Magisch realisme

Misschien maak ik deze post als laatste van de serie op dit blog, een beetje een meer reflectieve, zo voor het weekend. Een beetje over magisch dingen die in onze werkelijkheid zitten. Ik noem dat “magisch realisme”

De vorige posts gaan namelijk vooral over maatschappelijke en politieke zaken, daar heb ik alle persoonlijke zaken uitgefilterd. Maar die kan ik hier nog wel even apart zetten: een meer beschouwelijk thema als magisch realisme.

Dit magisch realisme staat voor het sprookjesachtige in onze werkelijkheid.

Dat sprookjesachtige kan je bijvoorbeeld zien in de DE/CZ versie van Assepoester, Assebrodel und die drei Hazelnusse. Dit wordt op de Duitse en Tsjechische TV altijd uitgezonden rond Kerst.

In deze film krijgt de lieflijke Assepoester drie magische hazelnoten, die ze op cruciale ogenblikken in haar leven op de grond mag laten vallen, en dan tovert er zich iets bijzonders, bijvoorbeeld een baljurk, waarmee ze naar het bal van de prins kan gaan.

Als jullie denken dat dit “alleen maar sprookjes zijn” uit films of boeken: nee dus.

Het bestaan heeft ook een sprookjesachtig karakter. Stel je voor jij leeft in Nederland, een prachtig land, met mooie meren en lieflijke stadjes. Dat is niet gewoon een beetje mooi, dat is sprookjesachtig mooi.

Het tegendeel heb je ook: er lopen gewoon heksen en boze tovenaars rond in dit land. Moet je eens kijken wat er zo’n beetje op Twitter staat vandaag. Daar staat een portie lelijkheid, maar die is niet zomaar een beetje lelijk, dat is sprookjesachtig lelijk alsof het gaat om heksen en kobolten.

Dat zag ik vandaag op Twitter. Een of andere Congolees, Mpanzu Bamenga, die uitkomt voor de ChristenUnie, juicht omdat de regenboogvlag aanstaande zondag, op “Coming Out” day, boven de Tweede Kamer wordt gehesen. Deze Bamenga ziet eruit als een soort van boosaardige kobolt, die het in zijn macht heeft ons mooie land te betoveren met lelijkheid. Ik herinner hem van een bericht toen hij aantrad als kamerlid, hij had toen geschreven dat zijn speerpunt zou zijn “de belangen van Congo in Nederland te verdedigen”.

Ik las ook op Twitter dat in Hoogezand-Sappemeer, een plaats die standaard voorbijkomt bij topografie opdrachten op de basisschool, door een stel deugambtenaren de Sinterklaasintocht is afgeschaft, omdat het teveel onrust geeft. En daarnaast Isa Yusibov, een man met het uiterlijk van een skelet dat zo uit een doodskist is gekropen, die senior adviseur is van de Tweede Kamer voor buitenlands beleid, en mensen loopt op te hitsen tegen Rusland in het kader van zijn eigen suicidaliteit.

Deze mensen doen denken aan de boze stiefmoeder en haar twee lelijke dochters uit het sprookje Assepoester

Dat zijn mensen die ook steeds boos zijn, en die ook steeds zeggen dat dit niet mag, dat niet mag, en ondertussen superlelijke kleding aantrekken om naar het bal te gaan en zich daar compleet belachelijk maken. Ik hoop dat zij gaan verliezen.

Dat zou zomaar eens kunnen ook, want hier komt iets anders sprookjesachtigs uit de werkelijkheid naar voren: de werkelijkheid kiest automatisch de kant van het goede.

Ik had in de vorige blogposts een balans gemaakt, met een Activa kant natuur, en een Passiva kant mensen. Dat je de werkelijkheid zo eenvoudig kan beschrijven is al bijna een wonder op zichzelf.

Maar nog leuker: de natuur kiest automatisch de kant van de goede mensen. Als er aan de Passiva kant goede mensen zijn, dan krijg je automatisch aan de Activa kant goede dingen, die deze mensen in handen krijgen.

Figuur hieronder: Dit is heel concreet, heel makkelijk aan te tonen. Als je namelijk een probleem hebt als asiel, dan komt de werkelijkheid met haar “magische hazelnoot” en dat is het instrument “triage” en die geeft zij in handen van de goede mensen: alsjeblieft, hier heb je een “magische hazelnoot” waarmee je Nederland kan bevrijden van de vloek waar het onder ligt.

Dus de werkelijkheid komt met een magisch idee, waarmee je binnen een handomdraai, laat ik zeggen een week, de hele asielproblematiek kan oplossen, waarmee de normale politiek al twintig dertig jaar mee worstelt en de werkelijkheid geeft die aan mij: wowwww!!!

De Joden hebben ook zoiets gemaakt

Deze structuur staat voor wat ik noem: de parameters van de werkelijkheid. De Joden hebben deze vroeger al eens ontdekt, maar zij hebben een soort “onzuivere versie”. Bij hen staat “van de boom van kennis mag je niet eten”. Dat betekent in feite: triage mag niet!!

Ook zullen ze mij nooit erkennen. En ook nog nog meer specifiek: ene Maurice Luymes? Daar luisteren wij niet naar! Wij hebben rabbi Shlomo-zo-en-zo en die weet veel meer dan Luymes ook al is Shlomo in feite een “slome”. Ook christelijke predikanten doen dit braaf na, in navolging van de joden.

Figuur: zo zo, zit dat zo in elkaar, ze gooien triage eruit, ze gooien mij eruit; ze gaan de boel verdoezelen, en de mooie oplossing voor jouw landje gaat zo mooi naar de Filistijnen

Je zou je kunnen afvragen: waarom doen die mensen zo vervelend

Dat heeft echter een heel eenvoudige reden. De reden is heel simpel: dit boek is afkomstig van de Joden. En die willen het geheim van de werkelijkheid hebben. Maar zij zijn niet uitverkoren. Dus krijgen ze alleen een “bootleg versie”

Deze werkelijkheid kiest er immers bewust voor om de sleutel tot dit bestaan alleen aan Assepoester te geven, niet aan de boze stiefmoeder. Daarom geeft de werkelijkheid het triage instrument aan mij, en niet aan ene rabbi Shlomo. Dat is alleen maar een “overgangsfiguur”; die belandt uiteindelijk in de sloot.

Dit is een soort sprookjesscenario

Bij de Joden is de werkelijkheid onderworpen aan een absolute God; deze God is in feite niet echt bestaand, maar het is het spiegelbeeld van de eigen belangrijkheid van de Joden. Hun God is een wezen die deze werkelijkheid runt, maar dat is het eigen spiegelbeeld van het Joodse volk. In feite is het hun eigen spiegelbeeld, waarin hun eigen belangrijkheid en zelfingenomenheid tot uitdrukking komt. En ook hun eigen onmacht, want net als zij zelf, legt deze zelfingenomen God het uiteindelijk af tegen de objectieve werkelijkheid waaraan rekenschap moet worden afgelegd.

Deze objectieve werkelijkheid bestaat niet bij de gratie van een Godsbesluit, wat subjectief is en wat zou impliceren dat alles in feite aan willekeur onderworpen is, maar op basis van de objectieve mogelijkheden die er zijn en die je op de Activa/Passiva balans kan zetten. Als er aan de Activa kant een mogelijkheid zijn dat er een mooi sprookjesland als Nederland bestaat, dan staat aan de Passiva kant het NL volk, anders vormt dat geen goede match en is de balans niet in evenwicht, en dat is uitgesloten. En als er aan de Activa kant een Nederland is, dan ook een mogelijkheid bestaan dat dit land zich door triage kan handhaven, en dan krijg je aan de Passiva kant een Luymes die dat wel even op papier zal zetten.

Als zal weerstand op gang komen, een hele reeks van “challenges”, waarin de Joden een van de vertegenwoordigers zijn, en die de hele tijd het spoor aan het saboteren zijn met wraakacties, samen met hun directe en indirecte vertegenwoordigers. Daarom bestaat er vermoedelijk iets als “de tijd”; niet dat de tijd nodig is om een mooi land te verwezenlijken, maar om deze etterbakken uit het systeem te krijgen; de tijd is in die zin geen voortschrijdend iets naar voren, wat zou daar ook de reden van kunnen zijn, dat lijkt vrij nutteloos, maar een soort filtratiesysteem om ongewenste indringers er aan de achterdeur uit te filteren.