Migratiecrisis; oorzaken; oplossing?
Ik liep net met Charlie de hond. Ik moest even denken aan de migratiecrisis in Nederland, en had een kleine “lucide” gedachte, over hoe dat allemaal fout gaat. Dit heeft te maken met hoe mannen en vrouwen niet samenwerken.
De basissituatie tussen jongens en meisjes.
Dit is dat meisjes doorgaans wat softer zijn en dus eerder “links” georienteerd en jongens meer “rechts”.
Daarnaast is er nog iets anders, meisjes zijn meer “naturalistisch”, “zorgtaken”, en jongens meer “van het geestelijke”, meer bezig met politiek.
Deze taakverdeling is natuurlijk geen probleem, je kan samenwerken. Maar kenmerk van een moderne samenleving is dat het hyperindividualistisch is. Het gevolg hiervan: de “jongens” en de “meisjes” werken niet meer goed samen.
Stel als dan je bijvoorbeeld een migratiecrisis krijgt, en de “jongens en de meisjes werken niet goed samen”
Er komen veel te veel migranten in Nederland, en die halen verhoudingsgewijs ook best veel “kattekwaad” uit.
De jongens zullen dit probleem signaleren, en klagen op Twitter steen en been: iemand moet hier toch eens iets aan doen zeg!! Maar ze weten de oplossing niet. Het blijft bij een lange reeks geklaag.
De meisjes hebben de oplossing. De oplossing is het toepassen van triage: je moet vooraf duidelijke criteria stellen wie hier wel en niet mag komen, en dat netjes vooraf publiceren, in beleidsregels, zodat iedereen in de wereld dat kan lezen op de mobiele telefoon. Dit in combinatie met eigen risico: als jij dan toch hier komt, krijg je niets: geen verblijfsvergunning, geen huis.
Maar let op, ze werken niet samen!
Triage of eigen risico wordt alleen toegepast in de medische sector, het zijn begrippen uit de gezondheidszorg, en dus niet in de asielpolitiek
En dat is logisch, want meisjesdingen zijn het bereik van het “naturalistische”, het “fysieke”, “verzorgingstaken” en dat is dus gezondheidszorg. Niet asielpolitiek want dat is een “jongensding”.
Hoe zou het kunnen: voorbeeld Eritreeers
Deze zaken zijn dus strikt gescheiden, zodat je in de asielpolitiek geen begrippen als triage of eigen risico tegenkomt. Moet je je voorstellen als je dat wel zou doen. Neem is als voorbeeld een van de grootste groepen asielzoekers, Eritreeers. Die komen vooral vanwege militaire dienst, als ze deserteren worden ze zwaar gestraft in hun land, en ze creeren een “voldongen feit” als ze daarmee hier komen. Geef ons maar asiel, en ze zijn meestal minderjarig, mogen dan hun hele familie na laten reizen, meestal man of zes zeven, en die krijgen dan een compleet huis of liefst twee.
Maar met triage kunnen ze in Eritrea al op de telefoon lezen: in Nederland krijg je geen asiel meer als jij militaire dienstplicht ontvlucht, kom je terug dan eigen risico. Die mensen zijn ook niet dom, dus die komen niet meer. Dit scheelt 10.000 aanvragen per jaar, in combinatie met gezinshereniging misschien 40.000 man per jaar en ongeveer een hele stad aan nieuwe huizen.
Je krijgt dus de volgende knettergekke situatie
Je hebt dus jongens die de problemen zien, maar weten de oplossing niet want dat valt binnen het bereik van de meisjes.
En meisjes hebben de oplossing, maar zien niet dat je dat ook bij asiel kan toepassen, want dat valt binnen het bereik van de jongens.
Het gevolg is dat er geen “kindje wordt geboren”; want ja, als je het meisjesding triage niet bij het jongensding asiel brengt, dan komt er niets tot stand. Helaas: u bent niet zwanger.
Kan nu iemand die twee bij elkaar brengen?
De bovenstaande situatie is beschreven in een historisch verhaal, over Adam en Eva. Daar heb je Adam die was van het geestelijke, hij wist het proefgebod. En Eva is van het fysieke, van het naturalistische, die is onder de indruk van de mooie boom van kennis van goed en kwaad.
En, klassiek voorbeeld, die twee werken volstrekt niet samen. Daardoor komen, net als bij migratieproblematiek, oplossing en probleem niet bij elkaar.
Dan komt er een God, en die moet ze uitfoeteren.
Eigenlijk beschouw ik mijzelf vandaag de dag als een soort boodschapper die de mensen ook even moet uitfoeteren: ga eens samenwerken!!!!!!!!!!!!!!!
Alleen door samenwerking krijg je kinderen, maar ook maatschappelijk alleen door samenwerking man-vrouw kan je een vruchtbare samenleving krijgen. Nu hebben we dat niet, en is het continu “trouble shooting”. Dat kost ook nog eens handenvol belastinggeld, en dat is ook logisch: als je geen vruchtbare samenleving houdt, dan betaal je daar een prijs voor.
Wie waren die schrijvers?
De kans is natuurlijk ook groot dat ik roepende in de woestbijn blijf; dan resteert mij niets anders dan mensen uit te foeteren: losers! Jullie hebben voor niks mijn land opgegeven, waarin mijn kinderen groot moeten worden. Lafaards!
Ik hou rekening met dit scenario want ik kreeg net een appje dat op kantoor de rookmelder niet op de goede plek is teruggehangen (na reparatie gisteren).
Ik vroeg mij af: op zich een legitiem probleem, maar waarom maken ze zich zo veel zorgen om die kleine dagelijkse dingen, en niet om de grote. Ik vermoed dat als mensen denken: dat is te groot voor mij, kan ik nooit oplossen, dan “ draai je gewoon de radio harder en dan hoef je het niet te horen”.
Dat is op zich begrijpelijk. Maar het zal mij benieuwen of dit zo blijft, als ze de oorzaak weten.
Met name als mensen van de GerGem Apeldoorn dit doorkrijgen.
Ik heb gisteren een brief verzonden en het zal mij benieuwen hoe ze reageren. Deze brief was iets meer gericht op theologie. Het ging over hoe men bijzondere genade kan krijgen; waarbij ik dat concreet opvat, migratie oplossen is er al een voorbeeld van.
Ik liet zien hoe je de positie van de remonstranten hebt, meer het “vrouwelijke” als Eva; die zeggen dat je vrij mag eten van de genade.
Dat staat tegenover de bevindelijke hoek, meer het “mannelijke” als Adam die zegt dat dit juist niet zo is.
Maar de partijen hebben geen oog over en weer voor elkaars standpunt. In beginsel is het standpunt van “Adam” juist, je mag niet vrij eten van de genade, maar wel als je aan voorwaarden voldoet, dan weer wel.
Die voorwaarden heb ik omschreven in het document aan begin van het blog “brief aan GG”; de voorwaarden zijn: als je iets vraagt, doe het A. bescheiden B zonder bijbedoelingen C zonder eisen D zonder bitterheid.
Ik zal mij benieuwen wat ze ervan vinden. Maar je kan het dus gewoon doortrekken naar bovenstaande, over het maatschappelijke probleem van migratie.
Ik heb bedacht dit ook naar de plaatselijke SGP te sturen. Zouden zij ervan schrikken als wij zien dat mensen als Adam’s en Eva’s leven, want zij zijn hier mede schuldig aan.
Ik ken het SGP verkiezingsprogramma niet, maar ik vermoed dat je daar niet tegenkomt, dat wij niet als Adam en Eva in zonde moeten vallen, en dat wij “dus” samenwerking moeten nastreven, waarbij ieders positie zijn eigen waarde heeft, zoals dat Adam als man het probleem rond migratie signaleert en dat dan Eva als vrouw triage als oplossing aanreikt, en dat Adam dit dan toepast.
Dat zou mij benieuwen, of dat in hun verkiezingsprogramma staat; ik vermoed van niet. Het zou mij ook benieuwen of het overkomt. En kunnen zij deze boodschap verder verspreiden, en uitleggen dat mensen weer moeten gaan samenwerken?
Het Polen scenario
Ik kan er eventueel nog het “Polen scenario” achter zetten. Ik las van het weekend een artikel over Polen: dramatische situatie, fertility rate zakt als baksteen naar 1.0, beroepen kunnen niet meer worden vervuld, vooral de technische vakken, jongeren blijven tot hun dertigste thuis wonen want huren rijzen de pan uit, jongeren weten niet meer hoe ze moeten daten, grote eenzaamheid onder jongeren.
Dat is best wel vreemd, hoe kan dat nu. Maar als oorzaak stond er: de samenleving is hyperindividualistisch geworden, daardoor begrijpen mensen elkaar niet meer, en ze werken niet meer samen.
Een ander deel van het probleem: de kerk is weggevallen als “cement van de samenleving”.
Een derde deel van het probleem: vroeger accepteerde men de kerk “als zodanig”, maar tegenwoordig zijn mensen kritischer, dus de kerk moet meer zijn best doen, en die rol kennen ze nog niet.
Ze moeten niet alleen het verhaal van Adam en Eva uitdragen, maar ze moeten ook dat heel concreet toepassen in het hier en nu
Dus het niveau moet opgeschroefd worden. Anders komt er nooit iets van de grond, dan blijft het ieder voor zich, met als gevolg dat de hele samenleving uit elkaar valt.