Factsheet Nazi Duitsland

In de vorige blogpost heb ik een artikel geschreven over hoe ik de werkelijkheid zie. Ik zie het zoals de gameplay in het spel Gossip Harbor, een spel dat door 28 miljoen mensen wereldwijd wordt gespeeld. Daarin moet je een restaurant runnen.

Je kan verschillende dingen samenvoegen, en daarmee maak je ingredienten; die verkoop je voor munten en daarmee kan je vervolgens je restaurant uitbreiden. Je voegt bijvoorbeeld twee koffiekopjes bij elkaar, en dat wordt dan een cappuchino. Dat kan natuurlijk in werkelijkheid ook, verschillende dingen bij elkaar voegen, en dan ontstaan er ineens nieuwe dingen “ex nihilo”.

Dat kan in de praktijk met alles. Een voorbeeld uit de recente geschiedenis is Nazi Duitsland. Daar had je Adolf Hitler. Dat was een zeer hoogbegaafd iemand, Himmler trouwens ook. Normaal hebben dergelijke mensen geen enkele zeggenschap, deze wereld wordt geregeerd door de middelmaat; tenzij een land ineens in een “dal zakt” zoals Duitsland in de economische en politieke crisis van de jaren 1920.

Dan krijg je de combinatie van enerzijds “een enorm dal” met anderzijds “enorm getalenteerde mensen”, en dat kan je combineren, het levert dan iets nieuws op, en dat is het Fuhrerprinzip; een nieuwe politieke leidersvorm. De mensen zijn zelf niet de Fuhrer, maar zij kunnen die vrijspelen.

Dit is wel een heel hoog niveau. Maar soms moet je het niveau nog hoger maken, om het te stabiliseren. Wat je ziet is dat ze religie er niet bij hebben, ze hadden het moeten “mergen” met religie; alleen dan kan je een nieuw level “unlocken”

Dat had Hitler niet handig gedaan. Die wilde vooral Rusland aanvallen. Maar Rusland was eenzelfde machtig land als Duitsland; en dan heb je gelijksoortige dingen die je wil samenvoegen en dat gaat niet: je kan je compleet ingraven, maar iedereen verliest. Je moet ongelijke dingen samenvoegen; dus je moet de tekststructuren van de lowlife Joodse supernerds pakken, en die moet jij samenvoegen met jouw hoge Fuhrerprinzip.

Dan gaat de werkelijkheid nieuwe items aan jou kado geven: jij weet hoe hun teksten in elkaar zitten, beter dan zij zelf, dus jij hoeft al hun godshuizen niet te tolereren, niet op basis van haat, maar op basis van rationele argumenten; jij weet hoe de werkelijkheid in elkaar zit.

Ik denk dat daar ook een deel van de ergernis van Hitler vandaan kwam. De man was zo knetter hoogbegaafd, dat hij wel begreep dat de Joden een geheim hadden. Als jij het dan niet kan ontrafelen, kan jou dat compleet tot waanzin drijven. Maar ik heb het ontrafelt, ik heb hun teksten ontleed, ik ken ze beter dan zij zelf.