Hallo

Hier een berichtje voor jouw moeder. Ik zou het op prijs stellen als jij dit aan haar doorstuurt, en moeders: don’t shoot the messenger.

Misschien wil ze het niet lezen, maar zo ja, dan bij deze

Wat is hier aan de hand?

Ik voelde al enige tijd weerstand van haar tegen mij, en dat kan, om allerlei redenen. Als ik dat zelf moet analyseren, dan heb ik misschien niet de juiste reden, en weet zij betere redenen.

Maar ik kan een poging wagen, om redenen te noemen. Als het mis is, dan weet zij het wel wat de echte zijn. Maar misschien kent zij deze redenen die ik noem niet. En dan kan zij die vergelijken met haar eigen gedachten.

Haar voornaamste weerstand is misschien een verrassende, het is mijn idee van voorwaardelijke liefde.

Misschien ken jij dat niet. Maar ik stel voorwaarden aan de liefde, en daar houden vrouwen mogelijk niet van.  Die willen onvoorwaardelijke liefde en anders maar niks basta

Voorwaarden stellen; algemeen

Dingen vooraf doen deed ik ook bij school. Daar moet je gaan leren lezen. Maar ik had vooraf al leren lezen, voordat ik naar school ging. Dus dan komt een kleuter in de kleuterklas en die kan lezen: oei!! Dat was niet de bedoeling, dingen vooraf doen!

De juf werd daar heel boos over, zo niet furieus. Dit akelige kind had zomaar thuis in een paar weken leren lezen. Bovendien geeft hij de juf een grote mond: “maar juf, zoveel letters zijn er toch niet?” “als ik de letters van mijn eigen naam leer, dan zit ik al op de helft.”

Ayyyyyy. Dat wilde ze niet horen: het geheim van het leven. Het is haast alsof je een brandbom afsteekt in de klas, WOEST werd ze

Daar wordt je geacht twaalf jaar over te doen: jij tart mijn autoriteit als juf, zo niet mijn hele bestaan!

Zij werd zodanig boos, dat ik vermoed dat zij zich existentieel bedreigd voelde.

Dat gaat echter alleen nog maar over dingen ‘vooraf’ doen. Maar je kan nog verder gaan, en ook aan iets ‘voorwaarden stellen’.

Dingen vooraf doen is een soort van ‘onbewuste vorm van snel zijn’, ‘gaat gewoon automatisch’, ‘sorry juf’; maar ergens voorwaarden aan stellen is een bewuste vorm van dingen voor zijn en daarom nog een gradatie hoger; je hebt de tweede voetballiga, maar hier ga je promoveren naar de hoogste divisie. Hier heb jij door hoe dit spelletje gespeeld wordt, en kan jij bewust dingen vooraf inzetten.

Ik heb dit vorige week gedaan bij mijn geplande herintrede bij de kerk, en meer in bijzonder de Gereformeerde Gemeente: dat is tenminste “serious business” en niet van het gewauwel in die woke PKN kerken.

Maar ik stel wel voorwaarden. Ik heb ze vooraf mijn analyse van het Evangelie gestuurd, die trouwens ook op dit blog staat. Ik heb gezegd dat zij dat vooraf moeten aanvaarden, anders kom ik niet; dat is een vorm van voorwaarden stellen.

Ik doe dit niet als bedreiging of zo, het heeft gewoon nut. De analyse houdt in hoe het Evangelie in elkaar zit. Daar kunnen ze hun voordeel mee doen.

Het is ook helemaal niet ingewikkeld. Het houdt in dat de kernwaarden van het Evangelie bestaan uit Geduld, Goedheid, Waarheid en Schoonheid, en dat dit de vier dimensies zijn van ons geestelijke leven, zoals ook ons fysieke leven vier dimensies heeft, één verband houdend met tijd, namelijk Geduld, en de andere drie verband houdend met onze ruimtelijke omgeving, namelijk Goedheid, Waarheid en Schoonheid; dat is net zoiets als lengte, breedte en hoogte.

Dat je dit zo kan analyseren vind ik belangrijk voor mensen om te weten, anders snappen ze het Evangelie niet, en denken ze dat het flauwekul is.

Bovendien krijg je anders de hele tijd gezeur over Jezus, of ingewikkeld gehakketak over wat betekent dat nu “het Woord werd vlees”; terwijl dat neerkomt op het eenvoudigweg belichamen van deze vier waarden

Zo kan je dat ook zien in Zijn heilsgeschiedenis. Mensen denken kennelijk dat Jezus zomaar een beetje “kriskras door de wereld loopt”, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Het Evangelie laat dat mooi zien, met name dat van Johannes. Je gaat niet alleen de kernwaarden belichamen in uitspraken, maar ook in het pad dat je loopt. Het zit steeds in de opvolgende hoofdstukken van het Johannes Evangelie, zoals dit:  

Johannes 1 leert dat wij geduldig zijn voordat Jezus komt

Johannes 2 gaat over Jezus’ wonderen dus goedheid;

Johannes 3 over Jezus’ leer aan de leraar Nicodemus dus waarheid en in

Johannes 4 gaat hij praten met een vrouw en uitkijken over mooie velden die geoogst kunnen worden dus schoonheid

Ik vind dit mooi. Maar dit kan ook bedreigend zijn. Zo zei jouw moeder dat ik niet vooraf toestemming had gevraagd voordat ik terug ging naar deze kerk. Inderdaad, ik “sta al vooraf bij de deur” en heb niets gevraagd.

En zij zegt ook: ik hou niet van deze kerk. Niet omdat er iets mis is met deze kerk, maar omdat zij er niet vooraf in gekend is.

Maar dit gaat verder. Zij ervaart misschien niet alleen dat ik snel dingen vooraf doe, maar ook dingen als voorwaarde stel.

En dan kom je ook op het terrein van de liefde op vreemde situaties: mijn theorie geldt zelfs als voorwaarde voor de liefde

Voorwaarden stellen aan liefde: als jij mijn theorie niet leuk vindt, dan vind ik jou ook niet leuk

Ik stel als voorwaarde dat iemand mijn theorie goed moet vinden. Dat stel ik als voorwaarde voor herintrede in de kerk. Maar jouw moeder kan ook hebben aangevoeld: dat stelt hij als voorwaarde voor alles! Zelfs voor onze relatie!

Misschien dat zij dat vanaf het begin wel weet, maar dat het langzaam pas echt gaat doorschemeren hoe ver dit gaat: de theorie  geldt als voorwaarde voor alles!

Zij ging sinds kort terug naar haar eigen favoriete theorie, dat heet A Course in Miracles. Ook niet gek, daarvan is het hoofdthema de Liefde.

Maar mijn theorie zet ik daar dan nog vóór. Zo werkt het natuurlijk ook; bij het rijtje kernwaarden komt eerst Geduld, dan Goedheid, dan Waarheid en dan Liefde. Dus Waarheid komt vóór Liefde. Zo werkt dat. Anders werkt het niet.

Dat is misschien wel “even slikken”. Misschien heeft jouw moeder daardoor gedacht: dan houdt hij zeker niet van mij!

Dat kan een normale reflex zijn. Maar dat is een misvatting. Als zij het concept “voorwaardelijke liefde” kent, want dat is hier de vorm waarin deze liefde bestaat

Bij A Course in Miracles hebben ze dat trouwens door elkaar gehusseld. Dat bestaat uit vier “tekstblokken” van elk zeven hoofdstukken, in de volgorde Goedheid, Waarheid, Geduld, Schoonheid (Liefde); en drie afsluitende hoofdstukken als epiloog.

De goede volgorde is Geduld, Goedheid, Waarheid, Liefde. Maar zij hebben dat dus door elkaar gehaald en gemaakt tot Goedheid, Waarheid, Geduld, Liefde. Dat weet niemand, niemand ter wereld. En dat is vermoedelijk ook de bedoeling.

De schrijfster heeft namelijk een probleem met het concept “voorwaardelijke liefde”. Het probleem voor haar is dat daar Waarheid voor Liefde staat, en dat vindt zij als vrouw vervelend; het mannelijke Waarheid staat daar voor het vrouwelijke Liefde, maar zij wil de baas spelen, dat zegt haar ego, dus moet er iets aan gedaan worden. Dus heeft ze zitten prutsen om Liefde voor Waarheid te krijgen.

Dan zou je kunnen kiezen voor Geduld, Goedheid, Liefde, Waarheid. Maar daarmee kwam ze in de knoei: dat gaat niet. Het klinkt ook voor geen meter “liefdelijke voorwaardelijkheid”?!??

Nou is deze vrouw niet dom, zij houdt wel van trucs uithalen. Ze heeft een andere truc bedacht, slim:  dan ga ik maar Waarheid ontkoppelen van Liefde, door er iets anders tussen te schuiven!

Dan wordt de volgorde in A.C.I.M. dus Goedheid, Waarheid, Geduld, Liefde. Is dat even slim. Je schuift gewoon Geduld als barrière tussen Waarheid en Liefde, hatsekidee, ook een oplossing.

Ik vermoed dat hier iets onder zit. Deze mevrouw lag misschien thuis in de clinch met haar man in de trant: wie is hier nu thuis de baas, ben ik dat of ben jij dat. Zij vond het vermoedelijk maar niets om genoegen te nemen met plaats twee, dus dan schuif je de mannen naar de tweede rang.

Misschien, maar dat weet ik niet zeker, zat er ook een etnische component onder. Want in het Evangelie wordt geleerd dat Jezus de baas is. Maar dat is een man, en bovendien iemand die kritisch is op de Joden. En de schrijfster van A.C.I.M. is Schucman en die is Joods

Die houden er niet van als je ze de kaas van het brood eet. Maar je kan als Joodse die “verrader des Vaderlands” natuurlijk terugpakken, door zelf een nep Evangelie te maken, waarin je dat verraderszoontje Jezus “even terugzet waar Hij behoort te zijn namelijk op rang twee”, “hoppakee terug naar de Keukenkampioendivisie”, “zodat wij Joden weer de baas kunnen spelen in de wereld zoals wij gewend waren”, en dus even “alle kankerchristenen opzouten”.

Situatie achteraf; voorwaarden achteraf

Misschien dat zij dit allemaal flauwekul vindt: theoretisch geratel. Ik vind alles best, maar ik wil haar deze mogelijkheid wel noemen. Ik vind na dit hele jaar het wel belangrijk dat zij weet dat ik van haar houdt, “maar op mijn manier”.

Ik vind het belangrijk dat zij weet dat het niet nep was, dat lijkt mij belangrijk voor haar levensgevoel. 

Ik vind dit ook belangrijk voor jou. Het is belangrijk dat zij een positief levensgevoel kan overdragen op jou, en dat je niet moet denken dat volwassenen goedkope spelletjes met elkaar spelen.

Daarnaast is er een ander probleem en dat is de aanwezigheid van een andere vrouw, Katya. Zij ergert zich aan Katya.

Daar ging het gisteren de hele tijd over, hoewel ik Katya al een hele tijd niet gesproken of gezien heb. Ik was er zelf verbaasd over: waar komt die nu weer vandaan: kunnen jullie daar eens even mee ophouden?  

Ik ging van verbazing Katya dan maar op internet opzoeken: wat zou die aan het doen zijn, en je moeder zegt: zie je wel! Jij zoekt haar op!

Maar dan moet je het concept voorwaardelijke liefde begrijpen. Katya is op zich geen gevaar, tenzij jouw moeder mijn idee van liefde in de gaten krijgt.

Dat lijkt hier het probleem. Jouw moeder ergert zich aan de gedachte, dat Katya steeds “hypothetisch aanwezig is” als concurrent; je hebt dan een voorwaarde vooraf, mijn theorie, maar er is ook nog een tweede hypothetische concurrent achteraf als jouw moeder de stekker uit de relatie trekt.

Zolang jouw moeder er de stekker niet uittrekt,  is er niets aan de hand, maar hypothetisch is er altijd iemand anders, zodra zij dat doet: daar moet je tegen kunnen, dit “latente gevaar achteraf”.

Nu zou dat nog niet eens het grootste probleem zijn. Maar er is nog iets anders. Let op wat ik hierboven schreef over de “concurrentie” tussen mijn theorie van voorwaardelijke liefde, en jouw theorie van onvoorwaardelijke liefde uit A.C.I.M. Stel je eens voor dat Katya het begrip “voorwaardelijke liefde” in tegenstelling tot jou wel begrijpt.

Stel als Katya die economische principes wel snapt: zodra jij merkt, dat zij economische principes begrijpt, is dat alarmfase maximaal.

Dit is een gigantisch probleem aan jouw zijde: jij snapt niets van economische principes.

Je bent straatarm, werkt niet, en gelooft in onvoorwaardelijke liefde, alsof dat iets is waarvoor economische principes niet gelden.

Jij probeert mij af te leiden met flauwekul redenaties: jij zegt dat jij Katya een bedreiging vindt omdat zij zo knap is.

Maar dat is uiterlijk en hoe zit dat innerlijk: wat zou het betekenen als Katya economische principes begrijpt en jij niet?

De waarde van hypothetisch denken

Hypothetische denken is best wel moeilijk. Het is zwaar en kan je gemoed drukken: vervelend gezeur over voorwaarden vooraf en latente gevaren achteraf, bah daar heb ik geen zin in, dat drukt mijn gemoed.

Maar dat is dan ook de bedoeling ervan: het houdt je op de grond. Het geeft je een gigantische portie “no nonsense”.

Als jij die no nonsense verhouding beheerst, kan jij het Evangelie analyseren binnen een paar weken, waar andere mensen 2000 jaar over doen. 

Alleen maar omdat ik hypothetisch kan denken en zij niet; hypothetisch denken in de trant: als dit bij hoort, zou dan misschien dat daarbij horen.

Andere mensen maken daar een mega drama van, van geloofskwesties, en gaan oorlogen voeren hoe je dat moet uitleggen; maar jij staat op de grond en kan “gewoon” zien hoe het in elkaar zit.

Het betekent ook, en daar had jouw moeder het gisteren over, of iemand de ander leuk vindt om wie hij is

En niet om een of ander fantasie-idee wat mensen over elkaar maken.

Dus het heeft behoorlijk wat voordelen. Maar het betekent ook dat je Waarheid voor Liefde zet, dat geldt hier als voorwaarde vooraf

En dat je er achteraf “normaal”,  “gewoon” vandoor kan gaan, als een ander de stekker uit de relatie trekt.   

Ik vraag mij af of jouw moeder dat weet, hoe dat werkt. Maar als die ander namelijk er de stekker uittrekt, dan was de liefde niet echt; dus dan verlies je ook niets; dan was die liefde er vanaf het begin niet.

Bij mij bestaat de liefde altijd, maar voorwaardelijk. Dat is iets wat Schucman de schrijver van A.C.I.M. waarschijnlijk ook niet begrepen heeft: hoe kan de liefde nu eeuwig bestaan?

Door gewoon er iets voor te betalen natuurlijk! Als jij iets aan liefde wil toevoegen, zoals tijdloosheid, dan moet je er aan de andere kant iets aan afdoen, namelijk de onvoorwaardelijkheid.

Onvoorwaardelijke liefde is zo kortstondig als een kaars; voorwaardelijke liefde kan echter altijd bestaan.

Zoek dat maar eens op in A.C.I.M.; desnoods onder de noemer “relativiteit”. Dit is het relativiteitsbeginsel: wil jij een brood kopen in een supermarkt, dan moet je daarvoor geld betalen, alles heeft een prijs.

En wil jij tijdloze liefde, dan moet je de onvoorwaardelijkheid ervan opgeven

Wat denken ze nu dat Jezus uberhaupt de hele tijd aan het doen is?????? Een beetje rondlopen omdat dit grappig is??

Hij is de hele tijd aan het praten over liefde. En Hij gaat een hoge prijs betalen, dus er zitten kennelijk voorwaarden aan!

Aha! Jezus is aan het uitleggen, dat je voor alles een prijs moet betalen, zelfs voor de liefde, de prijs van liefde is haar voorwaardelijheid en dat brengt Hij tot uitdrukking in Zijn trouw aan de Vader!

Thank you very much Jezus. Schucman van A.C.I.M. heeft ook een mantra; haar mantra is een andere: God’s will for me is perfect happiness.

Dat is in feite een herhaling van wat Eva zegt bij de boom van kennis van goed en kwaad: wat is dat mooi! ik kan er onbeperkt van graaien!!

Bij sommige dingen kan ik echt niet begrijpen hoe mensen dit niet kunnen zien: hoe kan Schucman in hemelsnaam niet zien dat ze gewoon gaat nadoen wat Eva doet bij de boom van kennis van goed en kwaad.

En waar is de man die haar bijstaat? Had Schucman geen man, die haar tips gaf zo van: hey, je moet wel aan de economische principes denken!

‍ ‍

Slotopmerkingen

Het kan zijn dat zij mij echt niet leuk vindt. Dat kan natuurlijk. Maar het kan ook dat zij niet snapt hoe hypothetisch denken werkt, haar eigen reflexen niet snapt, niet begrijpt dat met voorwaardelijke liefde niets mis is, en dat latente gevaren alleen latent aanwezig zijn.

Dat zou jammer zijn. Dan kan ze namelijk over de beslissing tot beëindiging van onze relatie geen volledig afgewogen oordeel vellen. Ik vind dat dit het minste is wat ik verdiend heb. Zij mag best de relatie beëindigen, en zij is mij daar ook helemaal geen verklaring voor verschuldigd, zij is mij überhaupt niets verschuldigd; maar dan graag volledig afgewogen. Dat vind ik wel fijn.

Hier merk je trouwens ook een economisch principe: wat betaal jij nu eigenlijk voor mijn liefde: “een afgewogen oordeel”.

Dat is vrij goedkoop. Maar dat krijg je ook als je no nonsense bent; dan vraag je een eerlijke prijs, en niet al dat gezeur wat mensen bij echtscheidingen doen, elkaar maximaal zuur maken met onredelijke eisen.  

Er is nog iets anders interessants, als ik dan toch het verhaal moet afmaken, over de verhoudingen tussen Waarheid en Liefde. Hierboven schrijf ik dat de verhouding tussen Waarheid en Liefde “behoorlijk strak” is, maar zo is het misschien ook met de verhouding tussen “Geduld en God”.

Dat is misschien vervelend voor de atheistische lezers, maar dat is “pech dan”. Moet je namelijk het volgende zien. Toen ik een jaar of twaalf was, heb ik ooit op een middag waarschijnlijk doorgekregen dat er zoiets bestaat als “de liefde”.

Ik heb toen op vermoedelijk diezelfde zaterdagmiddag in een noodvaart een tekst in elkaar gezet, die ik nog bijna nu uit mijn hoofd ken. Deze tekst, die ik “jeugdevangelie” noem, staat ook op dit blog.

In die tekst ga ik daten met een meisje, dat was mijn eerste idee dat je met meisjes ook andere dingen kan doen dan “dom kletsen” of “voetballen in de straat”.

Maar dat meisje in mijn tekst heeft schrammen in haar gezicht, “heb jij soms een lastig leven gehad?” vraag ik haar, alsof zij een ongeluk heeft gehad of iemand haar heeft geslagen.

Zij beaamt dat. De onderliggende reden is vermoed ik nu, dat deze tekst uitdrukt dat liefde een prijs heeft.

Waar mensen dus kennelijk een vol Evangelie voor nodig hebben, wist ik dus kennelijk al automatisch: alles komt met een prijs dus liefde ook

Dat is ongeveer hetzelfde als dat je een brood koopt bij de bakker, en dan ook direct moet afrekenen

Deze gekke vorm van gelijktijdigheid heb ik vaker ervaren; zo had ik als kind een nare ervaring dat mijn vader stierf in de auto, vlak voor mij, want ik zat op de achterbank onderweg naar de winkel.

Direct als dat ik mijn vader voor mij zag terwijl hij overleden was, had ik een soort van visioen van God; een of andere man op straat; ik dacht dat Hij mij ook te grazen zou nemen, maar ik zei: het is mijn tijd nog NIET.

Dus terwijl jij tegelijkertijd God WEL ziet, zeg je dat het jouw tijd nog NIET is. De onderliggende reden is vermoed ik nu, dat deze tekst uitdrukt dat leven ook een prijs heeft namelijk geloof in God