De R.K.K. en Vaticanum II

Op Twitter en daarbuiten is op dit moment een super interessante discussie gaande over de beweging SSPX, de broederschap Pius X. Zij zijn recent geexcommuniceerd uit de RKK, omdat ze een aantal bisschoppen hebben gewijd zonder pauselijk mandaat.

De reden dat zij dit gedaan hebben, is dat zij moeite hebben met de koers van de RKK: ze vinden die veel te links, te woke. De pausen, de huidige en de vorige, maar het begon al met JP II, zijn de hele tijd bezig met asielzoekers, ze zeggen dat iedereen maar Europa binnen mag komen. Ze zijn ook de hele tijd bezig met het doen accepteren van homoseksualiteit, ook in de vorm van homoseksuele relaties, maar zelfs “pride missen”. Ondanks dat er in vorige decennia nog wel gesprekken plaatsvonden tussen RKK en SSPX, is dat nu niet meer het geval. De SSPX heeft brieven gestuurd naar de RKK, maar die worden beantwoord met een scherpe toon, en uiteindelijk volgt excommunicatie.

Vanuit mensen die de eenheid van de RKK willen bewaken, wordt dit sterk afgekeurd, en een spaanstalige priester zei op Twitter dat hij zich niet zou verbazen als de antichrist zich onder de SSPX bevindt. Iemand sprak hem erop aan en de spaanstalige priester zei toen dat hij het zo letterlijk niet heeft gezegd, maar dan gokt hij er vermoedelijk op dat wij dom zijn en niet tussen de woorden door kunnen lezen en de geestelijke betekenis van de dingen niet meer kunnen begrijpen.

En daar wringt zich de schoen: zij kunnen die geestelijke betekenis zelf niet meer begrijpen, de RKK is het spoor bijster, en dat is een unicum in bijna 2000 jaar kerkgeschiedenis.

Dit verklaart ook de woke agenda. In het vorige artikel over de Joden schreef ik hoe de Bijbelteksten structureel in elkaar zitten. Dat is vrij eenvoudig te herleiden maar weet niemand.

Figuur 1: teksten als Genesis 1-4 maar ook Johannes 1-4 vormen een eenheid, met twee hoofdstukken met nadruk op natuur en twee nadruk op mensen



Als jij je afvraagt: wat bedoelen ze dan met die teksten, dan kan je dat ook eenvoudig herleiden. Je kan bijvoorbeeld stellen dat de kern van Genesis 1 tot en met 4 bestaat uit het gebod, dat in het midden staat, om niet te eten van de boom van kennis van goed en kwaad. Dat betekent dat er ergens een grens wordt gesteld; je kan veel toelaten, maar niet alles, je moet ergens een grens stellen en die grens moet je vooraf stellen, aan de voorkant . In moderne termen heet dat “triage” toepassen.

Dus als er asielzoekers komen, dan moet je die niet allemaal collectief tot de asielprocedure toelaten, maar vooraf een grens stellen, mensen uit veilige landen, mensen die al twee, drie of vier keer asiel hebben aangevraagd, komen niet door de triage; als je dat een beetje effectief doet, filter je er al ongeveer 95% vooraf uit, je zult zien hoe opvallend. Hetzelfde met allerlei pride zaken: filter die zaken er vooraf uit.

Of met de islam. Dat is een bootleg versie van het christendom, en dat is niet gebaseerd op dergelijke rationele oplossingen als triage, daar snapte Mohammed helemaal niks van; Jezus zei tegen Petrus: nu gaan we dingen rationeel doen, doe dat zwaard maar weg; maar Mohammed zei: we gaan dingen weer volgens het zwaard doen, Jezus doe maar stapje terug. Zoiets komt bij ons ook niet door de triage.

Figuur 2: hoe beter de triage we toepassen, aan onze kant mensen, Passiva; hoe beter de kwaliteit van leven in ons land, wat wij mogen toeschrijven aan bijzondere genade; Activa

Dus als wij de triage kwaliteit op 75% zetten; dan is ook de levenskwaliteit 75%; en als je de triage op 100% zet is ook onze levenskwaliteit 100%; niks ingewikkelds aan



Nu is er een probleem, als de RKK niet meer in het Evangelie gelooft. Zij hebben niet zulke strakke Bijbelanalyses als ik, en ze hebben niet zo’n duidelijke theorie over hoe je het geloof in de praktijk moet toepassen. Dat maakt ze relatief kwetsbaar.

Ondanks hun kwetsbaarheid kan het lange tijd goedgaan, tot er een flinke uitdaging ontstaat, en dat is de Industriele Revolutie en de moderne tijd. Dat begon na 1860. Er is toen al eens een concilie geweest, ik geloof in 1870. Dat is geen toeval, dat het in die periode plaatsvond. Maar de moderne ontwikkelingen gingen alsmaar verder, en daarom kwam er in de jaren 1960 nog een keer een concilie.

Het belangrijke van die concilies zit denk ik niet in de inhoud, niet wat de mensen zeggen, maar wat ze doen; en nog niet eens op de concilies, maar daarna. Wat jij namelijk gaat zien, is dat zij nog wel trouw blijven aan het Evangelie. Maar zij gaan het niet meer trouw toepassen, maar allerlei gekke dingen doen, zoals de Latijnse mis opheffen, LHBTI toelaten in de kerk, of asielzoekers binnenhalen.

Dit is niet conform het geloof, en zou je kunnen aanmerken als daden van provocatieve aard. Stel als mensen geloven, en het Evangelie toepassen, dan moeten ze dus triage toepassen. Je moet dan niet zomaar alle asielzoekers verwelkomen, daar hoort een triage op te zitten; je hoort niet LHBTI toe te laten, waarom fungeert de triage daar niet; je hoort nog veel meer dingen niet te doen. Maar wat als het geloof zakt, stel niet meer op 75% niveau, maar zakt naar de 50% grens. Dan gaan mensen dat niet meer doen, triage toepassen. Maar tegelijk geven ze het geloof nog niet helemaal op. Maar ze gaan op dat 50/50% niveau een soort hazard spelen, het wordt een soort loterij, of eerder roulette, of je je geld op rood of op zwart moet inzetten. Enerzijds hopen ze te kunnen gokken op het Evangelie, maar dan van een soort provocatieve aard, uit een soort bange hoop daarmee toch nog “God wakker te schudden”, “zou hij toch echt bestaan”, net als teenagers het leuk vinden om volwassenen uit de tent te lokken om te kijken of hun autoriteit wel echt is. Dus in plaats van triage toe te passen, gaan ze dat loslaten en LHBTI in de kerk toelaten, om te zien, of God daardoor wakker wordt en toch bestaat, om hiermee hun eigen geloof weer opnieuw kracht in te blazen. En tegelijk zeggen ze: als het dan toch allemaal niet waar is, dan maakt het ook niet uit, dat we iedereen toelaten, want in dat geval geldt de algemene regel “who cares”.

















Previous
Previous

De R.K.K. en Vaticanum II (2)

Next
Next

Proefartikel: de positie van de Joden