Kabinet

Deze week is een nieuw kabinet geinstalleerd. Daar heb ik iets nieuws gesignaleerd, iets wat ik eigenlijk altijd wel wist, maar nu werd het wel heel duidelijk

In de vorige posts heb ik aangegeven dat ik in iets geloof dat je “magisch realisme” kan noemen. En het heeft twee effecten

Effect op beleving van de natuur

De natuur is voor andere mensen “dode materie”. Maar dat is bij magisch denken anders. Ik geloof ik dat je bijvoorbeeld aan dingen geestelijke waarde kan toekennen.

Zo schreef ik in een vorig document, dat ik een verbond kan sluiten maar dan niet met God maar met mijn vloerkleed: als ik dat geestelijke waarde toeken, als ik jou geestelijk leven toebedeel, vloerkleed, dus als ik jou niet zomaar een dom materieel object vindt, maar een drager van intelligentie, dan heeft dat effect ik dan ook zelf niet zomaar aan materiele omststandigheden ten prooi val, omdat ik daar dan te goed voor ben

Als jij zelfs aan een vloerkleed al geestelijke waarde toekent, dan ben je wel echt crazy goed; met als gevolg dat je ook de crazy mazzel krijgt dat je niet ziek wordt.
Veel mensen doen dat anders. Die vinden zich klein en zielig en dan zetten ze een God naast zich, “dan zijn wij nu ook groot”; waarbij ze vergeten dat die God vervolgens hun hele leven bepaalt

Dit vinden jullie vast heel raar, dit soort gedachtes. Ik noem dit een vorm van magisch denken.

Het is wel rationeel, want in deze werkelijkheid heb je een Activa kant / natuur en een Passiva kant/ mensen. En net als in een balans moet dat in evenwicht zijn: dus geef ik wat op aan mijn kant, krijg ik er aan de andere kant iets voor terug.

Het is ook verklaarbaar, want deze werkelijkheid bestaat uit potentiele energie; en dus in potentie een eindeloze reeks van scenario’s. Als jij kiest voor het scenario doe maar aardig, dan krijg je het scenario leven is aardig; en als jij kiest voor het scenario ik heb een God en die is heel groot en die slaat je in elkaar, dan loop je zelf tegen de muur: kaboink, want dan kijk je zelf niet meer goed uit.

Het lijkt dus wel gek, maar je komt van de gewone harde realiteit zo in magical mystery world.

Zo werd mijn ex vrouw ziek en dan ga ik naar de tuin en vraag aan de bomen: waarom zou dat moeten? Een jonge moeder zo uit het leven trekken?

Daar hebben de bomen geen antwoord op, en dus kan het ook niet gebeuren. Netto effect: er gaat binnen de telefoon: sorry misdiagnose, we kunnen u toch wel helpen.

Ook hier moet je eigenlijk koekoek voor zijn, maar hier geldt de rationele wederkerigheid: op zo’n vraag “waarom zou dat moeten” bestaat geen antwoord; dus als ik die vraag in de wereld slinger, dan bestaat daarop geen antwoord; dat is mijn Passiva kant van de werkelijkheid.

En dan moet er iets gebeuren aan de Activa kant, want de werkelijkheid moet in evenwicht zijn; aan de Activa kant moet dan iets gebeuren dat het sterven van deze jonge moeder onmogelijk maakt, want als het aan de Passiva kant niet kan, kan het aan de Activa kant ook niet.

Effect op mensen

Ik heb dus een “magisch” ervaren van de werkelijkheid. Hierbij worden gewone dingen bijzonder. Het is een beetje zoals in het sprookje Assepoester; en dan de CZ versie “Assepoester en de drie magische hazelnoten”: je krijgt gewoon natuurobjecten die geestelijke waarde vertegenwoordigen. En omgekeerd krijg jij mazzeltjes.

Het heeft ook een omgekeerd effect, want alles wordt magisch. Zo heeft het een heel gek effect op mensen: die verliezen geestelijke waarde.

Er is gisteren een nieuw kabinet geinstalleerd, en de blij lachende leden ervan lijken net op de dwergen bij Sneeuwwitje, vooral Van den Burg en ene Jaimi lijken wel blije dwergjes.

Ze gaan vast hard aan het werk om goud te delven, met andere woorden om onze belastingcenten leeg te trekken voor vermoedelijk kwaadaardige plannetjes, zoals ons land omvolken met asielzoekers; want dwergen sparen andere dwergen.

Maar ook andere mensen krijgen iets magisch anders. Als je moslimas ziet, die komen op jou over als de heks uit Hans en Grietje met die rare hoofddoekjes en hun vinnige gedrag.

Maar ook bij christenen. Als je leest bij topdenker Augustinus dat doodgeboren kinderen in de hel moeten worden gestopt idem: lijkt wel boze tovenaar.

De seculieren doen het ook. Ze doen de meest vreemde uitspraken. Als Nietzsche roept: onheil is goed, want daar word je hard van, dan lijkt het wel een bozige kobolt.

Als Schopenhauer zegt aan begin van zijn boek: bij mij vind je alles, ik weet alles, hier staat alles, dan denk ik: ho ho ho, kleintje.

Dan komt hij aan het eind tot de conclusie: niets is echt, alles is nep!! Dan denk ik: ho ho ho, ga jij eerst je brillenglazen maar poetsen. Maar het is niet zomaar dom, het is mega magisch knetterdom.

In sprookjes heb je altijd van die heel dommige types, die zijn er voor de humor, zoals bij Frozen de grappige sneeuwman, maar nu dus hier pal voor je neus. Als Dostoyevski zegt: of je een oud omaatje in de rug mag steken? Nou, dat is een moeilijke vraag, daar moet ik even 600 pagina’s diep over nadenken, dan krijgt dat dus een raar koddig effect: waarom moet je daar nu zo lang over nadenken, zeg gewoon nee man. Maar het is net zo grappig als de sneeuwman uit Frozen die naar een zonnig eiland gaat en zegt: oeps, zodadelijk verander ik nog in een plasje.

Ook in de Bijbel, als Jezus bij een feestje komt en de wijn is op, dan zegt hij niet dan drink je maar wat anders, maar hij zegt: o nee, dan moeten we water in wijn veranderen! Het heeft een raar koddig effect, veel mensen veranderen van geestelijke wezens in mindless sprookjesfiguren.

Als een hoofdstuk verder Nicodemus hem komt vragen: hoe word je wedergeboren. Dan krijgt hij niet netjes antwoord, maar gaat Jezus hem helemaal afblaffen: weet je dat zelf niet, achterlijke mogool, als je me lastig valt met die vragen, dan hou je zeker niet van me, loop dan maar naar de hel!

Hoei, dat is me wat. Het is grappig en treurig tegelijk; het lijkt wel komedie. Je ziet het overal. Er was maandag een uitzending van Aircrash Investigation, over een piloot die niet goed op de radar kijkt en dwars een grote storm in vliegt en daardoor bijna een giga ramp veroorzaakt, daardoor moest hij hard zijn best doen een noodlanding te maken.

Maar hij wordt onthaald door de president dat hij een ramp heeft voorkomen, terwijl hij het had veroorzaakt met die kamikazeactie.

En in de Bijbel komt aartsvader Abraham en die gaat zijn zoon offeren, maar dan toch net niet, en dan wordt hij als een held onthaald omdat hij dat net niet gedaan heeft

Deze mensen zijn echte harde werkers, en hardheid wordt hier beloond. Is er een eiland in Indonesie met fijne kruiden en willen de mensen niet hard genoeg werken? Hoppakkee uitmoorden de bevolking en zet er slaven voor terug en dat alleen maar voor een paar kruiden: holy Meloni nog aan toe.

Staat er een vier sterren hotel in Epe? Hoppakkee eruit met die toeristen, stelletje luilakken. En asielzoekers erin, want toerisme is voor luilakken: aan het werk voor die mensen.

Informatie delen

Ik had de informatie over bovenstaande hier op dit blog gedeeld. Ik dacht: weet je wat, ik leer ze wat.

Ik heb de Bijbel als voorbeeld gepakt, want daar zit een mooi schema in. Dat weten ze helemaal niet; maar het bestaat uit tekstblokken van vier hoofdstukken, steeds twee over natuur en twee over mensen. Dat is handig, dat dat dubbel is, zodat je goed het verschil kan zien: eerst natuur, dan mensen.

Dit is trouwens ook magisch, dat je bijna automatisch kan zien hoe het in elkaar zit. Ik ben de eerste ter wereld die dat kent.

En ik zei: kijk, als je nu aan de ene kant levenskwaliteit zet, en aan de andere kant denkvermogen, dan zie je dat die gelijk oplopen:

Ik zei: wat jullie nu doen is het omgekeerde, met dat mindless gedrag. Je denkt helemaal niet na maar ga mindless aan de slag, en anders dan je denkt, zakt de levenskwaliteit.
Je gaat bijvoorbeeld eerst een heel mooi land organiseren, zet er een hotel neer, dan gooi je de toeristen eruit, en zet je er andere mensen in: totaal crazy.

Maar ook andere voorbeelden. Ik zei bijvoorbeeld hierboven iets over dat vloerkleed, maar in algemene zin kan je zeggen: doe een beetje aardig voor anderen, dan doet de werkelijkheid ook aardig voor jou.

Netto effect

Nu is het netto effect hiervan bijna nul, want als het echt zo is dat mensen dwergen zijn, dan gaan ze natuurlijk niet zo’n Assepoester scenario voor zich uitkiezen. Die willen werken en het liefst ergens onder in de aarde.

Ik heb wel eens met ze interactie gevoerd, om eens te kijken of dit anders kan. Zo heb ik van mijn werk een net research proposal gemaakt, en aangeboden bij universiteiten, maar ze reageerden als heksen: nou dat weten we niet of dat klopt hoooooor, en jij hebt geen diploma, oeps, dan kan je natuurlijk nooit gelijk hebben, doeiiiiiiiii.

Ik schrok me compleet wild: hun reacties waren niet gewoon negatief, het was akelig sprookjesachtig heksachtig.

Ook mensen van de kerk waren niet warm te krijgen; het zijn nota bene hun teksten, maar dat gooien ze zo in de prullenbak, met het gemak waarmee de heks Hans en Grietje in de oven wil gooien. Analyse van Genesis 1 tot en met 4, uitleg dat het begin aansluit op het einde? Johannes Evangelie bestaat uit vijf tekstblokken van steeds vier hoofdstukken en een epiloog? Hoppakee wegermee, in het vuur, hatsekidee.

Je gaat dan vanzelf uitwijken: laat die universiteiten en professoren maar zitten, hoei, daar beland je in een kwaadaardig sprookje.

Ik kan mij nog goed herinneren dat moment dat ik bij een professor kwam die ik mijn tekstanalyses aanbood. Hij zat niet gewoon in de kamer, maar had zijn kantoor in een donkere kelder, vol boeken, net als een alchemist met boeken vol toverspreuken.

Hij keek naar de teksten alsof hij er hoofdpijn van keek, legde ze weg, en zei dreigend: wij moeten iets anders gaan doen, wij moeten van jou een discipel maken!

Je krijgt het gevoel: wegwezen hier, dadelijk gaat hij me nog betoveren. Toen ik wegging, was het precies zes uur, en ik dacht: nou, hier ben ik mooi levend vanaf gekomen.

In deze magic mystery tour levensversie zit trouwens overal magic, want zes uur was toen net het moment dat een maansverduistering begon.

Voor anderen zal dat toeval zijn, maar voor mij is dat een teken aan de wand: je bent niet alleen jongen, je wordt wel omringd door boze geesten, maar je staat onder bescherming.

Ik zit nu max op Twitter. Ik doe een beetje links en rechts berichtjes sturen. Gisteren zelfs nog op internet. Er was een jongeman VS, die stelt: Nederlanders en Engelsen zijn altijd goed geweest!

Ik weet niet waar hij dat vandaan heeft, maar wij zaten bij de top van het kampioenschap slavernijverleden. Bovendien zijn juist deze twee landen koplopers in kampioenschap omvolking

Zijn uitspraak is niet een klein beetje dom, maar het is sprookjesachtig dom; eigenlijk alsof ik als Assepoester tegen een van de zeven dwergen praat en deze dwerg zegt: sorry ik heb per ongeluk je huis in brand gestoken maar ik ben een heel goede jongen hoorrrrrrr.

Maar hij is in goed gezelschap. Als je leest over bijvoorbeeld Buddha schiet ik haast in de lach.

Die zegt in Soetra De Koe: werken is dom, ik ga lekker bedelen, andere mensen gaan maar voor mij werken, stel sukkels.

Hoei, wat is dit voor kleine dikkige bozige kobolt. Maar hij is een heel goede jongen, want hij zegt: als ik ga eten, dan leg ik netjes mijn bordje in het midden, en altijd mijn lepel aan de goede kant, en altijd mijn mes aan de goede kant!

Ha ha ha ha, wat krijgen wel nou?? Het is net een van de zeven dwergen maar dan Luilak dwerg, die uitlegt wat een goede jongen hij is door te niksen. Zo is het net met VS: ik ben een heel goede jongen hoor!

Ik zet deze informatie nog maar even op internet; maar dan alleen voor mensen met profiel Assepoester; dus mensen die zich onderscheiden. De normale mensen houden niet van Assepoester: die mag maximaal in sprookjes opduiken, want sprookjes “zijn toch niet echt”.

In de normale wereld hebben ze anti-sprookjes. Daar kan iedere moslima rondlopen zoals de heks uit Hans en Grietje en beweren dat als jij niet gelooft, je in de oven wordt verbrand.

Daar kan Tolstoy in Oorlog en Vrede prins Nicolas de Assepoester figuur Sonya Rostova afkatten en afkraken: zo gaat dat in de echte wereld, en Tolstoy rechtvaardigt dat met de zinsnede: Sonya is toch een loserrrrrr.

In de echte wereld gaat Augustinus kinderen in de hel flikkeren en Luther gaat kinderen in de Elbe verdrinken: dit zijn anti sprookjes, hier verdwijnen onschuldige kinderen Hans en Grietje in het vuur in plaats van dat ze gered worden.

In de echte wereld gaat Jezus Nicodemus compleet afkraken als die hem een vraag stelt: hou je bek mogool of ik flikker jou ook in de helllllll.

En zoals gisteren die gast op Twitter, die kan gewoon de meest grote flauwekulpraat verkondigen, en als ik hem daarop corrigeer, komt een trawant van hem mij uitschelden voor homocommunist.

Halleluja wat een kwaadaardigheid zit er in die kleine duivels. Nu is hier wel een oplossing voor; in het sprookje Assepoester en de drie hazelnoten gaat die ervandoor; aan het einde, met haar prins: zoek het maar uit. Vanaf nu verklaar ik mijn huis daarom als sprookjesterrein en de rest moet zelf maar weten.