De inhoud van de Bijbel; Genesis 1-4 en Johannes 1-4 nader ontleed; het lieflijke Nederland; en asielproblematiek

Vandaag heb ik een beetje een down, dat gebeurt mij soms. Met name in weekenden. Dat komt omdat mijn interactie met andere mensen is verstoord. Dat zat er al een beetje aan te komen vanaf 2018, maar helemaal vanaf eind 2021/begin 2022, toen ik ontdekte wat de structuur van de Bijbel is. Ik kwam er tot mijn gigantische schrik achter dat dit heel makkelijk is te achterhalen, maar dat niemand het weet!

Ik ging Bijbel lezen vanaf de herfstvakantie 2021. Voor die tijd had ik het nooit ingezien. Na een paar weken bleek dat de beginhoofdstukken van Genesis parallel lopen met de beginhoofdstukken van Johannes. Dat geldt dan niet alleen de proloog van Johannes, maar de eerste vier hoofdstukken. Dat weet dus niemand (ter wereld).

Zo lees je in Genesis 1 en 2 twee scheppingsverhalen; God gaat wel eens even de natuurlijke ruimte maken. En in Johannes 1 en 2 gaat Jezus “van binnenuit” natuurlijke wonderen doen.

In Genesis 3 en 4 lees je over interactie met de eerste mensen Adam en Eva, een man en een vrouw, die een kind krijgt; en in Johannes 3 en 4 lees je over interactie van Jezus met een man en een vrouw, en gaat Hij een kind uit de dood opwekken

Figuur: je kan het op een balans zetten; de Bijbel bestaat uit tekstblokken van telkens vier hoofdstukken, en die vormen steeds dezelfde grondstructuur; Johannes bestaat uit vijf van deze tekstblokken van vier hoofdstukken plus een epiloog, in totaal een-en-twintig hoofdstukken

Zelfs de kleinste bijzonderheden lopen parallel. Zo lees je aan het eind van Genesis 1 dat God kijkt hoe de wereld eruit ziet, na de eerste scheppingsweek, en het ziet er goed, zo niet zeer goed, uit: wat een mooie dingen. En zo zegt Jezus aan het eind van Johannes 1: ik zal jullie nog wel eens mooie dingen laten zien.

Idem als aan het eind van Genesis 2 Adam Eva te zien krijgt, en zegt: wat heeft zij een mooi uiterlijk. Zo kan aan het eind van Johannes 2 worden gezien hoe Jezus mooi kan zien wat er aan de binnenkant in de mens is.

Ook een boek als Ruth heeft deze tweedeling in natuur en mensen; in Ruth 1 en 2 gaat het over haar leven in de natuurlijke setting van Moab en daarna Bethlehem, dus verhouding tot de natuur, en in Ruth 3 en 4 over haar verhouding tot Boaz, dus intermenselijke verhouding.

En de onderliggende betekenis kan je ook uit de verhalen afleiden. Denk voor je gemak aan een voetbalwedstrijd; het schema ziet er als het ware ook uit als een voetbalveld met de verzen Genesis 2:16—17 of Johannes 2:16-17 als de middencirkel.

Ik mijn wetenschappelijke uitwerking zou ik zeggen: je kan zoals Jezus begrijpen dat deze werkelijkheid niet bestaat uit een “domme stapel stenen”, maar uit intelligentie; zodat jij je daarop kan instellen en, indien nodig, een intelligent signaal kan versturen, zoals “waarom-vragen” in de vorm “waarom moet dat zo”, “gaat dat altijd zo”, “bestaan hierop ook uitzonderingen misschien”, “zo nee kunt U verklaren waarom niet”. Dat betekent vooruitvoetballen aan de Passiva kant.

Je moet dan eens zien wat er gebeurt aan de Activa kant. De werkelijkheid bestaat uit potentiele energie, dus heeft de potentie, de macht, die signalen op te pikken, en die signalen om te zetten in aanpassing van jouw levensscenario; van alle mogelijke scenario’s, valt de keuze dan op de meest gunstige.

Nu is er iets bijzonders: mensen interesseert dit niets. Ze hebben allemaal wel een mening over geloof, maar niemand gaat de basis ervan bestuderen. Ze weten dus niets van “tekstblokken van vier”, “verdeling in twee hoofdstukken met focus op natuur”, “waarna twee hoofdstukken met focus op mensen”, “dat je op een balans kan zetten”; “dat je een parallel kan trekken tussen de ene helft en de andere”; “als jij van jouw kant mensen/Passiva een intelligent signaal verzendt, dan komt er van de andere kant bijzondere genade voor terug”. Mensen “doen gewoon maar wat”: de een zegt dit, de ander dat.

Dat doen ze ook met hun politieke problemen. Er komen relatief veel asielzoekers, “nou laat ze maar toe”, “dan zien we wel een keer”. Niks geen “triage aan de voordeur”, maar gewoon maar alles toelaten. Er is oorlog tussen Rusland en Oekraine. Niks geen “netjes verdelen dat land”, maar gewoon “zoveel mogelijk wapens die kant op”, “en dan zien we wel een keer”. Dat is best wel eng. Zo’n enge ervaring had ik ook eens toen ik nog op de universiteit zat. Dat was de Radboud Universiteit. Vroeger heette dat tenminste nog deugdelijk Katholieke Universiteit Nijmegen, maar die namen zijn eraf gehaald. Het viel mij toen al op, dat er weinig denkkracht in mensen zit. Ik ging toen behalve Rechten ook Filosofie studeren, maar daar was het nog erger. Ik ging toen eens een persoonlijk gesprek aan met een docent, en keek die eens flink in de ogen, om eens te kijken wat er aan herseninhoud aan de binnenkant zat, zoals Jezus bij mensen naar binnen kijkt in Johannes 2; en schrok me een compleet hoedje: er zat helemaal niets in!!!!!! De man was compleet leeg van binnen. Ik had er toen zo’n angstaanjagend gevoel aan overgehouden dat ik op de fiets terug naar de campus ging en op bed ging liggen: ay ay ay, het leek alsof ik een spook gezien had.

Een voetbalwedstrijd

Toch hoop ik dat ik mensen wakker kan krijgen. Ik kan ze meenemen door de tekst en laten zien hoe je het kan toepassen, zo simpel, op bevoorbeeld zoiets als asiel. Ik begin bij Genesis 1-4. In feite zie je het asielprobleem van nu daar al ontstaan. In feite zet God in Genesis 1 een mooi land neer: Nederland, met lieflijke stadjes langs mooie kanalen en leuke draaiende molentjes.

In Genesis 2 zegt God vervolgens: je kan hier doen wat je wil, maar eet niet van de boom van kennis van goed en kwaad; wat zoveel wil zeggen als: je hoeft niet te streng te zijn, maar je moet wel een beetje “triage” toepassen: je kan niet alles toestaan.

In Genesis 3 zie je vervolgens de mensen en die zijn bij stap 3 al vergeten wat er bij stap 2 was gezegd; ze doen immers maar wat, dus gaan helemaal geen triage toepassen. De boom van kennis van goed en kwaad is in ons geval Aanmeldcentrum Ter Apel, daar gaan ze iedereen zonder onderscheid toelaten, ongeacht of het echte asielzoekers zijn, of mensen uit veilige landen, of mensen die al twee, drie, vier keer in andere landen asiel hebben aangevraagd.

In Genesis 4 zie je vervolgens dat het een zooi wordt, en dat ze ergens aan het eind de Heere beginnen aan te roepen: help, wat moeten we doen. Waardoor denken ze uberhaupt dat al die gigantische aantallen vandaan komen? Van de aanzuigende werking van zo’n volstrekt open systeem natuurlijk. En waar denken ze dat die messteekincidenten in AZC’s vandaan komen? Van nep asielzoekers natuurlijk.

Dan gaan we naar de tweede helft van de voetbalwedstrijd; hier gaan we even de boel opschudden.

In Johannes 1 komt dan Jezus poolshoogte nemen; dat is iemand die anders is dan anders. Ik ben ook een beetje anders, dus ik doe het graag na.

In Johannes 2 gaat Jezus water in wijn veranderen; dus ik denk, in navolging daarvan: wat is dit voor gekluns, laten we waterige zooitje eens in klare wijn veranderen: ik schrijf wel twee brieven aan de directie van Ter Apel, om eens te kijken dat ze dat idee van triage terug gaan invoeren.

In Johannes 3 merk je dat mensen geen idee hebben waar hij het over heeft; mensen vergeten niet alleen snel dingen, maar er komt ook uberhaupt niets binnen.

In Johannes 4 schrijf ik vervolgens op dit blog; waarin ik ben uitgeweken naar meer “religie sec”; en ik stel: als je niet bij de basis begint, bij de structuur van de teksten, dan kan je later ook geen problemen oplossen. Als jullie beginnen bij het eind, bij de problemen, maar je hebt de basis overgeslagen, dan is dat als het bouwen van een Eiffeltoren, maar dan omgekeerd, met de punt op de grond: en die gaat omvallen.