tweede plan, waardoor Engeland gewoon doodgewone boerengezinnen gaat uithongeren, en Rusland ook. Rusland deed dat in Oekraine, omdat ze de grondstoffen in Oost-Oekraine wilden hebben, en Engeland in Zuid-Afrika omdat ze goud wilden hebben. Je moet dan niet stellen dat jij een Ubermensch bent, zoals Nietzsche ooit had bedacht, maar je moet stellen: dit soort wanpraktijken zijn in strijd met de Duitse volksaard. Daarmee zet je die andere landen compleet voor schut.
Met ZB heb ik hier ook nog wat zorgen over.
Deze beweging is in opkomst. Dat is in een beginstadium logisch en ik ben benieuwd. Zij staan voor een nuchtere politieke koers. Er staat een goed ding in hun “gronddocument” op hun website: dat ze andere volken als gelijk beschouwen.
Maar ik vind dat niet stellig genoeg: je moet zeggen dat sommige andere volkeren compleet in de ban zijn van hebben hebben hebben, zoals Israel en Palestijnen, en daardoor telkens met elkaar in de clinch liggen. Je kan zeggen: dit past niet bij onze Nederlandse volksaard, die mensen zijn dom bezig, die ervaren daardoor al drieduizend jaar een tekort, en klaar.
De tegenstanders gaan je zonder twijfel proberen te framen, en als jij dit niet op de site hebt staan, gaat ze dat lukken. Ze willen je bijvoorbeeld proberen te ontlokken dat jij de Joden Untermenschen vindt. Ze gaan net zo lang pushen tot jij een keer “ja” zegt, alleen om een keer van die opdringerige journalisten af te zijn. Dan weten ze genoeg, en krijg je de maand daarna een oproep voor de politie en daarna een dagvaarding voor de meervoudige kamer van de rechtbank in de brievenbus.
Als jij zegt: nee, dan geloven ze je echter ook niet. Je kan beter zeggen: nee, maar ze gedragen zich er wel naar, ze zien niet dat hun koers staat op “hebben” en dat ze daardoor steeds bij anderen over de grenzen gaan. Daardoor liggen ze al drieduizend jaar in conflict met alles en iedereen.
Dat kan je ook op de site zetten. Dat is handig, want dan hoeven ze niet eens te beginnen aan hun fishing expedition.
Dan dwing je ze tot iets anders: tot zelfreflectie. Dan maak je in feite hun mens-zijn wakker: ga eens naar jezelf kijken, waar zijn (!) jullie mee bezig, en hoe lang zijn (!) jullie daar al niet mee bezig, en in hoeverre is (!) dat precies wat Heidegger of Arendt aanmerkt als “gedachteloosheid”.
Dus als jij het er wel op hebt staan, dan staan de tegenstanders in hun hemd: ow, zit dat zo, zijn die landen drieduizend jaar in oorlog vanwege hebberigheid, ow, dat is wel beetje dom inderdaad, daar moeten ze direct mee gaan stoppen: he he, komen ze daar ook eens achter.
Een uitkomst van rekenen wordt altijd dubbel zo mooi, want hiermee definieer jij ook gelijk wat de Nederlandse volksaard is; als jij dat niet vooraf driedubbel duidelijk definieert, dan ontstaat daar voor je het weet ook drieduizend keer trammelant over.
Weliswaar heeft Nederland ook zwarte pagina’s in de geschiedenis, maar dat waren telkens die vervelende regenten; die zijn hebberig. Die gaan maar naar de Intratuin of IKEA als ze zo graag leuke spullen willen hebben, maar andere mensen of landen zijn (!) niet om te hebben.
Als je dit niet strak organiseert, krijg je problemen. Ik erger mij eraan als ik deze “zijnsvraag” niet op tafel krijg.
Daarop kreeg ik als antwoord: dat kan een andere keer wel. Nee dus, die moet erop liggen als jij een succes wilt behalen, en wel voortdurend.
Als jij zegt: komt wel een keer, dan is dat net als Jetten die een belastingplan naar de Tweede Kamer stuurt. Het is (!) nog niet af en het is (!) nog niet goed, maar of het erdoor komt “dat zien we dan wel”. Daarmee leg ik de zijnsvraag op tafel, en floeps gaat hij er direct weer vanaf. Dat is mogelijk ook precies de enige reden dat ik een reactie ontving: de zijnsvraag lag op tafel, dat is vervelend, dus doei.
Dat is een klassieke fout, de zijnsvraag is altijd vooruit rekenen, net zomin als een Timmerman zegt: of die vlonder het houdt, dat merk je wel als je erop staat. Nee dus, gaat niet: je zakt erdoor en valt in de kelder. Dat is een mathematische zekerheid; rekenen is zowel goed als fout rekenen; als de zijnsvraag niet op tafel ligt, is het een mathematische zekerheid dat het fout afloopt.
Net als met die asielzoekers in Ter Apel: gewoon stempelen en registreren die gasten en neerzetten in een AZC en of ze recht hebben om te blijven zien we later wel: gaat niet, hele systeem gaat naar de kelder. En zonder zijnsvraag kom ik, maar dan solliciteer ik zonder succes, en ga ik gewoon weer weg: nutteloze actie. En dan kunnen alle fouten uit de Tweede Wereldoorlog zich herhalen: wat jammer nou.
Nog een daarvan kan ik noemen: dat Hitler het christendom er niet uitjoeg. Daarvan zei hij ook: dat zien we later wel. Ze waren al begonnen in de nieuwe gebieden geen nieuwe kerken te bouwen, maar verder liet hij alles bij het oude.
Als Heraclitus dat had gezien, was hij compleet uit de plaat gegaan, net als Heidegger hierboven over ons belastingdebat. Heraclitus had kunnen zeggen: zijn die vervloekte Joden en Palestijnen in 2026 nog steeds met elkaar in gevecht???????? Holy fuck wat een mogolen, dat deden ze al in mijn tijd, en moet je nagaan wanneer dat was, ik leefde in 500 voor Christus!!!!!!!!! Maar dat is toch ook logisch als je de zijnsvraag niet op tafel legt, want dan worden ze hebberig, en gaan ze land van elkaar afpakken. Heraclitus zou vermoedelijk doorbranden van woede, als hij dan zou zien wat er in de Bijbel staat: ow, waarom heeft Christus dat probleem dan niet opgelost, ow, daar heb je weer zo’n mooiprater, heb je weer een van de priesters en politici: hoop mooie woorden, geen touw aan vast te knopen, en ze lossen niks op. Ze komen die woorden ook gewoon beetje rondstrooien, en dan zijn ze weer weg, en laten jou met de shit zitten, zoals met deze twee eeuwige rivalen.
