Ik had vandaag een interessante rechtszaak, het ging om een OTS, ondertoezichtstelling van twee kinderen van drie en vier jaar oud. Dat komt omdat er ruzie is tussen de ouders. De man zegt: jij bent een loser, jij bent een slechte moeder. De vrouw zegt: jij zit de hele tijd op m’n dak, jij bemoeit je overal mee, jij bent een dwingende vader. Het spitste zich uiteindelijk toe op een tas boodschappen die de man aan de vrouw had gegeven, hij is een beetje dwingend, en zei: jij kook niet goed, dit ga jij koken. En de vrouw zei: typisch voorbeeld hoe dwingend jij bent, laat me zelf kiezen wat ik ga koken.
Ik word hier knettermoe van: kunnen jullie dit alsjeblieft zelf oplossen en hoe kan ik ooit dit dossier afronden, als jullie maar blijven ruzie maken; en ik heb helemaal geen zin om te horen wie wat kookt, zoek lekker zelf uit. Maar de rechtszaak was toch nuttig. Het gaf mij goede ideeen over waar ik mee bezig ben: eens kijken of je een idee kan bedenken hoe je politiek Den Haag wakker kan krijgen om dat asielsysteem eens op te lossen, want om ons land vol te pletten met asielzoekers is ook niet heel vriendelijk. En gelijk de drie Abrahamitische religies en hun zusje van links woke eruit te bonjouren: toedeloe, sorry maar niet sorry wij hebben het hier wel gehad met jullie. En daar heeft deze rechtszaak mij een nieuw idee opgeleverd.
De rechtszaak van vandaag: ruzie over koken
Mensen die aan het scheiden zijn komen er vaak niet uit. Als je kinderen hebt dan heb je een ouderschapsplan nodig, waarin je afspraken maakt op welke dag de kinderen bij de vader zijn en op welke dag bij de moeder, en hoe het zit met kinderalimentatie. Als mensen daar niet uitkomen, dan gaat de rechter wel knopen doorhakken. Dat gaat allemaal zonder OTS. Maar als de ouders elkaar echt in de haren vliegen, dan wordt er jeugdbescherming op gezet en dat noemen ze ondertoezichtstelling.
Dat is hier het geval. De man wil dat de vrouw meer gemonitord wordt, door de jeugdbescherming, omdat hij vindt dat zij fouten maakt bij de opvoeding van de twee kinderen. Zij wil ook jeugdbescherming, maar dan juist om tegen de man te zeggen dat hij zich met zijn eigen zaken moet bemoeien: zit mij niet steeds zo op mijn dak, ik word helemaal hypernerveus van jou kerel.
Er was discussie wat hier nu waarheid is: wie heeft gelijk?
Dat weet je niet helemaal zeker. Maar ik zei tegen de rechtbank: het lijkt wel op het laatste, teveel controle door de man, laatst begon hij zelf tegen haar dat hij vindt dat zij niet de goede dingen kookt, voor de kinderen, en hij kocht een tas boodschappen en zei: dit ga jij koken
Dit deed mij denken aan een term die ik eens hoorde van een van de medewerkers van de vrouwenopvang Arnhem: coercive control. Coercioen = dwang. Niet echt huiselijk geweld, maar wel iemand flink op de vingers kijken en beperkingen, of ook klein praten: “dit kan jij niet”.
Coercion control lijkt niet zo heel gevaarlijk, maar het is supergevaarlijk, want het heeft een soort self fulfilling prophecy
Als je iemand zwaar onder druk zet, gaat die persoon vervolgens ook fouten maken. Misschien dat je denkt dat dit vreemd is, maar zo werkt het. In de auto terug bedacht ik er het volgende voorbeeld bij. Stel je je voor dat ik dit stukje op de computer typ, dat gaat vrij makkelijk. Maar stel je je voor dat ik aan het typen bent en hele zit zit iemand achter jou je op je vingers te kijken: dat is super stress vol. Zo’n type die hard “FOUT!!!” roept als je een fout maakt. Reken er maar op dat jij dan fouten gaat maken, want je wordt daar hypernerveus van.
Dit soort dingen vind ik interessant, want dit kan je rechtstreeks doortrekken naar cultuur. Het valt mij namelijk op dat christenen zoveel fout gedrag laten zien, en steeds tegen kinderen. Abraham moet in de Bijbel zijn zoon offeren en doet dat zonder blikken of blozen, en zijn andere zoon stuurt hij in de woestijn om te verhongeren. Jezus dondert je in de hel als je niet in hem gelooft, en dat geloof is niet mis, want je moet al je bezittingen opgeven en hem achterna lopen. Augustinus gooit je in de hel als je geen doopbewijs hebt. Er kwam net een mevrouw aan de deur met een collecte voor het gehandicapte kind, nou Luther wilde gehandicapte kinderen in de Elbe verdrinken, zowel lichamelijke als geestelijk gehandicapten. Mohammed trouwt met een kind, en gelovigen denken dat Augustinus, Luther en Mohammed helden zijn en doen zelf ook vaak aggressieve dingen: holy Meloni wat is dit voor gedrag? Maar ik geloof dat ik het nu wat beter begin te begrijpen. Als jij een vrij mens bent, dan kan jij van alles voor elkaar krijgen. Maar stel je voor als mensen gaan geloven in God: dan zit er ineens een boze man achter jou je continu op de vingers te kijken. Met als gevolg: dan ga je fouten maken, en geen kleine fouten, maar gigantische fouten, puur omdat mensen dan helemaal in de stress schieten. Het leidt er zelfs toe dat ze helemaal niet meer kunnen nadenken.
Ik zat nog te denken dat dit ook voor ongelovige mensen geldt.
Want wat ik altijd in mijn hoofd heb: in Nederland is een giga asielprobleem. De oplossing is mega eenvoudig: bouw triageloket voor Ter Apel, en zet dat ook op internet. Wat de mensen in Den Haag doen is alles behalve dat: gillen hoe erg het is, dat ons land wordt overspoeld, zeggen dat mensen moeten “opflikkeren” (Wilders). Dat is rare, grove taal voor een kamerlid, en een praktische oplossing aandragen ho maar. En links zegt “ach alles moet kunnen”. Voor mij is dit uitermate vreemd: hoe kan het in hemelsnaam zijn, dat ze de oplossing niet zien. Net als met die rechtszaak tegen Chris Jude: die klaagt over stemmen in zijn hoofd. Vraag dan: ben je naar de dokter geweest. Dan antwoordt hij nee, en dan zeg jij: wat zit je dan te klagen? Maar niemand komt erop.
Ik vermoed dat het volgende speelt. Als je bijvoorbeeld christen bent, en je zet zo’n boze kerel achter je, dan ga je natuurlijk fouten maken. Die gaan niet op het idee triage komen. Ze raken compleet in de stress en het denken bevriest. Maar als mensen zoals Jetten atheist zijn, dan ook niet, want atheist zijn, dat betekent zoveel als dan staat er in het leven niemand achter je en dat is ook heel erg eng.
Het is best wel eng om te leven in de wetenschap dat er een boze kerel achter je staat: ga je veel fouten van maken. Dat ging helemaal mis na de oprichting van Nederland. Dat had Willem van Oranje mooi gedaan. Daarna gingen er echter een stel supergereformeerden bij elkaar zitten in Dordrecht, en besloten dat Nederland een heel streng gereformeerd geloof zou moeten krijgen. En vervolgens gingen ze slavenhandel doen, iets wat helemaal niet past bij de Nederlandse cultuur: wij zijn een volk van vrije mensen, laten jullie ons met rust, laten wij jullie ook met rust, waar kwam dit vandaan: door het christendom natuurlijk.
Dat kan je ook zien bij de afschaffing van de slavernij, en wanneer dat in de tijd was: rond 1860. Toen kwam namelijk de industriele revolutie, en daarmee werd het onderwijs een stuk beter. De praatjesmakers van de kerk verloren hun macht over de mensen aan de leraren van de scholen, en gelijk verdween de slavernij: per kerende post afgeschaft. De mensen werden namelijk wakker en bedachten: wat zijn wij in hemelsnaam aan het doen??? Maar het is kennelijk net zo eng als er niemand achter je staat. Dan kan je dertig jaar lang debatteren in de Tweede Kamer over asiel, maar niemand komt op het idee triage.
Dat hebben Heidegger en Arendt anders gedaan
Die hebben gezegd: je moet niet de hele tijd achter je kijken, stel achteruitkijkers. Je moet voor je kijken, en specifiek de zijnsvraag voor jou op tafel leggen. Zoals de vraag: wat zijn (!) wij in hemelsnaam aan het doen, zijn (!) wij soms gek, dit is (!) toch helemaal niets wat bij de Nederlandse cultuur past!?!?
Wat dit betreft is juist frappant dat de mij bekende christen en moslim juist daar problemen krijgen, namelijk op de snelweg, juist daar op een plek waar je voor je moet kijken; die mensen zijn namelijk bang voor wat er achter hen zit, en daardoor kunnen ze niet goed voor zich kijken.
Wat ik vermoed is dat Heidegger en Arendt zich niet hebben gerealiseerd hoe geniaal dat is
Holy fuck wat is dit geniaal. Bij de andere mensen zitten ze steeds in angst wie er achter hen staat, het is net alsof je de hele tijd achtervolgd wordt: een God, of juist meneer Niemand.
Deze mensen snappen niet dat ze bezig zijn hun leven en dat van hun kinderen te transformeren tot een of andere angstige gangsterfilm, waar je continu op de hielen wordt gezeten door of een God die je een mes in de rug wil steken of door het grote Niets die jou als een stofzuiger wil opslokken.
Foto van deze maand: wie staat er met een mes achter je: God of het Niets? Gangstermaffia.
Ik heb, in een tijd dat ik kerkdiensten volgt, dat een predikant, en wel de domste van Apeldoorn, eens letterlijk horen zeggen, en wel rechtstreeks tegen de kinderen: kinderen, let op, als jullie naar huis zitten, de duivel kan overal achter schuilen, achter elke heg of elke schutting.
Maar wat dacht jij dan van God, die kan ook achter elke heg of elke schutting schuilen, het is het een of het ander, supereng en mensen worden er doodnerveus van en gaan dan gigantische fouten maken. Het is het meest opvallend dat de twee personen van wie ik had gehoord dat ze bijna van de snelweg waren geschoten, bestaan uit een christen en een moslim.
Hoe geniaal waren Heidegger, en daarna Arendt
Zij hebben de blik omgedraaid: je moet kijken wat je voor je hebt, je kan de zijnsvraag voor je op tafel leggen; en dan kan je vragen zoals met de slavernij: waar zijn (!) wij eigenlijk mee bezig, slavernij is (!) helemaal niet iets wat past bij de Nederlandse cultuur, daar zijn (!) wij niet van.
En wat zijn (!) jullie in hemelsnaam aan het doen daar in Ter Apel en wat zijn (!) jullie stom dat je daar geen triageloket bouwt, waarom is (!) dat daar niet, en waarom zijn (!) jullie begonnen met slavernij als dat niet iets is (!) wat past bij de NL cultuur en waarom zijn (!) jullie nu weer bezig bij de rechtbank Amsterdam met achterhalen wat Chris Jude in zijn hoofd heeft, stemmen of niet, WAAROM ZIJN (!) JULLIE DE FUCKING HELE TIJD BEZIG MET ZWARTE MENSEN, HEEFT DE ANGST VOOR GOD OF VOOR HET NIETS SOMS JULLIE HELE ZELFGEVOEL OPGESLOKT VOOR ONS NEDERLANDERSCHAP!?!?!?!??!?!!?!?!?
Naschrift, disclaimer
Ik wil als extra twee dingen zeggen of misschien drie. De eerste is mijn excuses voor de mensen van ZB dat ik boos ben geworden omdat ik bang ben dat de beweging geen succes kan krijgen. Dat heeft wel een reden. Dit vereist enorm strakke planning, maar ook een heel gedegen ideologische basis. De ideologie is de basis, het fundament, en de rest is uitvoering. Als mensen gaan beginnen met de uitvoering, maar de basis staat niet strak, dan is het als bouwen van een huis zonder fundering. Omgekeerd is dat niet jullie fout maar de mijne. Ik wil die ideologie wel aanleveren, maar jullie zijn er nu al, en mijn analyse is nog niet af. Ik ben er wel mee bezig, ik werk als bezeten om het zo snel als mogelijk af te krijgen, voordat jullie beweging gaat lopen.
Een tweede is een meer procesmatige. Ik heb gemerkt dat de beste ideeen ontstaan door een krachtsexplosie. Daarvoor moet ik een paar piketpaaltjes uitzetten. Het beste werkt om eerst mijzelf even flink boos te maken, en desnoods de confrontatie op te zoeken met een willekeurige derde. Die verbazen zich dan soms van: wat krijgen we nou dan. Maar zoiets levert enorm veel adrenaline op. Dat is nodig om een tekst als deze te maken. Dit is een beetje hetzelfde als bij boksen, waar mensen zich vaak ook vooraf even flink “opladen” door van zich af te schreeuwen. Het is lelijk, maar zo kan je je adrenalineniveau opkrikken naar het niveau wat nodig is om een tekst als deze te maken. Misschien denken mensen: hoezo dan, jij zit toch lui op een stoel te typen, maar zo werkt dat niet, dit is namelijk denkwerk, en van alle menselijke activiteiten vreet denken de meeste energie: denken kost 20% a 40% meer energie dan fysieke inspanning.
