Komkommertijdmaxxing; de fittie tussen Chris Klomp en Hendrina en de rol van het ND

Ik heb vanochtend een artikeltje geschreven over de mensheid, “beetje pittig”. En het is leuk dan in de middag een relaxed stukje te schrijven. Dit is een vorm van ontspanning voor mij. Dit tweede artikel haal ik over een korte tijd wel weer weg.

Dit gaat over wat de (ex?) journalist Chris Klomp op Twitter schrijft. Hij heeft een vriend Norbert Dikkeboom. Die heeft een probleem door ene Fleur uit Rotterdam. Fleur vindt Norbert vervelend en zegt dingen als “ik maak je kapot”; ze is gefrustreerd omdat hij altijd zo’n voorstander was van coronamaatregelen. Norbert vindt Fleur vervelend en zegt “jij bent een gestoord GGZ wijf”

Dat ging naar de rechtbank. Fleurt krijgt een boete (dwangsom) als ze haar aantijgingen niet intrekt. Ze doet het half half. De zaak gaat dan opnieuw naar de rechtbank: moet zij die boete nu betalen of niet. Er komt een artikel over in het ND:

“Twee bekvechtende kampen op X verschijnen voor de rechter: wie wint het gevecht om de dwangsom”

De ruzie gaat nu de tweede fase in, maar dan van Chris en Norbert tegen Hendrina, de schrijver van dit artikel.

Het artikel is inderdaad ook wel tricky. De titel kan niet, dat kan je op zichzelf zien. Er zijn wel twee bekvechtende partijen, maar er is verschil. Fleur dreigt met fysiek geweld. Ze heeft een veroordelend vonnis tegen zich. Met een giga dwangsom. Je kan de partijen niet zomaar aan elkaar gelijkschakelen.

Het probleem had zij ook niet kunnen oplossen. Had het artikel maar niet geschreven of desnoods alsof het niet interessant was: “eerdere rechtszaak over openbare uitlatingen leidt thans tot executiegeschil in Zutphen”; who cares.

Het echte probleem is veel groter. Het echte probleem is de “achilleshiel van de mensheid”: wie zijn wij en wat verklaart het verschil tussen verschillende groepen van mensen. Dat is niet super moeilijk, er zijn denk ik maar vier categorieen:

A1 IQ 0 - 60 = mentale leeftijd 0- 6 jaar; wereldbeschouwing die erbij hoort is paganisme (“kinderen die zich richten op de moeder”)

B1 IQ 70 - 100 = mentale leeftijd 7 - 12 jaar (basisschoolleeftijd); wereldbeschouwing die erbij hoort is Abrahamitische religies (“kinderen die zich nu meer richten op de vader”)

————————————————

B2 EQ 100 - 130 = mentale leeftijd 13 - 18 jaar (middelbare schoolleeftijd); wereldbeschouwing die erbij hoort is atheisme, “we zijn nu immers al best een beetje groot, hoeven niet meer voor alles de vader te volgen”)

C EQ 140 - 200 = mentale leeftijd 19 - 24 jaar (geestelijk volwassen); wereldbeschouwing die erbij hoort is alles netjes op een schema te zetten

Als je dit overzicht erbij pakt, wordt het ineens een stuk makkelijker. Fleur is iemand van de categorie B1: gelovige herkomst, vrij klunzig, grijpt snel naar bedreigingen met fysiek geweld, en snel het spoor bijster

Chris Klomp of Norbert Dikkeboom zijn mensen van B2: zelfvoldane grijns op het gezicht, anti gelovig, cognitief meer ontwikkeld en winnen dan ook.

In feite heb je een conflict tussen een mentaal 9 jarig meisje Fleur, en een mentaal 14 jarige jongen Chris; de jongen wint dit uiteraard.

Ik vermoed dat het artikel bij Hendrina en bij een advocaat uit Zutphen die zich er ook mee had bemoeid iets heeft getriggerd, iets in de trant: moet je dat arme mentaal 9-jarige meisje nu zo aanvallen? “Ja het is een dom kind nog, maar laat haar”; “zij is gelovig kind laat haar”

Als jij echter van de A2 groep bent, dan heb je iets meer afstand: is dit de top van de mensheid waar ik naar kijk, ruziemakende kinderen?????

Ik kan er over schrijven. Zoals in de vorige blogpost: analyse Evangelie, hoe zit dat in elkaar, hoe raakt dat wel onze natuurlijke realiteit. Maar dat kan niet in een krant. De redactie van het ND bestaat namelijk ook uit mensen van een mentale leeftijd rond 14 jaar die verwerpen zoiets.

PS: ondergetekende is van seculiere afkomst, maar vond op gegeven moment seculiere literatuur zwaar saai. Eind 2021 ben ik daarom ook Bijbel gaan lezen: dat was gelijk een stuk beter

In deze periode had ik ook wel wat contact met andere christenen zoals Annemarieke Graveland en Hendrina de Graag. Ik merkte wel dat zij niet zo secuur waren met taal en ook niet met rekenen, het cognitieve was best een stuk minder. Ik ging tekstanalyses maken, zag dat Gen. 1-2-3-4 parallel liep met Joh. 1-2-3-4, vond dat fascinerend, zag ook dat het parallel liep met psychologie en fysica. Dat interesseerde hen niets, bij hen was het “clubjes vorming”, “wie hoort bij wie”. Ik kon dat niet goed plaatsen, tot ik het begrip “cognitieve leeftijd” ontdekte, dat is in feite afkomstig van Piaget en Kohlberg, al is het ook de basis van het Evangelie: grow up, stop met dat clubjes gedoe, met die fitties, en ga eens goed je hoofd gebruiken.