Psychose
In dit stukje zet ik even kort een niet topic op, en wel over psychose. Er is mij gisteren namelijk iets bijzonders opgevallen bij een uitspraak van de Raad van State. Ik kwam de uitspraak tegen op Twitter, hij is van vorige week. Het is zo’n warboel van abstracte woorden, wetsartikelen en andere verwijzingen, en zo compleet los van de concrete werkelijkheid, dat het nog het meest lijkt op psychose.
Ik had het onderwerp laten zitten. Maar gisteren kwam ik het nog een keer tegen, in een artikel van een gelovige christen, en vanochtend weer, in een artikel van een seculier denker: ze produceren zulke warboel van gegevens, dat je dit het beste als psychose kan kwalificeren. Ik vermoed dat de oorzaak is, dat als mensen een thema gaan aanvliegen dat te moeilijk voor hen is, dat ze dan zo vastlopen, dat hun brein compleet ontploft.
Eerste voorbeeld: uitspraak Raad van State 7 oktober 2026
Vindplaats https://www.raadvanstate.nl/uitspraken/%40161229/brs-26-004097 /
Deze uitspraak ging over een asielzoeker, ik weet niet uit welk land, die eerder in Zweden heeft verbleven, hij heeft er zelfs een verblijfsvergunning gehad. Hij is vertrokken, en heeft later in Belgie asiel aangevraagd. Belgie heeft gezegd: jij hoort bij Zweden, en overgedragen aan Zweden. Dat volgt uit het zgn “Dublinsysteem”; volgens dat systeem maar jij maar in een enkel land asiel aanvragen, en dan niet nog een keer in andere EU landen proberen: heb jij dat een keer in Zweden gedaan, dan kan je niet in Belgie het nog een keer proberen.
Maar deze mensen zijn brutaal: hij komt nu nog een keer in Nederland (!) asiel aanvragen, want hij wil niet naar Zweden, en als het in Belgie niet lukt, dan probeer je het gewoon in Nederland. Je zou zeggen: moven met die gast, of netter gezegd, door het Luymes triagesysteem komt hij nooit heen. Als je een triageloket bouwt in Ter Apel, dan hou je alle veiligelanders en Dublinclaimanten al automatisch buiten de deur.
Maar dat gaat hier heel anders. In eerste instantie was hij inderdaad afgewezen op “Dublin”, zowel door de IND als door de rechtbank. Maar dan gaat het in hoger beroep naar de Raad van State. De Raad van State heeft de eerdere uitspraak nog niet vernietigd, maar wel bepaald in een tussenuitspraak/verwijzingsuitspraak: afwijzen kan zomaar niet, daar is eerst meer onderzoek voor nodig, daarvoor gaan wij prejudiciele vragen stellen aan het Hof van Justitie van de EU in Luxemburg. Je zou je kunnen afvragen: waar gaat dat over. Dat is inderdaad de vraag. De Raad van State heeft een uitspraak gewezen van ongeveer vijf of zes kantjes A4, met onnavolgbare volzinnen, onder verwijzing naar talloze uitspraken en wetsartikelen, wat erop neerkomt of deze zaak valt onder het oude recht of onder het nieuwe EU Migratiepact. Je zou kunnen zeggen: who cares, hij moet terug naar Zweden, zowel onder oud als onder nieuw recht, dat had de Raad van State ook kunnen bepalen: “wij kunnen deze vraag in het midden laten, want. . . .” Maar bij de Raad van State trappen ze voor zoiets op de rem, dit moet van hen achter de komma worden uitgezocht.
Ze hebben de zaak dus bevroren en deze vraag doorverwezen naar het Hof van Justitie van de EU (in Luxemburg) met een aantal vragen over uitleg van EU recht, voordat ze definitief een oordeel kunnen geven, en in afwachting daarvan de overdracht van de vreemdeling opgeschort. Ze hebben dit gedaan in een superlange uitspraak. Ik ga niet de hele uitspraak hier citeren, maar in cursief hieronder een gedeelte van het eindoordeel. Daar zit hem het mijn interessante deel. Het is namelijk geschreven in een haast onnavolgbaar taalgebruik. Als je hier nuchter naar kijkt, zou je kunnen spreken van psychose: de super eenvoudige oplossing is volledig buiten beeld, de werkelijkheid is compleet zoek, en er volgt echter wel een “word salad” waar geen touw aan is vast te knopen:
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
I. verzoekt het Hof van Justitie van de Europese Unie bij wege van prejudiciële beslissing uitspraak te doen op de volgende vragen:
1) Moet artikel 84, tweede lid, van Verordening (EU) nr. 2024/1351 betreffende asiel- en migratiebeheer, gerectificeerd bij 2025/90929, aldus worden uitgelegd dat met de "volgens de in Verordening (EU) nr. 604/2013 vastgelegde criteria" uitsluitend de in hoofdstuk III van deze Verordening neergelegde materiële criteria worden bedoeld? Zo nee, welke bepalingen uit Verordening (EU) nr. 604/2013 worden daar nog meer mee bedoeld?
2a) Moeten de artikelen 84, tweede lid, en 85 van Verordening (EU) nr. 2024/1351 betreffende asiel- en migratiebeheer, gelezen in het licht van het rechtszekerheidsbeginsel en het recht op effectieve rechtsbescherming, neergelegd in artikel 47 van het EU Handvest, zo worden uitgelegd dat artikel 43, eerste lid, van Verordening (EU) nr. 2024/1351 van toepassing is op een beroepsprocedure tegen een overdrachtsbesluit waarin de minister de verantwoordelijke lidstaat overeenkomstig artikel 84, tweede lid, van Verordening (EU) nr. 2024/1351 heeft bepaald aan de hand van de in Verordening (EU) nr. 604/2013 vastgelegde criteria?
2b) Is het, mede in het licht van het gelijkheidsbeginsel, voor de beantwoording van deze vraag van belang of de minister voor of na 12 juni 2026 een besluit op het verzoek om internationale bescherming heeft genomen of is daarvoor een moment in de beroepsprocedure bepalend, zoals de datum waarop het rechtsmiddel is aangewend of de rechter het onderzoek op de zitting heeft gesloten?
3) Indien het antwoord op vraag 2a bevestigend luidt: zijn de artikelen 84, 85, tweede lid, en 43, eerste lid, van Verordening (EU) nr. 2024/1351 geldig in het licht van het recht op effectieve rechtsbescherming, neergelegd in artikel 47 van het EU Handvest, als artikel 43, eerste lid, van Verordening (EU) nr. 2024/1351 ertoe leidt dat de in dat artikellid neergelegde beperking van de draagwijdte van het rechtsmiddel een verzoeker belet om de bepaling van de verantwoordelijke lidstaat te betwisten wanneer het verzoek om internationale bescherming is geregistreerd voor 12 juni 2026?
Een tweede voorbeeld; Een synthese tussen de twee verbonden leer (GG) en de drie verbonden leer (CGK)
Dit artikel kwam ik ook tegen op Twitter (dat is echt een goudmijn van informatie). Deze schrijver is een heel aardige man, die ik ook eens heb ontmoet. Hij is (adoptie)zoon van een oud GerGem predikant. Zij zijn bezig met het op begrip krijgen van het geloof: waar hebben we het daarbij eigenlijk over.
Ook hier is de oplossing heel simpel: we hebben materiele zaken, en die kan je kopen met geld, en je hebt immateriele zaken, zoals liefde en geluk, en die kan je in deze werkelijkheid kopen met “common sense”.
Figuur: Daarover schreef ik in het document “beginselprogramma”. Ik had er ook een schema bij gemaakt, zie hieronder.
Het heeft de eenvoud van een Activa/Passiva balans. Aan de Activa kant staan net zoals bij een bedrijfsbalans je bezittingen, onder te verdelen in materiele activa (jouw huis, jouw auto) en immateriele activa (zaken als liefde en geluk), en rechts onder Passiva wat je voor elk van deze twee items moet “betalen”
- voor materiele zaken betaalt men in de werkelijkheid met geld, dat staat in de bovenste helft van het schema
- voor immateriele zaken als geluk of welzijn betaalt men met het opgeven van goede redenen.
De balanspos “goede redenen opgeven” is misschien lastig te vatten, maar het werkt zo. Mensen hebben altijd honderd-en-een goede redenen om vooral geen common sense toe te passen. Ze zijn bijvoorbeeld Jood, Christen, Moslim, atheist, woke, communist, of wat dan ook allemaal. Dat zijn allemaal goede redenen om iets anders toe te passen dan common sense.
Dat zorg wel allemaal voor ruzie. Dus geef die redenen maar gewoon op, et voila, je krijgt er common sense voor in de plaats en ineens ga jij de wereld veel scherper zien. Je ziet dan bijvoorbeeld het ultra scherpe triage-idee, iets waar de Raad van State slechts kan dromen. Of je krijgt dit ultra scherpe schriftanalyse idee waar gelovigen niets van weten.
Dus bij mij collega blogger gaat het net als bij de Raad van State. Deze meneer heeft op zijn blog twee nieuwe superlange artikelen geplaatst afgelopen week over de verwerving van het heil, met super moeilijke taal, waar net als bij de Raad van State geen touw aan is vast te knopen.
Het is teveel om hier te herhalen, maar hierbij een gedeelte ter illustratie. Het valt op net als bij de Raad van State dat het vol staat met verwijzingen, naar nummers en andere verhandelingen, wat de indruk geeft dat het eigen denkvermogen hierbij secundair is, zo niet is uitgeschakeld zoals bij een psychose:
Stelling 32 — Gods belofte is geen verborgen eigendom van de uitverkorenen
Een belofte die pas werkelijk aan iemand gericht zou zijn nadat zijn verkiezing bekend is, verliest haar functie als grond voor het geloof. De Schrift roept mensen op om Gods belofte te geloven, niet om eerst hun plaats in Zijn eeuwige raad te ontdekken. Zie ook Johannes 3:16; Handelingen 16:31. Literatuur: Thomas Boston, A View of the Covenant of Grace; John Murray, Redemption Accomplished and Applied.
Stelling 33 — De belofte van Genesis 17:7 is geen exclusieve uitspraak over het verborgen geestelijke zaad
Wie de woorden „u en uw nageslacht” uitsluitend toepast op de uitverkorenen, dreigt de concrete historische betekenis van Gods verbond met Abraham en zijn nakomelingen te verdringen. De besnijdenis werd immers ook gegeven aan kinderen van wie de uiteindelijke geestelijke toestand niet bekend was. Zie ook Genesis 17:7–14; Romeinen 4:11–12. Literatuur: Johannes Calvijn, Commentaar op Genesis, bij Genesis 17.
Stelling 34 — Het recht om op Gods beloften te pleiten is niet hetzelfde als een recht op automatische zaligheid
Een verbondskind mag zich beroepen op Gods toegezegde genade zonder te beweren dat het heil reeds onafhankelijk van geloof en bekering zijn bezit is. Hier ligt het belang van het onderscheid tussen de goddelijke toezegging, de gelovige aanneming en het daadwerkelijke bezit van de beloofde weldaden. Maar ds. A. Schot, rector van de Theologische School van de Gereformeerde Gemeenten ziet liever niet dat gedoopte kinderen pleiten op Gods beloften. Zie ook Psalm 25:10; Psalm 119:49; Handelingen 2:38–39. Literatuur: Thomas Boston, A View of the Covenant of Grace; Herman Witsius, The Economy of the Covenants.
Derde voorbeeld: intelligentie; Twitterpost van @itispsychomath
Dit gaat over iemand anders op Twitter, die stelt dat hij zo slim is dat hij de nieuwe Hitler gaat worden. Je kan echter al in een enkele oogopslag zien dat het een “praatjesmaker” is.
Hij heeft gisteren een artikel geplaatst hoe hij intelligentie ziet. Dat heb ik echter ook, maar zijn overzicht ziet er wel een stuk chaotischer uit dan dat van mij.
Figuur: Intelligentie kan ik toevoegen aan het bovenstaande schema, je voegt gewoon IQ 0-100 en EQ 100-200 toe. Bij mij loopt intelligentie van 0 naar 200, en halverwege verschiet het van kleur, het krijgt meer het accent EQ dan IQ. Dat is leuk voor de mensen, want IQ heeft zijn grens, maar EQ kan je vrij blijven opplussen, en zo kan je super intelligent worden.
Het hele triage idee is gebaseerd op deze EQ vriendelijkheid. Want ik zeg vriendelijk tegen de mensen uit Afrika en Azie: sorry vrienden, maar wij hebben maar beperkt plek, dus jullie mogen niet komen behalve als wij vanuit de triagecommissie daarvoor vooraf (!) toestemming geven. De meeste Europeanen behandelen Afrikanen en Aziaten echter als uitschot, daarmee kan je niet praten. Het probleem is dat je dan ook geen triage kan toepassen, want dan laat je de mensen maar blind komen, en moet je ze achteraf zien weg te werken, en dat gaat meestal niet lukken.
De jongeman psychomath heeft op zich wel enig idee van de materie. Hij verdeeld intelligentie in vier groepen. Dat zou je inderdaad kunnen doen: IQ 0-60, IQ 70-100, EQ 100-130 en EQ 140-200. Ik laat bewust gaten vallen, want daarin zitten fases die in de ontwikkelingspsychologie worden aangemerkt als “cognitive jump” (Diabrowski); je springt als het ware naar een hoger niveau, zoals je in een computerprogramma ook naar een hoger niveau springt.
De Raad van State en de blogger hebben een vrij hoog IQ, maar laag EQ, dus ze verstrikken de lezer in eindeloze abacadabra. Dat is niet lief voor de lezer, die heeft niet eindeloos tijd, en wil bovendien “het gerecht” keurig netjes opgediend krijgen, niet in een eindeloze reeks stellingen. @itispsychomath is echter ook geen vriendelijk iemand, die zou zijn vier intelligentieprofielen kunnen uitwerken tot een eenvoudig schema, zodat het voor een ieder is te zien en te begrijpen, maar nee, hij komt met een schema, dat je kan beschouwen als een “psychotische episode to the max”, zie hieronder. Net als bij de uitspraak van de Raad van State of bij de blogpost over het geloof, zie je een eindeloze reeks letters en getallen. Dat bracht mij tot de gevolgtrekking, dat als een onderwerp voor mensen te moeilijk wordt, ze in een psychose belanden.
