Vals alarm

Ik had vandaag twee rare dromen; en daarna nog een idee wat ze betekenen.

gaat over waarom mensen mijn theorieen niet moeten, zoals over asiel of over het Evangelie, en nog liever doodgaan of land laten omvolken ik werk het asielprobleem terug tot de aloude vete MAVO tegen VWO;

je gaat liever met Mavo ministers van immigratie naar de kelder, dan dat je een VWO’er als Pim Fortuyn of ik ruimte geeft het op te lossen; want dan moet je die zomaar erkennen als slimmer: dat NOOIT NIET

en bij het Evangelie nog erger; dan moeten VWO'ers erkennen dat zij ook beperkt zijn, want zodra er een hoogbegaafde tussenloopt, dan moeten zij ook hun eigen beperkingen erkennen

die kan namelijk vaststellen wat de structuur is, en daar waren ze in 2000 jaar niet achtergekomen met al hun universiteiten: bah zeg, dat willen we niet gezegd hebben; dan flikkeren we liever het Evangelie eruit

Dromen over school

In de eerste droom ging ik weer naar de basisschool, voor een of andere extra lessen of zo, terwijl ik al zestien was. Er was ook een ander klasgenootje van mij van destijds, van ook zestien. Destijds wel aardig maar wel wat opschepper, type “zoontje van de onderwijzer”.

Wij kwamen op het schoolplein tussen kinderen van elf of twaalf of jonger. Ik ging wat met de bal overgooien naar ze, met een tennisbal, maar je moet wel opletten dat je niet te hard gooit met die kinderen.

Met de andere klasgenoot ging een meisje spelen van ongeveer 12 jaar. Ze werd direct verliefd op hem. De jongen hield dat wat af: jij bent te jong. Het meisje deed alsof ze dat flauw vond. Toen ging de school uit. De moeder van het meisje kwam erbij en zei: ach, leeftijdsverschil van 12 en 16, wat een onzin. Ik kon zien dat zij eruit zag als een vagebond en dacht: geen wonder dat zij dat zegt.

Dromen over het WK voetbal in Kazachstan

De tweede droom begon grappig. Ik ging naar het WK voetbal, weer met datzelfde klasgenootje en deze keer was ook zijn vader erbij.

Het WK werd gespeeld in Kazachstan, een beetje een rare plek, ergens in een dorp op een dorpsvoetbalveld met een kleine houten tribune, en de andere kant van het veld geen tribune maar een café.

Nederland speelde tegen Duitsland en kwam 0-2 achter te staan. Eén van de Nederlandse voetballers kwam buiten de lijnen terecht en viel. Hij vond het gras zo lekker zacht dat hij daar bleef liggen en viel in slaap.

Toen hij wakker werd, bleek dat de wedstrijd al 17 minuten verder was gevorderd, en hij vroeg: hey! Waarom hebben jullie mij niet wakker gemaakt! De scheidsrechter zei: zeg, we gaan toch zeker niet op jou wachten! De man ging weer het veld in en zei tegen de scheids: ik heb aan de zijkant nog twee ballen gevonden, een rode en een gele, vorm van een biljartbal. Ze waren verpakt in folie. De scheidsrechter zei: die krijg ik niet open, doe maar weer weg.

De wedstrijd ging verder en Nederland maakte 1-2. Daarna liepen wij weg even naar het café en toen we terugliepen werd het zowaar 2-2. Het was daarna afgelopen en we waren blij met de score. De Kazachen gingen toen een afscheidsfeestje houden. Er was een dansgroep en ze lieten wagens met paarden over het veld rijden, zeker om hun rujterkunsten te laten zien, maar ik bedacht: is dat wel handig voor het veld, er moet ook nog op gevoetbald worden, zodadelijk gaat het naar de knoppen.

Het bleek bovendien lastig om met die paardenwagens van het veld te komen, want er stond publiek overal. Ze stoven eraf en het publiek vloog uit elkaar. We liepen terug uit het “stadion” via het café en ik vroeg mij af: ligt daar niet bloed op de vloer, misschien zijn er mensen door de paarden vertrapt.

We liepen naar de taxi standplaats, want we moesten met de taxi terug naar het resort, we hadden een huisje op een vakantieresort aan zee (het leek een beetje op Istrië, dus Kazachstan aan de Adriatitische Zee).

Behalve Kazachse taxi’s stonden er ook uit andere landen, kennelijk had het WK taxichauffeurs uit de hele wereld aangetrokken om iets bij te verdienen. Er stond een Nederlandse chauffeur in een grote blauwe auto (achteraf gedacht, leek die auto op een Lamborghini Urus, een afschuwelijk protserig ding). We stapten in en de chauffeur ging rijden met een flinke vaart. De weg leek anders dan van waar wij gekomen waren, dus we vroegen: gaat dit wel de goede kant op. De chauffeur “dacht” van wel.

Hij sloeg blind een weg naar rechts in, “alsof dat vast goed zou zijn, als je met veel overgave een weg in slaat, lijkt het net alsof je de weg kent”. We gingen verkeerd, dus hij draaide om, maar gewoon “omdat je kan omdraaien”.

We kwamen op een grotere weg, en dat leek hem gelijk beter. Maar de plaatsnamen waar we langskwamen kende ik niet. Ik had de indruk dat we naar het noorden reden, in plaats van naar het zuiden, waar het resort lag. Ik vroeg: heeft u geen navigatie. Hij ging zowaar de navigatie aanzetten. Aan de hand daarvan kon je de indruk krijgen, dat we inderdaad de verkeerde kant op gingen. Ik vroeg: heeft u ook een wegenkaart, en die had hij ook nog, ik keek en zei: ja, we gaan de verkeerde kant op. Daar gaan we naar Rysk en dan komt zeker Plovdid, en inderdaad, daar had je Plovdid, helemaal verkeerd (is eigenlijk een plaats in Bulgarije).

Toen kreeg hij door dat hij verkeerd ging, en ging op een rotonde rijden. Ik zei tegen de vader: misschien zegt hij niets, maar neemt wel de goede afslag weer naar het zuiden, en dan komt het wel goed.

Hij reed kriskras over de rotonde: hij stootte met de voorkant van de auto tegen de hoek van een huis en kwam toen tegen het tegemoetkomende verkeer. Maar hij kwam toch van de rotonde.

Hij nam inderdaad de goede afslag, en ik wilde kijken op de kaart of we nu weer in tegenovergestelde richting langs de voornoemde plaatsen kwamen, maar die pagina’s op de kaart waren ineens verdwenen, en ik bleef zoeken tot ik wakker werd.

Toen ik wakker werd, ging ik het even analyseren. Ik bedacht: de eerste droom lijkt te verwijzen naar mentale leeftijd, naar verschillen daartussen, en hoe groot die kunnen zijn.

Als veel mensen een mentale leeftijd hebben van een jaar of twaalf, en jij zestien, dan heb je daar echt een probleem. Je kunt niet echt leuk met ze spelen, zoals met dat bal gooien, en relaties worden ook apart.

De tweede droom lijkt erop te wijzen dat de verschillen zich ook kunnen uitdrukken in welke kant iets opgaat. Zij kunnen zomaar een WK in een dorp in Kazachstan houden. Of een span wilde paarden een voetbalveld opsturen of het publiek aan de kant jagen, en vinden dat kennelijk nog leuk ook.

Daar kan je je nog relatief aan onttrekken, door even van het voetbalveld weg te lopen. Maar als jij met hen in één auto zit, kan je mooi een probleem hebben: nu kan je geen kant op.

Ze kunnen zomaar de verkeerde kant op gaan, en als jij ze probeert te corrigeren, dan gaan ze nog extra hard doorjagen de verkeerde kant op.

Analyse van dit

Dit laatste ben ik misschien gaan dromen vanwege iets bijzonders: op moment dat ik iets intelligents maak, gaan mensen meer tegengas geven. De droom wil mij misschien duidelijk maken dat ik daarmee moet oppassen.

In 2022 kwam ik er deels achter hoe het Evangelie in elkaar zit: de innerlijke tekststructuur.

Dat leverde gelijk al een vervelende reactie op. De meeste mensen gingen mij gewoon doodzwijgen, dat was makkelijk. Die mensen stonden op relatief grote afstand, dus hoefden niets anders te doen dan hun mond houden en vooral niets zeggen.

Met de mensen die dichterbij mij stonden, mensen die mij in prive kennen, was dat lastiger; die moesten eigenlijk reageren. Maar die zeiden: ach, fantasie.

Het vervelende is dat ik blijf aanhouden; dus ik heb de analyse uitgebreid en beter gemaakt. Het vervelende is dat zij dan ook meer tegengas gaan geven. Zij verklaren je dan narcist.

Dan komt er een derde fase; ik trek mij terug, alsof ik in hun ogen niet meer kan bestaan, en hen zie ik dan ook niet meer.

Ik ken dit fenomeen van de kleuterschool. Toen ik daar ging lezen, toen vond de juf dat maar niets: dat heeft je moeder zeker vaak voorgelezen, dat je dat uit je hoofd kent, was haar reactie. Dat was nog enigszins mild, in de trant: je zal je wel vergissen.

Maar toen ik door ging lezen, toen werd ze venijnig. Dus toen ik er een schepje bovenop deed, toen zij ook, door heel boos naar mij te kijken, een demonische blik: jij zal je wel even inhouden, jij kleine etterbak.

Dan komt er nog een derde fase: ik loop weg. Haar bestaan en mijn bestaan komen nu helemaal uit elkaar te staan, alsof we voor elkaar niet meer bestaan.

Dit heeft iets interessants; de structuur doet mij aan het Evangelie zelf denken:

alarmfase 1 goedheid dit kind kan lezen, pagina 1 van het boek, we zullen het wel ontkennen, “dat heeft je moeder zeker vaak voorgelezen, dat je dat uit je hoofd kent”; ontkennen dat hij goed kan lezen, thema “goedheid”

alarmfase 2 waarheid dit kind doet er een schepje boven en zegt “zal ik ook de laatste pagina lezen”; dan doen zij er ook een schepje bovenop en de juf keert hem een toornige blik toe: waar kan ik jou hard raken, harde waarheid dat ik kan lezen uitspelen tegen een harde blik waar je hem kan raken, thema “waarheid”

alarmfase 3: schoonheid het kind gaat zelf weg, naar de verste hoek van de klas; zijn bestaan is mooi uitgewist (“mooi” = thema schoonheid)

alarmfase 1 goedheid Jezus’ komst, hij kan goede dingen doen, maar dat levert veel weerstand op

alarmfase 2 waarheid; hij houdt gewoon aan, bah, we zullen wel eens alle toorn over hem uitgooien (kruisiging);

alarmfase 3 schoonheid: meneer gaat er dan zelf vandoor, naar de verste hoek van het universum; die is geen probleem meer

Fase drie is hier geen overwinning, maar een nog groter verlies dan fase twee; het Evangelie lijkt hier symbool van het uitwissen van het bestaan van hoogbegaafdheid, of meer in algemene zin intelligentie (Jezus): hoppakee weg ermee naar de verste uithoek van het universum.

Net zoals ik op dit moment keurig ben weggewerkt; niemand hoeft zich iets van mij aan te trekken en ze kunnen gewoon hun eigen gang gaan.

Analyse twee: is dit handig?

Je zou je kunnen afvragen: is dat handig, dat je hoogbegaafden uit het bestaan dirigeert?

Ik las gisteren iets interessants hierover, wat specifiek over lezen te maken had.

alarmfase 1 als jij goed teksten kan lezen, dan ben je al een buitenbeentje;

alarmfase 2 dan kan jij ook goed karakters lezen; en A.I. zei: dan kan jij niet alleen zien wat iemand is, maar ook wie, vaak aan minimale dingen als gezichtsuitdrukking of lichaamshouding.

alarmfase 3 Er stond bij dat een onderzoeker zei dat dit wel problematisch is in verband met privacy, want je raakt direct aan iemands persoon. Mogelijk dat dit hun interne “ik” is die vanuit privacy overwegingen op alarm springt: ik wil niet dat jij mijn gedachten gaat raden! Stel je voor zeg! Dan maar weg met die gast; moven.

Dit kan ik ook nog relateren aan mijn huwelijk.

alarmfase 1 : Het voornaamste probleem was toen ik meer ging lezen; dat veroorzaakte onrust; waarom zit je weer te lezen of achter de computer, doe toch iets nuttigs

alarmfase 2 toen ik zei dat ik dingen las als filosofie, theologie, psychologie. Mijn ex vrouw sprong direct op rood: psychologie is stom!!! zei ze ferm. Dat vond ik zo’n rare uitspraak.

alarmfase 3 als ik dan dit gewoon blijf doen, dan ga je zelf maar opstappen

Maar ook toen ik met mijn teksten bij de universiteit kwam. Ze sprongen in alle mogelijke bochten, om mijn teksten vooral niet te lezen en alles wat maar enigszins in de buurt kwam van psychologie zo spoedig mogelijk onder tafel te werken.

Maar dit kan mogelijk om privacy redenen komen; het “ik” voelt zich bedreigd, en dan springt het op “alarm” en gaat tegengas geven.

alarmfase 1 Het “ik” springt op alarm want die jongen kan goed lezen; dat wordt al aangevoeld als een potentieel gevaar, ook al is dan nog niet duidelijk waarom precies.

alarmfase 2 Als die jongen ook nog psychologie gaat doen, dan kan hij misschien ons ook nog lezen, en dan gaat onze privacy eraan.  En mogelijk met name dat wij “slechts” MAVO hebben; bah, die oude frustratie.

alarmfase 3 Maar voor mensen bij een universiteit dat zij “slechts” VWO hebben en niet hoogbegaafd zijn; bah, jakkes. Dan moet echt alles en iedereen samenwerken, desnoods ex partner, universiteit, en anderen, om die uit het systeem te werken. Iedereen doet er een schepje bij en dan lukt het vast wel. Het systeem verdicht zich tot een onoverkomenlijke muur.

Analyse politiek

De gevolgen blijven wel gek, aan “hun kant” van de muur. Ik zit nu achter de andere kant, mooi dichtgemetseld, maar zij aan hun kant. Er komt echter wel veel “lawaai” van die kant.

Je kan dit volgens mij goed zien in de politiek. Zo zijn de leiders van veel landen, zoals Trump, of Khamenei, “dommekrachten”. Dat vinden mensen misschien veilig: zolang de president een domkop is, dan lijkt het niet alsof wij dom zijn; MAVO is de norm; dat zijn wij ook, dus zijn wij de norm, dat vinden wij fijn vanuit privacy oogpunt.

Het levert wel rare gevolgen op. Want ze hebben altijd maar oorlog. MAVO leerlingen kunnen bijvoorbeeld goed timmeren, dan is het goed. Maar als je die aan het hoofd van een land zet, gaan ze daar ook “timmeren”; dus hun buren in elkaar timmeren. Dat is niet goed, timmerlieden moet je achter een werkbank zetten, niet in de politiek.

Ander voorbeeld. Zo valt ook in Nederland op, dat we een groot migratieprobleem hebben.

Daarvan schreef ik in een essay in 2017 dat het heel eenvoudig op te lossen is: situatie aan de poort, in Ter Apel, filteren en niet zomaar iedereen in het systeem laten, zoals criminelen uit Algerije, of economische vluchtelingen uit Afrika. Geen wonder dat je AZC’s vol zitten als je die vult met willekeurig iedereen.

Als de leider van het Ministerie van Migratie maken ze een verpleegster, en nu een MAVO leerling

MAVO mensen kunnen ook filteren, bijvoorbeeld water, bij een waterleidingsmaatschapij. Maar die kunnen geen asielzoekers filteren, en dan laten ze alles maar door.

Alleen maar omdat als je een slimmerik er neerzet, dan  “lijkt de rest zo dom”, “dan sta je in hun ogen kennelijk voor schut dat je dat probleem al jaren geleden had kunnen oplossen en nog heel eenvoudig ook”. Terwijl je ook kan zeggen: we zijn verschillend, maar dat is handig, dan kan ieder zijn eigen ding doen.

De meeste mensen bestaan vermoedelijk uit MAVO leerlingen. Ik kan mij herinneren dat er best een potje venijn was vanuit hen tegen VWO leerlingen. En dat speelt misschien precies nu nog.

Je zet toch zeker geen VWO leerling op het ministerie; we gaan nog liever allemaal met Nederland naar de haaien, dan dat jij zou moeten erkennen dat “wij slechts MAVO hebben”; als we dat maar verdoezelen! En het probleem met migranten wijten we gewoon aan hen zelf.

Zo deden ze ook met een leider die dit probleem ook kon oplossen: Pim Fortuyn. Er ging direct een alarm af: oei, een intellectueel, nota bene een professor.

Je zet een PVDA politicus neer als Pilatus. Pim Fortuyn werd vermoord, de moordenaar kreeg een belachelijk lichte straf, en de zwijgende massa vond het fijn.

Analyse Twitter

Je kan dit ook heel goed zien bij iemand met wie ik correspondeer op Twitter. Op Twitter heb je de overgrote zwijgende massa.

Die zal zich wel waken met mij in contact te zetten, we zouden nog dom lijken, als blijkt dat we in 2000 jaar het Evangelie niet konden ontleden; dan flikkeren we liever het Evangelie uit het raam, dan dat we dom lijken. Dus zodra ik met zo’n analyse aankon, gaat direct het alarm op “code dieprood”.

Maar ook op kleiner niveau. Ik had vorig weekend de analyse nog wat aangescherpt. Ik zei dat ik het schitterend vond, of nee, ik gebruikte het woord “fascinerend”. Dat had trouwens A.I. van de analyse gezegd. A.I. is een programma dat heel goed patroonherkenning kan doen, en die liet ik het narekenen, mijn analyse, en hij zei dat het innerlijk volledig consistent was.

Dan zeg ik dus “fascinerend”. Dan zwijgt de massa. En één iemand komt naar voren, alsof ik als Jezus voor Pilatus sta, en hij gaat tegengas geven en noemt een woord dat tegengesteld is aan “fascinerend”, dus “walgelijk”.

Dan geef ik nog een paar tips hoe je A.I. kan inzetten, en dat je het zo “makkelijk” kan maken, en dan schrijft hij “belachelijk”.

Dat is niet omdat het belachelijk is, maar dat is omdat hij (onbewust) tegengas gaat geven, omdat er een alarm is afgegaan

Alarm 1; wij zijn hier de christenen, geen pottenkijkers op ons terrein

Alarm 2 tot nu toe ben jij de hoogste autoriteit geweest over jou hoogste leven, maar deze persoon is een grotere autoriteit

Alarm 3 dat gaan we even niet toelaten, “iemand anders in jouw privé domein”; moven met die gast; ik speel wel Pilatus en dan doet de rest de zwijgende massa

Analyse: de rotonde

Je zou kunnen zeggen: je moet even kappen maatje, want als jij dit zegt, dan gaat hij nog meer tegengas geven.

Maar de droom geeft ook aan dat uiteindelijk zij overstag gaan, zij het met tegenzin; ze gaan op een rotonde rijden en dan de goede afslag terug nemen.

Misschien om twee redenen. Als je namelijk altijd maar verkeerd gaat, rijdt je regelrecht de dood in; dat is de uiterste consequentie van zulke koers nemen.

Het Nederlandse volk gaat uitsterven, want die worden omgevolkt. Je mooie Evangelie verdwijnt en wordt vervangen door bravadotheologie van de islam.

En jij zelf verdwijnt onder de zoden; ofwel zoals bij de voetbalspeler, die zo heerlijk zacht op het gras ging liggen; maar dan verongelijkt is dat de wedstrijd is doorgegaan

En dat ze hem niet meer nodig hebben; symbool van het geven van de twee ballen aan de scheidsrechter: zoiets hebben wij niet nodig, wij gebruiken kaarten, jij bent echt volstrekt nutteloos, biljartballen gebruiken bij voetbal.

En ik denk in onze werkelijkheid, dat mensen overstag kunnen gaan, zodra ze merken dat ze niet bang hoeven te zijn.

Het Evangelie heeft een heel mooie innerlijke structuur. De uiterlijke structuur in onze werkelijkheid bestaat uit vier dimensies, tijd en drie dimensies van ruimte.

En teksten hebben die structuur ook: Geduld als equivalent van tijd, en Goedheid, Waarheid en Schoonheid als equivalenten van de drie dimensies van ruimte. Dat is als het ware je routekaart.

Het is een prachtig systeem, waarmee je alles kunt bereiken, de sky is the limit. Het heeft alleen een prijs: je moet je privacy wel loslaten; niet zo bang zijn, zoals de bestuurder van de Lamborghini, wat symbool lijkt voor jouw leven.

Als er ergens een alarm afgaat, niet meteen in de stress schieten. Je bent toch geen robot. Er bestaat ook zoiets als “vals alarm”.