Standen van het genadeleven (4); nabetrachting van de diensten van 24 en 25 mei 2026; en mijn ruzie met de rechter

Het mooie weekend is voorbij; deze Pinksteren ga ik niet snel vergeten; het verslag ervan staat op de vorige pagina’s van dit blog.

Het thema van de GG dienst was “trouw”, “ja woord zeggen”; dat was me wat. Maar er zijn ook mensen die dat gaan tegenwerken; en dat begin gisterenmiddag. Ik zat te denken of ik dat ook op internet zet: waarom niet.

Dat is niet om de man die hiermee is begonnen te belasteren, waarom zou ik dat doen. Maar dat is omdat ik vind dat mijn andere stukjes “verbazend slecht” gelezen worden, zo niet “bedroevend slecht”.

Die andere stukjes gaan over precies de thema’s uit de dienst en wel heel specifiek over hoe je dat wat strakker kan gaan toepassen; praktisch toepassen, wat nu nog maar verbazend slecht gebeurt.

Ik schrijf: kennelijk kennen jullie de ratio van het Evangelie niet; dat laat twee dingen zien.

1 Allereerst dat autoriteit, je titel, je naam, niets zegt; Jezus werd gekruisigd, ondanks dat alles. Je kan niet zeggen “Ik ben de Zoon van God” of “ik ben de Logos” en op basis daarvan gebeurt Mij niets.

2 Maar wel, tweede punt, dat slimme vragen stellen alle problemen oplost en met name vragen van het type “waarom”: op moment dat Jezus vroeg God God waarom heeft U Mij verlaten; ging de wedergeboorte in.

Als je deze ratio snapt, kan je het ook goed toepassen:

1 Waardoor bijvoorbeeld bij een of ander “Aanmeldcentrum”, mocht u daar ooit eens van gehoord hebben, continu de kraan overloopt; dat komt omdat ze daar blind iedereen binnen laten, maar je moet mensen aan de deur vragen: komt u uit Marokko, Algerije, Jordanie? Waarom zouden wij u dan binnenlaten, dat zijn veilige landen? Heeft u al in twee, drie vier andere landen asiel aangevraagd, dan gaat u daar maar naar terug, waarom komt u dan hier?

2 Of waardoor je bijvoorbeeld je tegenwoordig moet schamen om christelijk te zijn, en aan de kant wordt geduwd door moslims met hun “monkey bikes” al noemen ze dat geloof ik zelf “fatbikes” en hun “sportschooltheologie”. Als ik het christendom snap, dan kan je de islam gewoon verbieden; waarom zou je dat niet doen? Want zij gaan over vechten, maar Jezus vecht niet: waarom zou je nu vechten als Jij de Logos bent. Hij zegt steeds: berg je zwaard maar op. Dus je weet gewoon direct dat de islam niet juist is; ik noem dat sportschooltheologie, is van krachtpatsers, vechten, oorlog voeren, dat soort dingen: georkestreerde grofheid.

3 Of, zoals ik deed met mijn ex vrouw, als zij te horen krijgt dat zij een dodelijke ziekte heeft, dan vraag ik aan de hemel: waarom zou dat moeten, een jonge moeder van twee kleine meisjes uit het leven halen; en dan zegt God: ja waarom ook, je hoeft Mij maar te vragen om hulp; et viola, er gaat prompt een telefoontje: arts aan de lijn, sorry foutje gemaakt in de diagnose, we kunnen u toch helpen. Maar wel netjes vragen, niet “rondcommanderen”

Als jij het Evangelie goed begrijpt, weet je dus hoe dat in elkaar zit, en kan je het ook beter praktisch toepassen, schrijf ik op dit blog: hoppakkee moven met die onzin. Het ging hele tijd over “het Woord van God” en dat woord is dus “waarom”. Je moet toch niet denken dat je in God moet geloven en ons dan neerzet in een gigantisch universum, om ons dan onbeschermd hier te laten rondploeteren?

Maar dat lezen ze dus niet. Dat komt door “ego”; dat probeert het Evangelie terug te duwen; en specifiek de meneer met wie in nu in de clinch lig; die “ruikt” vermoedelijk onraad als hij mij in de kerk ziet. Het ego zegt eigenlijk deze twee dingen:

1 Het Evangelie is ontzettend ingewikkeld, zegt het ego; super moeilijk, onleesbare teksten, onbegrijpelijk mirakel, geen idee hoe het werkt, super lastig;

2 Op deze manier probeert het ego het Evangelie “van je af te duwen”; je kan dan wel in de kerk gaan zitten, maar als jij net doet “alsof het heel zwaar is”, dan kan je toch via deze wisseltruc het Evangelie weer van je afduwen.

Misschien dat ook uw “ego” gaat opspelen bij het lezen van deze zinnen, maar toch is het zo. De Bijbel, en dan met name het Johannes Evangelie, is een super eenvoudig boek. Dat komt omdat het zo “strak rechttoe rechtaan” in elkaar zit: twintig hoofdstukken, in steeds tekstblokken van vier; dus vijf keer vier; en een een-en-twintigste hoofdstuk als extra.

Met zo’n strakke planning kan je niet de mist in gaan. Dat is bij andere boeken wel anders. Als je een Schopenhauer leest, of een Nietzsche: onontwarbare wartaal. Iemand als Hegel, Marx, Dostoyevski, kunnen je helemaal tot max irritatieniveau brengen met hun kromme zinnen. Dat zit bij de Bijbel gelukkig anders in elkaar: kind kan de was doen.

De werkelijkheid zit ook strak in elkaar

Dat is ook zo met de werkelijkheid: iet alleen de Bijbel zit strak in elkaar, maar ook de werkelijkheid.

Het leek wel een precies georkestreerde handleiding, en iedereen speelde zijn rol. Zo speelde de rechter zijn rol als “kritisch persoon van de Bijbel” perfect: exact de goede persoon op de goede plek; en precies naast mij, exact goed; en kinderen aan de andere kant: had niet beter gepland kunnen zijn.

Dit heeft te maken met het volgende. Je kan mensen op zichzelf niets leren. Ik heb mijn Evangelie analyses al jaren. Maar niemand luistert. Dus ik moet ze “wakker maken”. Daarvoor is eerst een flink potje “powerplay” nodig.

Dit eerst deel is best een lastige; ik moet eigenlijk iemand “laten vallen”; dus ik moet (!) iets negatiefs over hem op internet gaan zetten, waarmee je iemand reputatieschade kan aanrichten.

Het is wel een “gecontroleerde manier van laten vallen” want het is voorzien van logische argumenten. Maar het is wel super negatief. Deze methode wordt in het Evangelie ook gebruikt. En waarom is dat nu nodig: zo kan je iemand in je macht krijgen. Anders gaan ze nooit luisteren.

We kennen het vallen natuurlijk al van de zondeval; maar je ziet het ook in het Evangelie terugkomen, en nog wel een mate heftiger.

Dat kan je bijvoorbeeld zien in Johannes 3. Daar gaat Nicodemus aan Jezus vragen: hoe word je wedergeboren.

Dan had Jezus net als ik kunnen zeggen: door het stellen van waarom vragen, als je zo je vragen goed insteekt, en naar de hemel zendt, dan wordt je gered.

Maar dat is een probleem en dat snapt de Evangelist: je moet mensen eerst in je macht krijgen; anders luisteren ze niet; je moet eerst hun aandacht vangen. Eerst het bewustzijn aanzetten en dan de oplossing aandragen

Dus daarom gaat Jezus een potje “powerplay” laten zien waar je u tegen zegt. In plaats dat je een gewoon keurig antwoord krijgt, gaat Jezus Nicodemus compleet de grond in boren.

Allereerst gaat Jezus het antwoord afraffelen met het mysterieuze “wedergeboren word je door water en Geest”; en “de Geest waait waarheen Hij wil”, een antwoord van de categorie “zoek het maar uit.

Dan snapt Nicodemus het antwoord niet, herhaalt de vraag, en krijgt hij om zijn oren geslingerd: weet je dat zelf niet, jij bent toch de leraar!

Dan herhaalt de arme Nicodemus de vraag nog een keer, en zegt Jezus een antwoord in de trant: val Mij niet zo lastig met steeds dezelfde vraag, als je maar Mij blijft lastigvallen met die vraag, dan hou je zeker niet van Mij; loop dan maar naar de hel.

Als jij komt op deze wereld zoals Jezus, en Jezus had gezegd: zo is het Evangelie en zo moet je het uitleggen, dit is de inhoud: daar gaat niemand naar luisteren: vergeet het maar. Nicodemus zal het antwoord niet ontkennen, maar is het de volgende dag alweer vergeten.

Je moet ze eerst flink wakker schudden. Daarna geef je ze de oplossing, de zachte oplossing, de sleutel van het wonder van het leven, waarbij Jezus Zichzelf heel klein maakt, en roept: het woordje “waarom” is het “woord van God”.

Het is handig dat dit er zo staat, want daardoor snappen ze misschien nu ook mijn manier van “mensen kastijden”

Daardoor was dat scenario ook zo perfect: deze persoon naast mij. En hij deed precies alles verkeerd zodat ik hem kon aanpakken.

Alleen al de kleding; hij had een soort Tirolervest aan waarmee hij eigenlijk tot uitdrukking probeerde te brengen: ik hoor hier niet, ik pas hier niet bij, ik had eigenlijk net zo goed in het bos kunnen gaan lopen, “of leg het mij dan eens een keer duidelijk uit”.

Hij had ook de Bijbel niet meegenomen, en hij zei: “ach, ben ik dat ding vergeten”. Dat is natuurlijk helemaal niet vergeten, dat weet jij heel goed, net zomin als het geen “ding” is; maar hij wil tot uitdrukking brengen dat hij er eigenlijk niet goed mee overweg kan: “waar is de ratio, willen jullie mij dat eens uitleggen”.

Ik vermoed dat hij met name altijd zijn Bijbel wel bij zich heeft, maar zeker met Pinksteren, waar het gaat om de ratio van het Evangelie, het “licht”, had bedacht: als ik de ratio niet kan vinden, dan laat ik het deze dag eens thuis, bewust uit protest: nemen jullie de ratio niet voor mij mee, dan neem ik de Bijbel niet mee.

Toen hij mij zag, schoot hem echter een probleem door het hoofd: oei, als ik de Bijbel niet bij mij heb, heb ik ook de psalmen niet bij de hand, en dan kan ik die niet goed meezingen. Maar mogelijk nog meer: mogelijk heeft hij in mij de ratio van het Evangelie teruggezien: die gast komt zomaar vanuit seculier milieu in de kerk; en ook niet vanwege domheid, want hij is hoogbegaafd net als ik; wat heeft hij dan gezien???

De ratio van het Evangelie en het risico op het ontwikkelen van Narcissistic Personality Disorder bij hoogbegaafdheid

Kijk, dan heb je het perfecte scenario voor kennisoverdracht. Maar dan gaat het nog verder de diepte in, want Jezus laat Nicodemus ook de hel zien. Dat betekent: uitleggen wat er met hem aan de hand is.

Ik schreef net al over het ontbreken van ratio. Maar hier is vermoedelijk nog meer aan de hand.

Dat je de ratio van het Evangelie onbelicht laat, lijkt mij nog een stuk gevaarlijker te zijn, dan “alleen de pech dat je dan niet weet hoe je het moet hanteren”, de “pech dat je dan je vrouw voortijdig kan verliezen” of de “pech dat je land wordt omgevolkt”, “omdat je niet op de juiste momenten de juiste vraag aan God weet te stellen”.

Daarvan zou je dan nog kunnen zeggen: nou ja, dat is wel heel erg zwaar, maar dat is wel het leven, “en dat was altijd al zo”.

Maar het is vermoedelijk nog erger: deze rechter is bij advocaten tamelijk berucht en dat komt omdat hij trekken vertoont van wat ze NPD noemen, Narcissistic Personality Disorder.

Het kenmerk van NPD is niet dat je daardoor “compleet koekoek” bent, zoals mensen misschien zouden denken. Welnee, de man is juist heel slim, en je kan ook maatschappelijk functioneren en regelmatig zie je mensen met NPD juist in hoge functies. Maar ze gaan wel brokken maken; het betekent dat je geneigd bent om dwingend te zijn en over andermans grenzen heen te gaan.

Dat zit bijvoorbeeld in zijn uitspraken. Deze meneer was negatief over de Bijbel, “ach heb ik dat ding thuis laten liggen”; hoezo “dat ding”? Het klonk als “dat stomme ding”; maar dan bedoelt hij vermoedelijk: dat ding dat mij maar dwars ligt want ik kan de ratio ervan maar steeds niet ontdekken, zelfs nu ik pensioen nader.

Maar ook over de kinderen: hij pakte gewoon van hen een Bijbel af. Hij zei “anders kan ik de psalmen niet meezingen”. Bovendien gooide hij de Bijbel na afloop van de dienst naar het kind terug; dat is ook geen nette manier, dit boek over het gangpad mikken.

Al die voorbeelden zou je nog op een andere manier kunnen duiden. Maar hij zat ook op mijn telefoon af te kijken: dan kom jij over mijn privacy grens.

Dit gedrag zie ik vaker. Er zijn historisch heel beroemde voorbeelden van; de beroemdste is misschien wel Friedrich Nietzsche. Hij kon de ratio van het Evangelie niet meer begrijpen, en begon toen maar een potje te provoceren waar je u tegen zegt.

Zijn filosofie houdt kort samengevat in: ellende is goed, want daar word je hard van! Dat had hij net zo vaak geroepen, tot hij compleet psychisch is ingestort.

Maar eigenlijk is het zielig, je ziet iemand die de ratio van het bestaan niet kan vatten, en dan maar besluit een potje te gaan provoceren; in feite een houding van: als ik het licht niet kan zien, als ik de ratio van het Evangelie niet kan zien, dan moet het maar regenen

Ik kom het ook gewoon in de praktijk tegen. Ik heb een paar klanten als tegenpartij in scheidingszaken, en die doen hetzelfde: over grenzen heen gaan. Gisteren nog een heel bizarre; een man was in het weekend zijn advocaat aan het dirigeren: ga die Luymes een email sturen.

Die had zij zondag verstuurd. Dan had hij ook nog geeist dat ik daarop moest reageren voor maandag 12.00 uur. Alsof er geen Pinksteren bestaat. Ik opende die vanochtend en wist niet wat ik zag: complete grenzeloosheid. Deze man, die deze advocaat pusht om zoiets te sturen, heeft ook een hoge functie. En hetzelfde probleem: NPD verschijnselen.

Je zou kunnen denken: dat is dan maar zo, zeker zijn karakter, zo zijn die kerels zeker. Maar dat hoeft wel eens niet zo te zijn.

Het is namelijk niet logisch dat iemand die hoogbegaafd is, daarom “juist beginnende tekenen van psychiatrisch ziektebeeld” moet gaan ontwikkelen. Het kan best zijn dat als jij zo’n intellectueel in een wereld neerzet, en jij legt niet uit hoe het Evangelie werkt, dan worden ze daar opstandig van.

Dat gedrag herken ik namelijk bij mij zelf ook. Net als hij ga ik ook over grenzen heen: ik kom binnen in een kerk; geef hem een flinke reprimande op Twitter zo van: kan jij je niet wat beter gedragen.

Maar ik ga er wel anders mee om: ik zoek de oplossing en ga er dan aan werken, en dat vraag ik vervolgens ook van hem; en ik vraag dit in het belang van de kinderen en het belang van de toekomst en de gehele natie.

Op een of andere manier krijgen zij dit probleem niet onder controle, en dan wordt de opstandigheid negatief gekleurd.

Ik krijg het onder controle en dan kan je er juist goede dingen mee doen, met zo’n “pittig karakter”

Je kan bijvoorbeeld het Evangelie gewoon ontleden; je kan zien hoe eenvoudig het in elkaar zit; je kan andere mensen die uitleg meedelen; je kan dan een net jasje aantrekken naar de kerk, zoals de gewone mensen ook doen, in plaats van de intellectuelen als de rechter of de fysicus, die er sjofel bij zitten; omdat zij de ratio missen, en dan in de negatieve opstandigheid blijven hangen.

De analyse van het probleem is: als jij een hoogbegaafde in de wereld zet, maar je legt het Evangelie niet netjes uit, gaat zo iemand zelfs nog trekken van NPD vertonen; ze worden opstandig.

Deze mensen willen leven waarvoor ze leven, houden van orde en regelmaat, houden van logica, en als jij wordt gedropt in een supergroot universum met een super kwetsbaar klein lichaam, dan snappen ze daar helemaal niets van en dan worden ze nog opstandiger.

Bovendien hebben deze mensen de onhebbelijkheid dat ze zich dan willen verhalen op vrouwen en kinderen; “dat zijn immers de aanstichters die mij in deze wereld hebben gebracht”. De arts heeft al een flink dossier bij Veilig Thuis achter zijn naam

Daarom kom ik dit soort mensen zoveel tegen in scheidingszaken; en Veilig Thuis werkt zich drie slagen in de rondte maar krijgt het probleem gewoon niet onder controle. En altijd de combinatie van hoogbegaafdheid en narcisme.

Extra aanvulling: Piaget en het begrip mentale leeftijd

Als ik dan weer opsta de volgende dag, dan denk ik: ach, is het dit allemaal wel waard. Maar als ik dan weer naar huis ga over straat, dan kom ik een man tegen in een wit kleed, ik vermoed islamitisch; en denk ik “jij hebt je pyama vergeten om te wisselen voor normale kleding”, “dit is Nederland het is hier geen circus”. Als je dan nog verder fietst, komt er een islamitisch meisje langszoeven op een fatbike in wijde rode jurk

Dan denk ik bij mijzelf: het is het wel waard, we moeten al deze mensen nog bekeren; deze actie met de rechter is in feite een niemendalletje vergeleken met wat voor werk er nog te doen is.

Ik moet wel zeggen, en daar ben ik dan maar eerlijk in; ik begin wel steeds meer een “hekel te krijgen” aan dat eerste harde deel.

Dat is eigenlijk “niet mijn normale doen”. Dus ik moet gewoon “tegen mijn normale doen” iemand op het openbare Twitter gaan uitkafferen, nota bene publiek persoon, alsof ik ene schizofrene gek ben.

Maar uberhaupt maar alleen om de boel wakker te krijgen. En laten we nu maar eens kijken of het kwartje gevallen is.

Ik schrijf ook op Twitter; daar ging het toevallig of niet toevallig ook over hetzelfde onderwerp. Er was iemand uit Nigeria, behoorlijk intelligent iemand, die recent van het christendom is afgestapt naar het atheisme.

Ik heb hem net een antwoord gestuurd, in drie delen, op zijn vraag "hoe weet je dat iemand de waarheid kent, ze hebben zulke verschillende meningen" Ik schreef hem in het Engels, en daarna deelde ik het nog met twee Nederlanders. Ik schreef: het houdt in: als ze verder van de waarheid afstaan, dan daalt hun mentale leeftijd; de mentale leeftijd gaat direct van 24 naar 12 en gaat hij zich gedragen als een "recalcitrante puber", “opstandig”

Dus hun mentale leeftijd daalt van volwassen naar puberniveau, en ze gaan "klieren", "want niemand legt mij netjes het bestaan uit" dus begon die meneer bij begin van de dienst "te klieren"; beetje buren in de rij lastig vallen

Het viel mij op dat hij met name de kinderen begon lastig te vallen en ik denk dat dit geen toeval is: als jij het leven niet begrijpt, als niemand jou gaat uitleggen hoe hier de vork in de steel zit, dan worden mensen opstandig, en dan ga je klieren maar dan zijn kinderen ook direct het eerste doelwit, want die zijn natuurlijk symbool van het leven; en als jij worstelt met de zin van het bestaan, en niemand gaat jou dat netjes uitleggen, dan is het het meest logisch, om je gram te halen op kinderen en anders op vrouwen, degenen die kinderen baren; ook een "mooie tweede" dus ik zit op het werk met hele "torens" van dossiers van mannen die kinderen en vrouwen mishandelen, waar ze helaas heel vernuftig in zijn; allemaal gefrustreerd over het bestaan