Nabeschouwing van de dienst GerGem 14-6-2026

Ik schreef gisteren een voorbeschouwing van de kerkdienst van de GerGem Apeldoorn; die staat ook op dit blog, en nu kan ik er nog een nabeschouwing achteraan schrijven. Zonder dat ik de kerkdienst heb gezien :))

Dit soort stukjes wordt best aardig gelezen, al zou het strikt genomen voor de kerkgangers waarschijnlijk vallen onder de kwalifcatie “verboden literatuur”. Zo leg ik uit wat de ratio achter de dingen is. Dat kan je negatief opvatten als een soort van voyeurisme. Je kijkt dus bij wijze van spreken mee in de badkamer terwijl mensen daar aan het douchen zijn. Maar het heeft ook voordelen.

Als jij de ratio achter de dingen kan zien, kan je mega veel goede dingen zien. Zo kan ik zien dat onze materiele wereld bestaat uit allerlei ogenschijnlijk “domme dingen” als stoeptegels, tuinklompen, of fietsen.

Maar de ratio daarachter is dat de werkelijkheid bestaat uit een superintelligent materiaal genaamd “potentiele energie”, die in staat is jouw “intelligente signalen” op te vangen, en om te zetten in een positief scenario voor jouw leven. Dat is wat ze in religie God noemen, en dat is voor mijn een realiteit.

Dus je kan een superpower zien achter onze “domme” materiele wereld. Maar je kan ook de kwetsbaarheid zien van mensen. Zo ging ik laatst naar een kerk, en één van de kerkgangers deed laagdunkend over de Bijbel. Ik weet zelfs waarom hij dat doet: hij kan de ratio achter het Evangelie niet vatten, en gaat daarom experimenteel “gokken” om erachter te komen, door mensen links en rechts te provoceren. Hij zegt bijvoorbeeld “ach heb ik dat domme boek niet meegenomen” tegen mij, om dan te kijken of ik een valide reden kan geven, waarom de Bijbel niet een dom boek is.

Alsof ik dat niet herken, ik kan de ratio achter de dingen aanschouwen, dus ik herken dat soort uitspraken. Dat is de “gokmethode” waarmee Dostoyevski in De Gebroeders Karamazov gaat proberen om uit te vinden of het Evangelie waar is: hij zet drie broers neer, in dat boek, en gaat dan een soort “hazard” spelen met hun leven om te kijken wie het meest gelijk heeft. NB: Dostoyevski was gokverslaafd

Je kan dit ook op ander niveau tegenkomen. Ik sprak ik met twee mensen, ook kerkmensen. De één was ogenschijnlijk homoseksueel. Misschien doet hij daar niets mee, dus dat is netjes. Ik veroordeel niemand om homoseksuele neigingen. Maar ik vermoed dat hij zag dat ik hem doorzag, en dan ben ik een potentieel gevaar: “jij gaat toch niet het geheim/ de ratio van mijn leven ontdekken?!”

De tweede persoon was volstrekt normaal, maar die had een ander probleem. Hij was mijn leeftijd, maar hij keek naar mijn haar: blond, terwijl hij met dezelfde leeftijd al compleet grijs is, en ik zag hem kijken: hoe krijg jij dat voor elkaar!?

Dus ik zat hier tegenover twee heren en de ene was “gay” en de andere “grey”; zij kunnen mij niet doorzien, dus zij zien niet wat ik zie. Maar ik kan hun gedachtes lezen, dus ga ver over hun privacy grens.

Zoals voor alles moet je, vind ik, in dit leven betalen. Dus ook voor deze privacy gevoelige informatie, dus zowel de informatie over de kerkganger die ging provoceren over de Bijbel, de kerkganger die homoseksueel is, en de kerkganger die verbaasd was over de grijze haren.

Maar er is ook een “fair price”; voor alles is er een eerlijke prijs. Ik betaal met de prijs voor de wedergeboorte.

Dat heb ik op de vorige blogpost gezet. Ik heb daar geschreven: wij leven zeven dagen in een week, dat is 70%, maar Jezus gaat nog drie dagen door voor de wedergeboorte dat is 30%; dat is de overgebleven 30%; dat zijn de drie dingen bij de heren die ik aan hen ontdek.

Die 30% extra heb jij nodig voor wederboorte. Als zij die gaan verbergen, dan gaan zij niet de 30% extra punten scoren voor de wedergeboorte.