Jenseits von Gut und Böse

Vandaag is het zondag. Die dag kan ik gebruiken, althans de ochtend, voor het schrijven van een klein stukje: waarom zou je dat ook niet doen? Misschien kan ik dit gebruiken om iets te schrijven over het onderwerp “radicaliteit”.

Dat lijkt mij een mooi onderwerp na de rellen van gisteren in Frankrijk, waarbij onder meer een mooi historisch stadhuis (van Limoges) in vlammen is opgegaan.

Ik las vanochtend op NOS Teletekst dat het stadhuis als verloren moet worden beschouwd. Hoewel ik niets bijzonders heb met Limoges, ik ben er nooit geweest en zal er vermoedelijk ook nooit komen, vind ik het toch pijnlijk. Dat heb ik altijd als iets moois verloren gaat, en zeker als ze erbij zeggen dat het nooit meer terugkomt. Dat kan in Frankrijk in grotere schaal gaan gebeuren, deze demonstranten zijn in staat het oude Frankrijk om te toveren in een derde wereld land.

Dat heeft te maken met “goedheid”, mensen zijn inherent Gutmenschen. Dat heeft bij Frankrijk de volgende uitwerking. De meeste demonstranten, althans de meest fanatieke, zijn buitenlanders, in Frankrijk vooral uit Afrikaanse landen en die zijn relatief onontwikkeld. Zo’n mooi stadhuis in Limoges is een uiting van een veel hogere cultuur. Dat is zielig voor de arme Afrikanen, dus afbreken dat stadhuis.

Ik ben geen Gutmensch

Dat is lastig. Ik had er al last van als kind. Zo moest je op de basisschool leren lezen in een langzaam proces van verschillende jaren via een superduf aap noot mies methode. Dat vond ik te langzaam en te saai, deze “Afrika methode”, dus deed ik het in een paar weken via de “Europa go match done” methode. Zo matcht de werkelijkheid met mijn voorstellingsvermogen van hoe het moet zijn.

De juf kreeg ik hierbij als vijand, want ik matchte op mijn beurt niet met haar voorstellingsvermogen van hoe kleuters zijn: die zijn dom, en lezen niet. Dus werd ze heel boos op het lezende kind, en stuurde ze me naar de hoek.

Nu is dat de kleuterschool, maar dit gaat gewoon dagelijks door

Zo was ik vanaf 2018 weer boeken gaan lezen, en deze keer ook de pittige, zoals filosofie van Heidegger, of de Bijbel van de christenen.

Hieruit kon ik iets beter begrijpen wat ik eigenlijk aan het doen ben, en waar ik dit kunnen lezen als kleuter aan te danken heb: ik ben een relatief  “stout kind”. Dat heeft een voordeel, moet je opletten.

Door het lezen van de boeken ben ik erachter gekomen dat er in deze realiteit een mooi economisch systeem zit

Als jij een Gutmensch bent, dan moet je maar als goed aannemen wat kletspraatjesmakers tegen je vertellen, zoals dat jij aan de goden bent overgeleverd, of dat alles afhangt van toeval. Maar als jij een beetje stout bent, dan laat je je daar niet zomaar door vangen, en dan krijg je door dat er orde zit in deze realiteit, een mooie economische orde.

- je kan niet alleen materiële goederen kopen in een winkel, voor geld

- maar je kan ook geluk kopen in deze werkelijkheid, voor het opgeven van jouw “goedheid”

Jij moet jouw goedheid dus opgeven, als je jouw goedheid niet opgeeft, als jij dat niet overlegt op de toonbank van de werkelijkheid, kan je er ook niets voor terugkrijgen; het werkt als een betaalmiddel.

Als ik een braaf kind was geweest, dan had ik mijn goedheid bij mij gehouden, dan had ik dit in mijn “portemonnee” gehouden

Dan had ik naar andere mensen geluisterd. Die zeggen: lezen is heel moeilijk, dat leer je op school, van een juf. Dan had ik lezen geleerd, in een proces van een jaar of zes, op een school, van een juf.

Maar ik ben een relatief stout kind, en denk: daar heb ik geen zin in, donder maar op met die flauwekul. Dat is relatief “stout”: ik schop tegen autoriteit.

Dus ik geef mijn goedheid op, ik leg het als het ware op de toonbank van de werkelijkheid.

Maar dan gebeurt iets heel aparts: op moment dat jij jouw goedheid opgeeft, als jij dat inzet als betaalmiddel, krijg je van de realiteit een cadeau. Jij betaalt met goedheid, en de werkelijkhed geeft jou dan een cadeau ervoor, in dit geval: je leervermogen schiet als een raket omhoog, zodat je kunt leren lezen binnen een paar weken.

Dat dit zo werkt heb ik ook uit religieuze en filosofische teksten gehaald

Als jij een Gutmensch bent, dan hou je je goedheid voor jezelf, maar dan betaal je er ook niet mee, en krijg je er ook niets voor terug. Ik ben een relatief slecht mens, dus geef mijn goedheid op. Dan krijg je er ook wat voor, ook als het gaat om tekstanalyse.

Zo heb ik vanaf 2018 een aantal filosofische teksten ontleed, zoals van Heidegger, en ook religieuze, zoals de Bijbel van de christenen.

Een eerste kenmerk is dat ik relatief “grof” tewerk ging bij analyse van een boek als de Bijbel.

De Gutmenschen beschouwen het als een heilig boek, waar dan wel niet waar, maar in feite zijn ze er allemaal voorzichtig mee. Ik niet. Ik lees niet de details, maar zet er het mes in. Ik zie dan dat je de tekst kan beschouwen als een Activa-Passiva balans

Figuur: zie hieronder. Dit zien christenen niet, omdat zij heel voorzichtig zijn met deze teksten. Zij zijn Gutmenschen en houden hun goedheid bij zich. Zij geven dat niet op, maar houden het bij zich.

Zij betalen er niet mee, maar krijgen dan ook er niets voor terug in deze “winkel van de werkelijkheid”: als jij je geld gaat oppotten, krijg je er niets voor. Ik geef mijn goedheid wel weg, ik betaal ermee, en krijg er cadeaus voor terug.

Dit was echter nog maar stap één

De volgende stap is dat ik de raamstructuur wel tof vond, maar ik vond de inhoud flauw: soep zonder kruiden. Dus ik heb de inhoud eruit gehaald en er mijn eigen inhoud in gedaan.

Die haalde ik uit de filosofie van Heidegger, dat is het Heideggeriaanse “leben-zum-Tode”.

Figuur: zie hieronder. Heidegger lijkt negatief, maar het betekent in feite “leven to the max” en dat betekent op zijn beurt “geef de goedheid op”, dat is betalingsmiddel voor geluk.

 

Ik heb er ook concrete voorbeelden van: asiel

Ik gebruik concrete voorbeelden. Anders snappen mensen niet dat je door het opgeven van goedheid juist goede resultaten krijgt, hoewel het in feite logisch is: jij geeft geld/goedheid, en krijgt er een goed/cadeau voor terug.

Maar met voorbeelden gaat het beter. In het schema staat het voorbeeld “triage”. Dat is een manier waarop je bijvoorbeeld asielproblematiek kan oplossen.

Dat  werkt zo. Als jij de Gutmensch gaat spelen, dan ga jij asielzoekers en masse toelaten, want zo doen Gutmenschen dat. Het hele systeem stort hierdoor in elkaar, en de oorspronkelijke cultuur van jouw land is binnen één generatie foetsie door die nieuwkomers.

Ik ben een relatief stout mens, en zeg dan ook tegen de asielzoekers: je mag alleen komen “als je op de lijst staat” (=triage). Dat bepaal jij zelf, en als de mensen dan toch komen, geldt het “eigen risico” systeem: ongevraagd komen betekent niets krijgen. Dit is relatief stout: ik negeer alle jurisprudentie van het EHRM, ik negeer alle wettelijke regelingen en EU verordeningen; maar het is de enige manier om dit systeem ok te houden.

Ander voorbeeld: je kan er ook de islam mee van tafel vegen

Als jij een Gutmensch bent, moet je de islam tolereren, dat betekent immers goed doen.

Maar ik ben een relatief slecht mens. Doordat ik mijn goedheid opgeef, krijg ik daar een cadeau voor terug: een giga denkvermogen. Daardoor kan ik de islam heel makkelijk doorschouwen.

Zo was ik gisteren op Schiphol, en veel grondpersoneel zijn moslims, bij de paspoortcontrole stond een vrouw met hoofddoek. Doordat ik mijn goedheid opgeef, krijg ik daar een giga denkvermogen voor terug. Daardoor weet ik dat het dragen van een hoofddoek komt uit culturen die in de woestijn wonen: handig tegen de felle zon. Het is gecodificeerd in de Koran, maar dat kan niet verhullen dat het hoort bij woestijncultuur. En ik weet dat als jij in het koude Nederland, zeker op een herfstachtige dag, een hoofddoek gaat dragen, dat het dan geen intrinsiek goede reden heeft, en dat het dan een kwaadaardig iets wordt, namelijk om jou uit  te spelen tegen mij als beter mens. Jij maakt jezelf tot een Gutmensch, die beter is dan ik, de slechte Achterhoeker. Jij als moslim Gutmensch houdt echter jouw goedheid bij je, waardoor je er niets voor terugkrijgt, jij bent dan ook dom als een koe, door op een bewolkte dag in de Haarlemmermeer een hoofddoek te dragen die is bedoeld voor mensen die onder de brandende zon in de woestijn leven. Ik als slechte Achterhoeker die mijn goedheid heb opgegeven, krijg daar een denkvermogen voor terug van kaliber Jezus van Nazareth, en doorzie dat alles als door glas. Ik moest daardoor een beetje gniffelen bij die moslimdame op Schiphol: doe maar goed, en je bent dom als een koe; doe een beetje stout als Maurice, en je bent slimmer dan Jezus Christus.

Nu nog even terug naar de stand van zaken in Europa

Hier kan je ook weer de goede of de stoute methode kiezen. De goede methode is dat je moet geloven in de democratie, en dat mensen in het parlement al pratend tot een oplossing komen. De stoute Luymes methode houdt in dat je kan zien dat zij niets voor elkaar krijgen, en dat het debat in het parlement ongeveer kleuterschoolniveau is: weg daarmee.

Jij moet jouw goedheid betalen, anders krijg je er niets voor. Dus ik maak mijn eigen schaduwregering. Ik stel vast dat de huidige regering een stel losers is. Mensen als Brekelmans, Jetten, Wilders, Le Pen, zijn allemaal Gutmenschen, die denken dat ze goed zijn, en ze potten dus hun goedheid op. Ze gaan dat niet betalen aan de werkelijkheid, en krijgen er dan ook niets voor terug: betaal jij niets, dan krijg jij niets. Die mensen kunnen dan ook helemaal niks. Ik doe dat anders, ik geef mijn goedheid op. Je krijgt vervolgens een giga kado: je cognitief denkvermogen schiet als raket in de lucht. Ik maak dan zelf een regeringsprogramma, dat is ineens heel makkelijk. Ik zet dat op mijn blog, benoem mijzelf als Fuehrer: why not. 

Mensen zullen je voor gek verslijten: dagdromer! Schizo! Maar ik kijk ook op Twitter. Ik zie dat mensen helemaal blij worden als ze twitteren over Hitler. Zij snappen het principe: geef je goedheid op, en je kan wonderen doen. Hoeveel mensen zullen echter hun goedheid willen opgeven?

Misschien dat christenen geblokkeerd worden door  Jezus. Als jij je goedheid echter opgeeft, krijg je er giga denkvermogen voor terug. Dan zie je het volgende: de slang uit het paradijs plaagt mensen met twijfels, en Jezus plaagt mensen met raadsels, en ze zorgen zo allebei voor verdeeldheid en wel precies in dezelfde mate.

Misschien dat mensen geblokkeerd worden doordat Hitler slechte dingen heeft gedaan. Maar dan zeg je: de eerste pannekoek mislukt altijd. Dat is logisch, dat het de eerste keer verkeerd gaat. De tweede pannekoek wordt echter prima, dus geen probleem hier.