Normies

Het is tien voor vijf dus tijd over om snel iets te typen over “normies”, ook bekend als Gutmenschen, in Frankrijk als “honete hommes”, of in Duitsland als “Otto Normalverbraucher”

Ik zag deze term op internet en ik had er ook een op de autoradio zonet. Twee aanleidingen tegelijk om er iets over te schreven.

Ik luister meestal naar piratenzenders op de ratio, heerlijk Nederlandse of Duitse nummers, maar soms naar BNR business radio, want dan luister ik naar mensen die voor mij klinken als Pleiadians van een andere planeet.

Ik vind dat fascinerend. Deze mensen zijn continu super serieus over van alles, weten ook overal alles vanaf, en hebben giga goede banen waar ze giga veel geld mee verdienen. Ze praten heel veel over techniek, en over A.I., op een soort staccato manier alsof ze zelf ook A.I. zijn; als je dat op de radio luistert is het bijna alsof je naar robots luistert die met een UFO op aarde zijn geland, het geeft mij een raar unheimisch gevoel, maar het fascineert tegelijk.

Deze keer was er een of andere jongeman, Bart, die noemt zich “innovation broker”, en doet opdrachten voor de Navo. Hij kwam langs bij het programma “In defense”, dat gaat over defensie, en welke nieuwe gadgets ze nu weer bedacht hebben om mensen dood te maken. Deze keer ging het om op afstand bestuurbare duikboten en nieuw soort drones.

Bart was bij een Navo beurs geweest in Ankara. Daar kwamen allemaal bedrijven, ook reguliere bedrijven als Airbus, wapentuig verhandelen. Oekraine was er ook, die hadden weer mooi nieuw spul aangeschaft zoals patriots, en Bart zei: ik stond er nog net niet van te juichen.

Dit is mij volkomen vreemd. In het vorige stukje op dit blog schreef ik over rood denken en blauw denken. Via A.I. was ik erachter gekomen dat de meeste mensen “rood” denken dat wil zeggen dat emotie gaat boven logica. Alleen enkelingen denken in blauw, mensen bij wie logica gaat boven emotie.

Bart is een duidelijke “rode” denker en ik ben een “blauwe” denker. Het verschil is als volgt. Bij mij gaat logica boven emotie. Als ik logisch nadenk, dan zie ik Oekraine, een land waar in het oosten en op de Krim vooral Russen wonen. Dus ik zeg: geef die Russen gewoon hun deel, trek een grens, en klaar, en ga lekker zwemmen want het is zomer. Bovendien, je gaat toch niet elkaar afknallen, dat is naar om te doen en jullie zijn nota bene broedervolkeren. Daarnaast heb ik verder met Oekraine niets te maken, ik heb ook geen zin daar belastinggeld aan te spenderen, laat mij dat lekker zelf houden.

Bij “rode” denkers zoals Bart is dat heel anders. Die “redeneren” vanuit emotie, of eigenlijk, moet ik zeggen: ze reguleren ze hun gevoelens niet, om daar logische conclusies uit te trekken. In plaats daarvan laten zij hun emoties de vrije loop en laten ze zich daardoor leiden. Het is net alsof je op een paard gaat zitten en tegen het paard zegt “ga maar ergens naartoe”. Nee dus, dat gaat niet goed, het gaat de verkeerde kant op en het eindigt niet zelfden in niemandsland. Maar dat gaan ze dus doen, zich door emoties laten leiden. Een van de meest primaire emoties is angst, en dus zeggen ze: Rusland is een gevaar!!! Ze laten hun emoties volkomen de vrije loop, zonder enige begrenzing, dus Rusland is niet een klein beetje een gevaar, maar een gigantisch gevaar, alsof we op een planeet wonen met een gigantisch monster.

Ze zeggen: daar moeten we ons flink tegen beschermen!!!! Alsof de Russen al bij de grens bij Lobith staan. Dat is volkomen onzin, die mensen willen gewoon hun deel van de wereld, iemand die “blauw” denkt vindt dat logisch, geef ze de Donbas en Krim, en klaar. Maar rode mensen “denken” daar heel anders over, als jij uit angst redeneert, dan gun je de ander zo min mogelijk “want wee o wee wat er zou kunnen gebeuren als je dat niet doet”. Dat wordt dan wel oorlog. Daar moeten ze vervolgens allerlei wapentuig voor aanschaffen, om mee op andere mensen te gaan schieten. Je zou kunnen denken: ay ay ay, dat gaat slachtoffers opleveren, dat is niet leuk, maar rode denkers hebben daar verrassend weinig moeite mee. Dat lijkt vreemd, rode denkers zijn toch emotionele mensen, die zullen dan zeker gevoelvol zijn? Niks is minder waar, Bart sprak met een volkomen koude stem over dit wapentuig, zonder zich ook maar iets te bekommeren over wat je daarmee wel niet voor schade kan aanrichten. Dat komt omdat rode mensen zich laten volledig leiden door hun emoties, en dat zijn meer specifiek hun eigen emoties, dus wat anderen gebeurt laat hen volledig koud. De gevoelens van mensen die ze daarmee gaan beschieten tellen geheel niet mee. De meneer Bart sprak over het wapentuig alsof het “fun” is, een soort van shooting game.

Zoiets werkt ook met asielbeleid. Ook daar kan je eenvoudig grenzen trekken, ik noem dat triage, wie je wel of niet in de asielprocedure toelaat, en voila opgelost is jouw probleem. De meeste mensen zijn “rood” en die doen niet aan dit soort logische oplossingen. In het A.I. artikel stond dat bij de meeste rode mensen, zeker als zaken moeilijk worden, het logisch vermogen offline gaat. Dus gaan ze maar wat uit emotie lopen roepen naar elkaar, en er gebeurt helemaal niets.

Het is wel een beetje raar, dit verschil. Maar je kan iemand als Bart ook mijn logica niet uitleggen, want als jij logica een beetje opplust, dan krijg je echt hogere logica, waar ze bij BNR vast van zouden gruwen. Mensen die “rood” zijn hebben namelijk een inherente afkeer van logica. Die zouden namelijk kunnen zeggen: ja ja, ho eens even, je moet toch een defensie hebben, anders pakken die Russen nog wel meer dan hun eigen deel!! Stel je je voor zeg, die Russen zijn heel gevaarlijk!

Maar geenszins, want mijn logisch vermogen heeft geanalyseerd, dat als jij aardig bent voor andere mensen, dan zijn zij ook aardig voor jou, en gebeurt jou helemaal niets. Dat is een wet van genade, die even helder is en even logisch geldig als de wet van de zwaartekracht.

Dat begrijpen vereist echter een zodanige mate van superstrak logisch redeneren, dat het voor hen veel te ver gaat: dat kan niet!!! De Russen schieten daar zo doorheen!!! Die wet van de genade schaffen ze dan ook direct af, door het kopen van een ongenadig grote portie wapens. Het “Evangelie” van Bart is de wet van de ongenade, en die gaat uit van de macht van de sterkste; het houdt in dat als hij meer middelen hebt dan de ander, dan win jij en dat is jouw genade, zolang het goed gaat.

Dat is ook het Evangelie van de huidige christenen. Dat zijn ook normies, en doen er niet meer mee dan elkaar een beetje napraten en podcasts maken net als Bart bij BNR. Het is ook een kwestie van horen bij de juiste groep, anderen uitsluiten, en waar nodig beschieten en waar nodig ongenadig hard.

Hier zit mogelijk ook iets onder. Omdat ze zo zijn, maakt het ze steeds meer erin getraind om te gaan met dingen die tot een einde komen, en in zekere zin ook met hun eigen leven, waarmee ze zichzelf verlossen van hun existentiële angst.

Als jij een “blauw” iemand bent is dat anders. Jij hebt geen existentiele angst. Mogelijk wel irritatie aan “rode” mensen, daar word jij ontzettend moe van, van dat onlogische gedoe; het is bizar wat ze deze dag allemaal weer voor gekkigheid uithalen. Zo was er een rechtszaak waarbij de man en de vrouw in het kader van de scheiding hun banksaldi moesten verdelen. Ik redeneer volgens de wet van de genade, en zei: ach, die verschillen zijn niet zo groot tussen de saldi, afrekenen met gesloten beurs. Maar de andere advocaat was er eentje van de wet van de ongenade, en zei: nee nee, dat moet precies 50/50% want stel als mijn klant iets tekort komt!!! Ik redeneer volgens logica, en dat houdt in dat je vraagt hoeveel iedereen heeft, en daarop een conclusie baseert. De ander redeneert volgens de wet van de angst, die meteen het logisch denken offline zet, waardoor zij helemaal niet meer nadenkt om te vragen hoeveel een ieder heeft, overmand wordt door angst dat haarklant tekort komt, uit angst roept dat het precies nagezocht moet worden, en vergeet dat haar klant meer heeft, zodat die nu mijn klant vier duizend euro moet betalen. Zijn klant was “behoorlijk pissig” op haar na afloop, hahahaha.

Maar met dit soort klunzen leef ik dus op een planeet. Mensen die zich laten leiden door emoties en bij wie het logisch functioneren bij het minste of geringste offline gaat. Laat staan bij geopolitieke zaken of religie.

De Evangelisten hadden daarop wat bedacht. Die hadden dit ook gesignaleerd. En die hadden gedacht: okee, als het logisch redeneren zo snel offline gaat, als hun “mind” zo snel uitgaat, dan maken we een externe mind, en dat is de kerk. En als zij niet abstract kunnen redeneren, dan maken wij een narratief, het Evangelie, dat gaat over Jezus, en dan kunnen jullie aan Jezus zien hoe je logisch moet handelen. En we zetten erbij dat als jij dat niet doet, dan ga je naar de hel. Dat zal vast wel werken! Maar leer dan rode mensen kennen. Die zijn zo snel overmand door hun eigen emoties, dat ze Jezus en de hel zomaar vergeten, daar hoeft niets voor te gebeuren. Dus als Jezus zegt “Ik ben de Weg!!!”, “Ik ben de enige weg naar de Vader”, dan kan je gerust paus Franciscus horen zeggen “alle religies leiden naar God”, “maakt niet uit”. De paus, nota bene een kerkleider, verraadt Jezus waar Hij bij staat, en negeert alle bedreigingen met de hel. Het kerkvolk ook, want die hebben hun mind ook offline, en laten zich leiden door emoties, zoals blinde eerbiedigheid voor de kerkvader. Ik zat te denken: om deze rode mensen op de knieeen te krijgen, moet je dus met iets ergers (!!) komen dan de hel; halleluja wat zou dat in hemelsnaam moeten zijn?!!? Wie kan er nu iets ergers bedenken dan de hel? Nou, wat dacht je van bovenstaand onderscheid tussen rode en blauwe mensen. Rode mensen zijn niet per se dom, en als zij in bovenstaand stukje en in mijn vorige blogpost lezen wat een enorme losers het zijn, dat ze zich maar blind laten leiden door hun emoties, dat ze allerlei logische oplossingen die gewoon voor hun neus liggen over het hoofd zien omdat zij “offline” gaan door die blinde emoties, dat ze daarmee verschrompelen tot cognitieve doperwten, leven van ongenade, en in feite hun eigen ondergang bespoedigen, om daarmee tegemoet te komen aan hun eigen existentiele ongemakkelijkheid, dan is dat wel een “behoorlijk confronterend beeld”, “zou dat niet een ernstiger beeld zijn dan geconfronteerd te worden met hellevuur”? Hoe groot is de irritatiefactor van de hel, en hoe groot is de irritatiefactor om jezelf in de spiegel te zien als rood, door blinde emoties overmand, persoon, zonder enig logisch denkvermogen?