Middagdienst GerGem Apeldoorn 23-8-2024 Lukas 24:36-49; NGB. art. 4

De zondag is lekker gevuld: ik zit in de zon in de tuin, en schrijf artikelen over het geloof: heerlijk. Dat is namelijk mijn favoriete onderwerp

Ik heb net al even vooruitgekeken naar de middagdienst bij de GerGem Apeldoorn, want die doen twee diensten op de zondag. Ik zag dat de dienst gaat over Lukas 24: Jezus toont zich na de wederopstandig aan de apostelen. Die zijn bevreesd: ze zijn bang dat ze een geest zien, maar Jezus zegt: nee hoor, Ik ben echt, raak Mij maar aan. En helemaal bijzonder, Hij eet ook een stukje vis:

Lukas 24:41 En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zei Hij tegen hen: Hebt u hier iets te eten?

42. En zij gaven Hem een stuk van een gebakken vis en van een honingraat.

Jezus eet als het ware een broodje haring

Het is grappig dat ik dit soort dingen ook doe. Zo ging ik gisteren op bezoek bij mijn moedertje in Doetinchem. Daar ga ik van tevoren al enige regels voor in acht nemen. Als ik namelijk teveel over die religie dingen ga zeggen, dan gaan mensen denken “dat je een geest bent”.

Dus ik doe de meest normale dingen: ik kocht voor haar een paar boodschappen, onderweg terug kwam ik ook langs een viswinkel en heb ik voor haar ook een makreelfilet gekocht, want ik weet dat zij dat lekker vindt op brood: kadootje van je zoon.

De gesprekken hield ik eenvoudig, vooral het onderwerp “religie” vermijden

Maar helemaal totaal lukt dat toch niet, want ik ben natuurlijk wel “kind van mijn moeder” en religie kruipt bij ons “door de kieren naar boven”.

Het begon al direct met de krant die bij haar op de tafel lag, de Gelderlander. Er stond een overlijdensadvertentie in van een nog vrij jonge vrouw, zij liet een man achter en nog twee jonge kinderen.

Dat is super treurig. Dat was mij bijna zelf overkomen, toen ze zeiden dat mijn ex-vrouw in 2018 kanker had en dat de artsen zeiden “we kunnen niks doen”, “te laat ontdekt”.

Ik heb toen een potje “defiance” laten zien wat ze vermoedelijk nog nooit gezien hebben in het Gelre Ziekenhuis Apeldoorn. Toen de jonge arts-assistente zei “maagkanker”, “bijna niet te behandelen”, “wij kunnen er in ieder geval niks meer aan doen”, “sorry u bent te laat”, heb ik mijn “Godfather” blik op gezet die uitdrukking gaf aan: “verzin maar iets beters”.

Er ontstond toen een grappig iets tussen mij en deze arts-assistent; ik keek haar in de ogen en ze zag dat, en ik heb zonder woorden te zeggen een gedachte overgebracht. Dat is geen alledaagse hobby, maar het lukte, de gedachte die ik overbracht was “dit geloof ik niet”, “verzin maar iets beters”.

Ze hebben toen inderdaad na een half uur teruggebeld: sorry, vergissing, we kunnen haar toch helpen, ze moet zo snel mogelijk terugkomen.

Dat is de manier waarop ik religie toepas

Als ik mijn “geestelijke power” aan zet, dan komt er ook bijzonder genade. Maar normaal hoeft dat niet.

Dan kan je gewoon rustig je moeder helpen met boodschappen doen en je koopt een vis bij de visboer. Maar ik was wel geirriteerd door het stel klunzen die zomaar die jonge moeder hebben laten sterven: jullie snappen er ook helemaal niks van, “stel amateurwezens”, “onderwatervogels”.

Het onderwerp religie kwam toch weer naar boven

Dat komt omdat mijn moeder lid is van de Protestantse Kerk Nederland, en dan krijg je het kerkblaadje.

Daarin stond een jongeman die bezig is met de studie theologie aan de TUA Apeldoorn.

Hier ontstaat een lastigheid, met dat geestelijke vermogen van mij. Als je namelijk je bewustzijn hebt “aan staan”, dan kan je direct iemands “emotionele leeftijd” zien. En deze vriendelijk lachende jongeman- heeft een emotionele leeftijd van een jaar of 13.

Kinderen van een jaar of 13 zijn nog best wel onschuldig. Gedurfde theorieeen over hoe je door een staaltje “defiance” kanker kan verslaan, dat is voor hen echt nog een brug te ver.

Mijn moeder merkte dat al scherp op

Ze zei: die jongeman heeft best wel moeite met die studie theologie. Ik dacht: dat heb je goed gezien moedertje; het is natuurlijk een “prutser”

Wat dit betreft ben ik blij dat ik van de Luymes familie ben: wij hebben een soort van ingebouwde antenne tegen nonsense zoals van dit soort amateurs.

Wat dit betreft heeft ds Visser van de GerGem Apeldoorn mazzel dat mijn moeder niet “onder de preek zit”, want die zou dat “gerommel met woorden” maar helemaal niks vinden.

Mijn moeder is zo strikt logisch, dat of je gaat niet naar de kerk, of je gaat er wel naartoe maar dan wil je ook iets deugdelijks horen.

Zij is best wel een beetje “superstreng”; dat gerommel met woorden van predikant Visser doet zal ze vast niet goed genoeg vinden; die man moet een heel weekend in de hoek staan voor straf voor dat broddelwerk.