Blaise Pascal; meneer “blaaskaak” en wat er gebeurt als je niet gaat rekenen; dan wordt het leven “gokken”

Toen ik vandaag mijn computer aanzette, dacht ik: heeft de menselijke domheid een nieuwe limiet bereikt; of hebben wij hier te maken met iets anders. Het gaat om een echtscheiding, die al is afgewikkeld. In het convenant is afgesproken dat de vrouw in de woning mag blijven, totdat zij via urgentie een nieuwe woning heeft gevonden. Het urgentietraject duurt doorgaans een paar maanden: één maand tot de urgentiebeschikking, en dan max vier maanden om een nieuwe woning te vinden.

Op moment dat echter het convenant klaar was, zegt de man de huur van de woning op, zodat zij met klein kind op straat komt te staan. Daar is een complete emailcorrespondentie op gevolgd met zijn advocate, waarvan de uitkomst is: de man en zijn advocaat willen deze vrouw met kind compleet naar de kelder jagen. Mensen rekenen vaak niet, ze houden geen rekening met wat er op papier staat, houden er geen rekening mee dat dit bekrachtigd is door een rechtbank; maar hun eigen fantasiepraat is bepalend voor de manier waarop zij naar de wereld kijken. Ze rekenen niet meer met de inhoud van het convenant, ze rekenen niet met dat ze dat zelf hebben opgeschreven; niet rekenen hoe lang een urgentietraject duurt; niet rekenen op ongunstige gevolgen als jij dan al van tevoren de huur opzegt, ook niet rekenen dat iemand dan op straat komt te staan en niet rekenen dat het jouw eigen kind is dat hierdoor op straat komt te staan.

De islam; niet mijn favo geloof

Deze man is moslim. Dat verklaart waarom hij nergens mee rekent, en vooral niet met belangen van vrouwen of kinderen. De strekking van het Evangelie is: wij gaan dingen nu eens op een rationele manier oplossen, wij zetten de Logos voorop; “en Petrus, steek dat zwaard maar weg”, “wij gaan de ratio voorop stellen”, “en met name als het om rekenen gaat, want daar schort nu veel aan; rekenen met God, en rekenen met elkaar”. Maar als jij als Mohammed daar niet voldoende feeling voor hebt, dan gaat het mis. Dat vond Mohammed te lastig, die snapte daar niets van, van rekenen, dus zette Mohammed de Logos, Jezus, terug naar rang twee en zette het zwaard weer voorop. Het zwaard is niet van rekenen, zoals in rekenen met anderen, en dat er voor ieder plek is op deze wereld, maar van powerplay, je eigen belangen doordrukken ten koste van een ander. Daardoor staat er in de Koran niks anders dan superlatieven; Allah is dit en Allah is dat; allemaal cognitief powerplay, om vervolgens op jouw fysiek powerplay uit te oefenen en je aan de kant te douwen. Maar het is een fout. De Bijbel waarschuwt daarvoor. Het is hetzelfde als wat in het begin van Genesis staat: er staat in hoofdstuk 2 reken erop eet niet van de boom van kennis van goed en kwaad; een opdracht tot rekenen; en in hoofdstuk 3 let op dat je de fout in gaat als jij het rekenen eruit gooit en jij afgaat op kletspraat; op sterke taal zoals Mohammed gebruikt. Je zou het technisch bijna niet voor mogelijk houden dat mensen dit dan gewoon gaan doen, maar jawel hoor, ze doen het precies na, Mohammed krijgt in “hoofdstuk 2” van zijn leven, toen hij in Syrie was, te horen dat het Evangelie de waarheid is, maar in “hoofdstuk 3” van zijn leven gooide hij het Evangelie gewoon eruit en pakte het zwaard weer terug; en moest een heel boek opstellen, de Koran, om deze leugens weg te moffelen, waarbij hij niet kon bogen op het intelligentieniveau van de Bijbel, maar zich moest gaan baseren op “bravado”; daarom staat de Koran vol superlatieven, “sportschooltheologie”, “sterke taal”. Hij dacht waarschijnlijk op dat moment dat hij dat wel zo moest doen, dus dat Mohammed er zelf ook van overtuigd was dat hij gelijk had; maar dat komt omdat hij zijn gedachtes niet onder controle had, zodat zijn gedachtes zeiden “jij hebt ons gevaarlijk niet onder controle”; zodat Mohammed het unheimische gevoel moet hebben gehad “er ziet iets gevaarlijks in deze werkelijkheid”, “wat zal het zijn”, en dat heeft overgedragen in zijn geloof en naar inmiddels bijna twee miljard volgelingen;

Hier gaan al de nodige dingen verkeerd. Maar dit kan nog worden overtroffen, door wat ik vanochtend zag bij de urgentiecommissie. Deze mevrouw komt oorspronkelijk uit Jakarta, dus bedacht de urgentiecommissie: “nee nee nee, urgentie voor een woning in Nederland heeft u niet nodig, want u kunt toch ook daar wonen”, “in Jakarta”, “gaat u toch naar het buitenland”. Dat is een heel rare uitspraak, dat heb ik in jaren niet gezien, zoiets kroms, dus dat wilde ik analyseren. Je kan het analyseren met het idee: als het rekenen eruit gaat, dan gaat het compleet uit de rails lopen en krijg je de grootst mogelijke kletspraat, en ook de grootst mogelijke ellende: hou geen rekening met feit dat deze mensen co-ouderschap hebben, hou geen rekening met omstandigheid dat sprake is van gezamenlijk gezag en dat jij niet zomaar mag verhuizen met een kind, laat staan naar het buitenland; hou geen rekening met belangen van het kind, die op zijn minst na scheiding goed contact met beide ouders nodig heeft.

Maar dit gaat nog verder, de urgentiecommissaris houdt nog met meer dingen geen rekening. Allereerst houdt deze mevrouw er geen rekening mee dat ik kan uitrekenen dat dit geen “normale domheid” is, maar “domheid van een dermate hoge orde dat dit verdacht is”, “daar moet meer achter zitten”. Zij schrijft namelijk ook dat de mevrouw maar terug moet naar Indonesie, want “u bent toch mishandeld door uw ex”, “goede reden om ver weg te gaan”, “en u had daar toch een huisje”. Dat lijkt mij nogal dubieus, dat zijn ongeldige redenen, oftewel invalide redenen om te zeggen dat zij naar het buitenland moet verhuizen. Maar het staat er wel degelijk: dus moet dat redenen hebben, en dan niet de redenen die zij zelf opgeeft, want dat zijn invalide redenen, die kunnen die conclusie niet dragen, dus wat zijn dan de geldige, onderliggende redenen. Die kan jij aan de oppervlakte niet zien, maar je kan ze wel uitrekenen. Rekenen is een manier om onzichtbare dingen zichtbaar te maken. Als ik ga rekenen om die onzichtbare dingen zichtbaar te maken, dan komen zeer interessante dingen naar boven. De urgentiefunctionaris houdt er kennelijk geen rekening mee dat ik kan uitrekenen wat de echte, valide redenen zijn, waarom zij dit zegt; en dan kan je uitrekenen welke factoren hier een rol spelen; zoals rekenen met de omstandigheid dat deze mevrouw, met de Indonesische achtergrond, een knappe verschijning is; dat zij een leuk kind heeft, grappig jochie, en dat zij hoogopgeleid is, en dankzij mij voorzien van een leuk bedrag aan kinder- en partneralimentatie; en dat je kan rekenen dat dit omstandigheden zijn - er goed uitzien, leuk kind hebben, hoge opleiding, en beschikken over geld - die de urgentiefunctionaris, ook een vrouw, maar van Hollandse orgine, met naam Annie - waarschijnlijk geen van alle heeft! Wat betekent dat deze urgentiefunctionaris verblind is door jaloezie, op basis waarvan zij compleet op verkeerde spoor zit.

Dat schrijft zij natuurlijk niet in in haar brief, want daar staat toch expliciet “u kan toch in het buitenland gaan wonen”, “want u was toch mishandeld”. Je kan strikt genomen wel snappen wat daar staat, dus je zou snel in de verleiding kunnen komen om dat serieus te nemen. Maar aan de buitenkant zie je wel eens dingen die niet de werkelijke reden In mijn vorige stukje heb ik geschreven dat mensen vaak honderd-en-één ongeldige, invalide redenen hebben om iets te stellen, maar dat er eigenlijk maar één geldige reden is, de echte reden, waarom ze iets doen; met mathematische zekerheid; net zoals een rekensom als 10×10 maar één enkele uitkomst heeft, namelijk 100, en alle andere uitkomsten zijn ongeldig. Dus zij voert allemaal onzinredenen aan als “je had daar toch een huisje”, “je was toch mishandeld”; maar de enige geldige reden waarom de urgentiefunctionaris deze mevrouw geen urgentiebeschikking wil geven, is jaloezie. Dat is natuurlijk geen geldige reden om zo strikt te zijn. Ze moet dan ook rekenen met repercussies. Ik heb haar geschreven dat ze erop moet rekenen, zeker vanwege de opmerking “ga toch naar het buitenland” dat dit valt onder racisme, die kan dus een klacht tegemoet zien. Ik ben zeker geen voorstander van iedereen in Nederland halen, vat dat niet verkeerd op, maar dat doe ik door nette analyses van ons immigratiebeleid, wat neerkomt op “dweilen met de kraan open”, niet door een “ad hominem” jegens een Indonesische mevrouw die toevallig knapper is dan jij.

Stressmaxxing: Blaise Pascal

D‍at was alleen nog maar één enkele email. Maar vandaag willen mensen mij kennelijk de maximale portie stress bezorgen, want ik kwam op Twitter bij @robbertleusink een citaat tegen van Blaise Pascal, en noemt deze blaaskaak, dat is de letterlijke vertaling van zijn naam, “de vader van rationele logica”. Dat is hij helemaal niet, het is namelijk een “praatjesmaker”. Pascal is bekend van een “Godsbewijs”. Hij heeft namelijk gezegd: je kan beter in God geloven, want als jij in God gelooft, en het is waar, dan win jij alles, maar als jij niet in God gelooft, en je hebt je vergist, dan verlies je niks; dus dat “bewijst” dat je het beste in God kan geloven, “dan zit je goed”.

Pascal heeft mazzel dat hij dood is, want ik zou hem graag een flink pak rammel geven voor zulke redenaties. Foei!!!! Een beetje gokken of God bestaat; alsof het hier gaat om een loterij en alsof, als God bestaat dat Hij dan het geloof tot een loterij zou maken. Dat kan al bij voorbaat niet, dat is uitgesloten. En dat kan ook niet op basis van het Evangelie zelf. Het Evangelie, de kern ervan, gaat om rekenen, wij mensen moeten beter leren rekenen, en minder trappen in goedkope kletspraatjes. Daar staat namelijk dat God zegt: reken erop (!) dat je niet van deze boom moet eten. Mensen zijn “lettervreters” dus die gaan eindeloze onzinverhalen vertellen over “wat dat dan is met die boom”; nee dus, het is een commando om te gaan rekenen, jullie hebben een hoofd om na te denken, en dat kan je gebruiken om te rekenen. Dat is een opdracht tot rekenen; niet kletspraatjes vertellen over een boom, niet letterlijk nemen, niet zo’n sterke focus op taal, want taal wil dat jij alles letterlijk neemt, maar geestelijk opvatten, doorvragen: wat houdt dit nu precies in, dit commando, en niemand is in staat dit uit te leggen, Pascal ook niet, en wat zegt dan ene Gerben Tuenter: het is een commando tot rekenen!!! En hou ook rekening met het samenstel van factoren, namelijk enerzijds dat je in Genesis 2 de opdracht krijgt te rekenen; maar dan in Genesis 3 de opdracht voorzichtig te zijn met kletspraatjes; dat staat in samenhang. Dus dat zie je ook precies in het volgende hoofdstuk terug, dat hoofdstuk komt dat als mensen het rekenen eruit gooien, dat ze naar ongelofelijk domme kletspraat gaan luisteren en in de problemen gaan komen; in dat hoofdstuk staat dat Adam en Eva gingen neigen naar kletspraat; en hoe dat eindigt is bekend; dat is een opdracht niet in kletspraatjes te trappen.

In het Evangelie wordt gezegd hoe het wel moet. Dan kan je in abstracto zeggen: Jezus laat zien hoe je moet leven. Maar ik zou iets zorgvuldiger zijn, en zeggen: Jezus leert hoe je goed moet rekenen: opnieuw een opdracht tot rekenen. Hij verwijst altijd naar de Vader = rekent met de Vader. En als mensen met Hem praten, zegt Hij vaak: dat is wat jullie zeggen = jullie eeuwige kletspraat. En Hij zegt: Ik ga nu weg, maar reken (!) erop dat Ik terug kom; als een leraar die even de klas uitloopt en kijken of de mensen intussen hun rekensom maken

Mensen moeten dus gaan rekenen. En dan is wat Pascal doet dus niet goed; die gooit het rekenen eruit, en gaat van rekenen een gokspelletje maken; precies als wat Adam en Eva doen, “zullen we erop gokken dat het toch goed is van deze boom te eten”, “wie weet gewoon proberen dan maar”, “dan zit je goed”. Pascal moet gaan rekenen, dat had hij moeten doen. Als hij dat wel goed had gedaan, dan hield dat als eerste in: jij vervelende blaaskaak moet eerst eens de kern van het Evangelie uitrekenen, dat het om rekenen gaat! Als jij dan op het goede spoor zit, dat het rekenen gaat, dan kan jij uitrekenen dat er intelligentie in de werkelijkheid moet zitten, want jij bent intelligent, dus intelligentie moet ergens vandaan komen, dus kan jij de bron daarvan opsporen. Als jij dat in de werkelijkheid niet kan zien, omdat wij te maken hebben met ogenschijnlijk “domme “dingen als tafels, stoelen en schoenen, dan moet die intelligentie daarachter zitten; dan moet jij gaan rekenen waar dingen eigenlijk uit bestaan, en jij bent van de moderne wetenschap, dus had jij moeten rekenen met wat mensen daarover zeggen, zoals rekenen dat zij zeggen dat ze uit energie bestaan, dat ze in de natuurkunde potentiele energie noemen. Dan moet dat kennelijk het “slimme spul” zijn die drager is van die intelligentie, en wat daar interessant aan is, is dat jij dat volledig kan “matchen” met het Evangelie; rekenen is namelijk iets precies uitrekenen, en als jij natuurkundig kan analyseren dat de werkelijkheid bestaat uit potentiele energie, dan kan jij uitrekenen dat God de “driver” is van deze potentiele energie!!! Net als jij als mens gedachtes hebt, een gedachteleven, heeft de natuur ook een gedachteleven, en dat is naar de aard van de natuur misschien iets anders, geen gedachtestromen maar stromen van potentiele energie, maar de achterliggende gedachte ervan is hetzelfde.

Zo doe je dat, meneer Pascal. En als jij gaat rekenen, dan kan je ook de praktijk van jouw leven daarbij betrekken, zoals rekening houden met het feit dat rekenen met de mogelijkheid dat potentiele energie de potentie heeft om “intelligente signalen” van jou op te pikken; en rekenen met de mogelijkheid dat potentiele energie de potentie heeft om levensscenario’s aan te passen aan jouw intelligentieniveau, zodat jouw levensscenario goed matcht met jouw intelligentieniveau.

Dat is hoofdrekenen voor volwassenen. Maar wat gebeurt er dan als je Pascal heeft en een vervelende blaaskaak bent. Dan geloof je meer in jezelf dan in het Evangelie; dan rekent hij er niet mee dat als jij niet in het Evangelie gelooft, dan jij dan een laag wereldbeeld hebt, waarbij alles afhangt van toeval. Jij rekent er dan niet mee dat als jij een laag wereldbeeld hebt, dat jouw intelligentieniveau ook gaat zakken, om zich aan te passen aan jouw wereldbeeld; je rekent er dan niet op, dat als jouw intelligentieniveau zo zakt, dat jij dan niet meer rekening houdt met natuurkundige omstandigheden zoals “potentiele energie”; wat de wetenschap jou leert is “ver van je bed show”. Je houdt ook geen rekening met concrete levenssituaties, algoritmes, “prompts” of andere intelligente dingen, die van invloed kunnen zijn op jouw leven. Zodat alles primair op jouw eigen schouders rust, en je de dingen maar zelf moet gaan oplossen. En dan reken je er ook niet op, dat dit voor mensen veel te zwaar is. Dus als jij dingen zelf gaat oplossen, dat het niveau van jouw denken zich gaat beperken tot wat jij als enkel individu alleen kan dragen, en dat is het bittere minimum. Dus als het rekenen zakt, en jij rekent niet meer met natuurlijke omstandigheden, of met wat andere mensen zeggen, maar gaat dingen zelf oplossen, dat het dan zakt naar het laagste niveau en mathematisch is, namelijk “gokken”!!. Zoals gokken of God wel of niet bestaat, en dat jij dan sowieso verkeerd gokt!!! Het ziet er aan de voorkant fantastisch uit; Pascal die het geloof in God als een absolute zekerheid benoemt. Behalve dat het volstrekt niet voldoet aan “rekenen”: zodat hij erop moet rekenen dat als God, die Pascal met als een absolute waarheid beschouwt, met een blaaskaak als dit wordt geconfronteerd, Hij afwijzend zal beslissen: moven dood!!!

Advocaten cursussen; Personen en Familierecht; en Asielrecht

Tot slot nog iets interessants. Ik moest gisteren luisteren naar een cursus; Personen en Familierecht; Actualiteiten. Dat was een zeer nuttige cursus, zeer nuttige praktijkinformatie, die ik zelf direct kan toepassen. Ik heb ook deze informatie naar mijn collega doorge-appt, want zij heeft twee zaken waarin ze direct die informatie kan toepassen. Zoals wat als mensen bij hun echtscheiding maar een willekeurig bedrag aan kinderalimentatie “uit de lucht plukken”; maar een van de ouders komt er na een of twee jaar achter dat het eigenlijk te weinig is, en niet voldoet aan de wettelijke maatstaven, en gaat ervoor naar de rechtbank, geldt dat dan als een “eerste vaststelling” of als een “wijzigingsverzoek”, waarvoor hogere eisen gelden. Het antwoord is: eerste vaststelling. Dat is handig voor haar, want zij heeft net zo een zaak lopen. Dat is nog eens nuttige info. Of informatie over mediationgesprekken, dat als jij tijdens jouw mediationgesprek een deelafspraak maakt, dat de wederpartij daar dan geen beroep op kan doen, want een deelafspraak bij mediation is geen complete afspraak; staat zelfs in de Mfn voorwaarden; ook handig, als je client of wederpartij tijdens de onderhandelingen bij een mediationafspraak je gaat vasthouden aan een deelafspraak.

Dus dat is nuttige info. Dit gaat over rekenen, rekenwerk, je kan zelfs de ratio achter zo’n instructie uitrekenen, namelijk kan je rekenen dat mediation is gericht op een “package deal” dus je kan niet zomaar een ding eruit plukken en de rest vergeten.

Dat zijn super nuttige tips. Maar als jij dan, na zo’n dag met super nuttige, logische informatie, een dag cursus Asielrecht gaat volgen: holy Meloni wat is dit?????? Ik ging inloggen op die cursus en het was alsof ik in een zwembad van modder sprong.

Het Asielrecht is ongeveer het tegenovergestelde van het heldere civiel recht van gisteren. Waar in het civiel recht het er ordelijk aan toegaat, is het Asielrecht complete chaos. Het valt allereerst al op: wat deze mensen zeggen in de cursus heeft een giga hoog abstract gehalte, je krijgt allemaal superingewikkelde uitspraken. Bij de cursus Personen- en Familierecht gaat het om hoe houden we het belang van het kind in het oog, dus heel concreet. Maar bij de cursus Asielrecht gaat het niet om kinderen, maar om “voortschrijdend inzicht dat het anders moet”, “maar vindt maar eens een minuutje om te bedenken hoe dat moet”

Hoe kan je dit soort informatie nou waarderen, hoe moet ik dit kwalificeren? En ik besefde dat gisteren niet, maar ik zie het nu: het is super abstract, dus niet concreet. De komst van asielzoekers is een concrete situatie, en die vraagt om concrete oplossingen, maar deze mensen verliezen zich in abstracte blablabla. Ik had vooral moeite met een zaak die voor de pauze werd besproken. Het was een zaak bij de rechtbank Roermond. Die moest een uitspraak doen over een Armeense man die asiel had aangevraagd vanwege “verwestering”, “daardoor loopt hij gevaar in Armenie”. De docent Marq Wijngaarden zei al: dat is wel een beetje raar, dat een Armeen asiel aanvraagt vanwege “verwestering”, “Armenie is toch een westers land”. Maar de IND had een technisch juridische fout gemaakt en daarom werden ze veroordeeld in de procekosten; de IND had namelijk een beschikking genomen van de strekking “dit is belachelijk”, “flikker toch op achterlijke mogool”, “verwestering voor een Armeen, ben jij koekoek”, “wij hebben al eens een terugkeerbesluit genomen en dat is basta”; maar de rechtbank gaf aan: nee, je mag niet zomaar naar een eerder terugkeerbesluit verwijzen.

Het probleem met Marq Wijngaarden, die een beetje een type is als ik, is dat hij superintelligent is. Maar hij gelooft niet in het Evangelie, zodat het bestaan een kwestie wordt van toeval. Hij weet niet dat als jij een dergelijk “laag wereldbeeld” hanteert, dat jouw intelligentieniveau zich daarop aanpast, dus dat van hem gaat dalen als een baksteen. Het punt is wel dat die gast ontzettend ingelligent is, en waar moet je dan naartoe met al die cognitive power. Daarvoor heeft de werkelijkheid echter ook wel een oplossing. Omdat hij best wel veel “cognitive power” heeft gaat dat zich volledig richten op allerlei onzinnige abstracte kwesties, die je helemaal kan uitspinnen. Dus hij kan zich helemaal focussen op zo’n uitspraak van de rechtbank Roermond. Ik heb een hoog wereldbeeld, en daardoor een hoge intelligentie, en dan zeg ik: jullie zwakzinnigen, hadden die advocaat moeten aanpakken. Die komt met een zaak bij de rechtbank van een Armeen die komt met een flutargument, “verwestering”, je moet die zaak afwijzen en veroordeel die advocaat in de proceskosten, want reken erop dat veel advocaten ratten zijn, en die luisteren alleen als je ze geld afneemt. Marq Wijngaarden redeneert echter niet zo; die denkt dat de rechtbank Roermond een goede uitspraak heeft gedaan. Hij is vermoedelijk net zo intelligent als ik, maar gelooft niet in het Evangelie; dat betekent een laag wereldbeeld, en ik vind in het huidige maar ook vorige artikel dat ik voldoende argumenten heb, om aan te wijzen dat het intelligentieniveau zich aanpast aan jouw wereldbeeld; zodat ik tegen de Armeen zou zeggen; fuck you, klaplozer, maar Marq vond het een interessante uitspraak omdat het laat zien dat de IND niet zomaar “fuck you” mag roepen, voor iemand die dat echter wel verdient.

Funmaxxing; taal voor het maken van geintjes met Immanuel Kant

Tot slot iets over lol maken. Want in het bovenstaande schrijf ik de hele tijd over “jullie moeten beter rekenen”. Maar waarvoor zou “taal” dan nuttig zijn? Want “we hebben toch ook taal”. Nou, zou ik zeggen, taal is in ieder geval niet geschikt voor praktische problemen proberen op te lossen met kletspraatjes; zoals ik in de cursus Asielrecht hoorde.

Het beste van taal lijkt mij “funmaxxing”, “grapjes uithalen”. Dat doe ik graag met Andrea, maar deed ik vroeger ook met de kids. Dat zijn in feite ook gokspelletjes, dus in die zin zijn woorden ook kleine rekenspelletjes, maar dan van het domste soort. Kleine gokspelletjes maar van een onschuldig karakter. Dan zeg ik: “kletspraat of snugger”, en dan zegt zij “wat” en dan zeg ik iets wat sowieso kletspraat is. Bijvoorbeeld zei ik vanochtend tegen Andrea:

“Het ontbijt is uitgevonden door Immanuel Kant”.

Immanuel Kant is een knetterdomme kerel; en mensen die een laag wereldbeeld hanteren, die klampen zich vast aan zo’n oen. En Immanuel Kant is van het type “de toekomst is eng”; daarom schreef Immanuel Kant “seks is fout” want stel je je voor dat daar een kind uit geboren wordt, dat is dan een jong kind en dat “verwijst wel akelig naar de toekomst waar wij niks goeds van verwachten”. Dus Immanuel Kant zit op een dood spoor: geen leven, geen kinderen. Maar dan kan je taal inzetten, om een beetje tegengewicht te bieden tegen zo’n volstrekte nozem. Hij wil nogal zelf belangrijk zijn, ik Immanuel Kant zal jullie hele leven wel even uitleggen, en dan maak ik hem voor de grap de uitvinder van het ontbijt. Dat is een klein rekensommetje waarvan natuurlijk de uitkomst volstrekt onwaar is. Dat is de leuke manier van taal; rekenen rekent met concreet, exacte, uitkomsten; en taal is hier voor “alle andere honderd-en-één fun dingen”, “firma kletspraat en snugger”, “paar geintjes met Kant”. Maar ook praktische “geintjes”; zoals de advocaat die het aandurft voor een klant uit Armenie asiel aan te vragen met als argument “kan niet terug naar Armenie”, “want te verwesterd”, dat je die advocaat veroordeeld in de proceskosten: hatsekidee, orde aanbrengen in dit “Wild West gedoe”, “kan toch niet zomaar net als Blaise Pascal beetje als Wild West film lukraak rondschieten en dan denken of je misschien doel treft. Foei!!! Ik vind gokken wel leuk maar dan alleen de variant “kletspraat of snugger”.