Holocaust 2.0
Ik schreef gisteren een stukje over Himmler. Daar schrikken mensen misschien van, hij is verantwoordelijk voor de Holocaust. Wees niet bang, ik ben geen aanhanger van de Holocaust. Maar Himmler had natuurlijk wel een punt: de Joden zijn een vervelend arrogant, opschepperig volk. Ik heb wat kennissen uit de GerGem hier in Apeldoorn, en die zijn pro-Israel en gingen op vakantie naar Israel, maar ze vonden de Joden eigenlijk helemaal niet leuk: “wat zijn dat eigenlijk vervelende mensen”.
Wat moet je dan doen, moet je maar accepteren wat zij steeds over zichzelf zeggen, dat zij het uitverkoren volk zijn? Dat gaat niet, dat gaat onherroepelijk een keer fout. Het doet mij denken aan een opschepper in de klas, de “eeuwige nummer twee” achter mij. Die werd een keer in het fietsenhok opgesloten. Met de andere kinderen kon ik het prima vinden, maar die nummer twee was een probleem.
De Joden zijn ook zulke types, de “opschepperige nummer twee”. Ik zou eigenlijk de Joden nog tegen zichzelf moeten beschermen, voordat dit hen weer een keer overkomt, dat ze ergens worden opgesloten, want de Holocaust is eigenlijk de weergave in het groot: een vervelend opschepperig volk wordt “in het fietsenhok gegooid”. Daarvoor heb ik een Holocaust 2.0 bedacht: de Holocaust 1.0 was fysieke Holocaust, en deze Holocaust 2.0 is geestelijke Holocaust en vervolgt hen tot in uiterste hoek van hun ziel: ik zal ze die grote mond wel even afleren, door ze te confronteren met hun eigen arrogantie.
Daarvoor hoef je nul mensen in een trein te zetten op weg naar een fietsenhok. Mijn methode is vriendelijker, niemand wordt hier uit zijn huis getrokken, maar grijpt wel fundamenteel in in het zieleleven van onze Joodse medemensen. Het is een “geestelijke Holocaust”. Dat komt neer op het volgende.
Stap 1: analyseren hoe de religieuze teksten in elkaar zitten
Ik heb gewoon hun teksten ontleed, en je kan zien dat er een heel simpel schema aan ten grondslag ligt. Dit schema laat zien dat hun teksten niet afkomstig zijn van hun God, maar ze zijn onderworpen aan de parameters van deze werkelijkheid zoals elke tekst ter wereld: ruimte en tijd.
Daarmee staan de Joden volkomen voor schut, nog meer dan dat je ze in een trein zou stoppen naar Auschwitz en en publique zou ontkleden: ze hebben zitten zwoegen op deze teksten en vervolgens twee drieduizend jaar in hun synagoges zitten studeren op deze teksten en niet een van hen heeft de innerlijke structuur kunnen ontdekken: hoe dom moet je zijn.
Hierdoor staan de mannen, net als je ze zou ontkleden voor vrouwen, volkomen voor schut. Wat zouden die vrouwen zeggen: Shlomo, heb ik de hele tijd alleen voor de kinderen gezorgd zodat jij dagelijks in de shoel kon studeren op de teksten, maar heb jij helemaal niets gezien van wat Luymes zegt??
Wat heb jij dan met je lege kop de hele tijd gedaan daar in de sjoel, heb jij eigenlijk uberhaupt wel hersens? Of ben ik getrouwd met een geestesdode?
Stap 2: de consequenties uitleggen
Ze staan ook nog voor schut voor hun kinderen. Hun teksten gaan uit van het woord, dus van taal, en mijn blogpost laat zien hoezeer die zware focus op taal de neiging heeft automatisch te vervallen in sterke taal, dus jezelf ophemelen als uitverkoren volk en het framen van anderen als “goyim”; en ook hoe dit onherroepelijk leidt tot geweld.
Ik heb in de eerste blogpost ook laten zien waarom de Joden zo zwaar inzetten op taal, namelijk omdat zij lezen moeilijk vinden. Ze vonden het moeilijk om taal onder de knie te krijgen, dat was zwaar voor hen. En die zwaarte zie je later terug. Hier hebben ze inmiddels het lezen wel onder de knie, maar de zwaarte zit er nog steeds in, maar heeft zich verplaatst naar de inhoud, namelijk in zware begrippen als “uitverkoren volk”, “zondeval”, “messias”.
Ik heb laten zien dat als jij minder moeite hebt met taal leren, dat het dan een licht iets is, en dat als het een licht iets is, je niet zulke zware begrippen hoeft te gebruiken zoals “uitverkorene” of “zonde”, maar veel eenvoudigere, lichtere, vriendelijkere als “parameters van de werkelijkheid”. Het maakt jou ook tot een vriendelijker mens: je gaat jezelf niet eindeloos ophemelen en je gaat anderen niet eindeloos afkraken.
Stap 3: er is ook nog zoiets als rekenen
Taal krijgt minder betekenis, als je dat beter in de vingers hebt, en dat heeft nog een ander belangrijk voordeel: dan kan jij meer aandacht verschuiven naar het “volgende schoolvak om te leren” en dat is rekenen. Dat is niet alleen sommetjes maken van drie keer vier is twaalf. Maar ook: rekenen met andere mensen, rekenen dat andere mensen het niet leuk vinden als jij over jezelf gaat opscheppen als uitverkoren volk, terwijl je te dom bent om je eigen teksten te snappen, rekenen dat ze dan boos worden, rekenen met je buren, dat je van hun land af moet blijven, gewoon in algemene zin rekenen met andere mensen, iets wat de Joden stelselmatig verzuimen.
Als je dat zo ontleedt, staan ze volkomen voor schut: ze staan naakt voor hun vrouwen, vol schaamte, omdat ze al die dagen naar de synagoge zijn gegaan maar elke keer met lege handen thuiskwamen als volkomen leeghoofden, en ze hebben door die totale focus op taal niets gedaan aan rekenen, in de zin ook van rekenen met anderen, waardoor ze allerlei ellende met de buren over zichzelf hebben afgeroepen. Wat zou de vrouw van Shlomo daarvan zeggen: Shlomo, jij slome, heb jij de hele tijd naar die teksten zitten turen maar niets van de inhoud begrepen, maar ben jij daardoor ook nooit aan rekenen toegekomen, en zitten we daarom wekelijks in de schuilkelder?
Behalve de vrouw van Shlomo kan dit ook nog heel andere interessante gevolgen hebben. Nu leven de Joden vanuit protectie uit de VS. Nu zijn de mensen in de VS niet heel intelligent, ze geloven blind in allerlei messiaanse verwachtingen, waarbij de Joden een centrale rol spelen.
Maar mijn theorie klopt natuurlijk veel beter dan die van hen, zodat in beginsel ik een gevaar vorm voor deze Joods-Amerikaanse hegemonie. Stel nu dat er vanaf de grond in Europa een nieuwe beweging komt opzetten, laten we zeggen #GroenRechts, die dit circus ontmaskert, wat zouden de Amerikanen dan zeggen?