Aircrash investigation

Ik keek net TV, dat doe ik hoogst zelden want ik krijg er de zenuwen van. Maar dit was wel interessant: Aircrash investigation, over een vliegtuig in Indonesie dat in een storm terecht kwam. Het liep grotendeels goed af, maar wel merkwaardig.

Deze piloten vlogen en zagen op de radar een storm, met veel rood; maar in het midden van de storm zat echter een groen gebied en zij dacht: nou, dan vliegen we dan wel doorheen:

Dat was foute boel, wat zij niet wisten, maar nu wel, is dat in het midden van een storm zoveel regen of hagel kan zitten, dat de radar er niet doorheen komt; de radar detecteert dat deel van de storm dan ook niet. De radar detecteert daar dan geen gevaar, en daarom is het groen alsof het daar oke is.

Maar daar zit juist het meest gevaarlijke. Ze vlogen dus recht naar het centrum van de storm, met als gevolg allemaal gigantische stukken ijs en hagel in de motoren, die vlogen uit, want motoren kunnen maar een bepaalde maximale hoeveelheid water aan; en vliegtuig ging dalen als een baksteen.

Het was wel heel knap dat ze een noodlanding konden maken, op een rivier. Ook als motoren uitvallen kan een vliegtuig nog vliegen, en ze stuurden met grootst mogelijke moeite op een rivier. Schade: een dode, rest overleefde het, en wel veel schade. Maar het ging wel net goed; hadden ze nou maar meer van radar geweten.

Het offer van Abraham

Ik zei tegen Andrea dat het verhaal mij deed denken aan het offer van Abraham. Dus Abraham navigeert door het leven. Het is best vol uitdagingen, en je kan er soms wel depressief van worden.

Maar Abraham gaat dan navigeren recht door het midden; want “daar zit een groen gebied”, “daar zit God”.

Maar dat is dus het gevaarlijkste gebied, alleen het lijkt groen want God is zo’n zware gedachte, dat de menselijke radar daarvan het gevaar niet oppikt

Maar let maar even op wat er gebeurt als hij dichterbij komt: je bevindt je ineens in een storm.

Net als bij het vliegtuig valt dan van alles uit. Zo valt Abraham’s morele kompas uit. Hij krijgt de opdracht zijn kind te offeren. Hij gaat het gewoon doen dat offer. Niks geen vragen van waarom moet dat, kan dat niet anders.

Net als bij het vliegtuig, gaat het uiteindelijk wel net goed; er komt een engel en die redt de situatie, voordat de grootste schade ontstaat; maar wel op het nippertje.

Dit is een verhaal, maar zo gaat het in het echt ook. Het vreemde is dat overal waar God opduikt, het morele kompas van de mensen uitslaat. Zo gaan ze in Genesis 9 slavernij introduceren. Een normaal mens zou denken: dat gaan we niet doen, maar jawel dus. Wat je dan ziet in de praktijk is dat mensen dat gaan uitvoeren; zo ging Europa in de periode vanaf ongeveer 1500 massaal slavernij doen, terwijl je zou denken: is dat wel lief? En daarvan krijgen we de rekening nog wel eens betaald.

Ook het logisch redeneren slaat uit; dat is dan de andere motor die uitslaat. Dat kan je ook zien. In het Evangelie staan de meest kromme dingen, zoals water in wijn veranderen, of lopen over water. Dat zie je ook gewoon terug in de praktijk. Het is nu bijvoorbeeld Ramadan. Dan gaan ze in de Islam ze ‘s nachts eten en overdag niet: omgekeerde wereld. Het komt dan uiteindelijk vaak wel weer goed, want krommigheid kan je nooit eeuwig volhouden, maar het is wel lastig zeg.

Het vreemde is wel dat God op mijn moreel kompas geen vat heeft. Ik vermoed dat dit de reden is: ik ben niet bang om rond een storm heen te koersen.

Dat doe ik bij God met waarom vragen: waarom is het zo dat wij niet mogen eten van de boom van kennis van goed en kwaad; waarom wordt Jezus zo kwaad op die arme Nicodemus als die maar een eenvoudige vraag stelt. Waarom keurt u slavernij niet af, maar wordt het juist gepromoot.

Dat zijn theoretische vragen. Er komt nooit antwoord op; ga dit maar eens navragen aan theologen: er komt nooit antwoord. Zo blijf je uit de storm van het geloof: zolang er geen antwoorden komen, blijf ik daar weg.

Maar ook praktische vragen: waarom zou ik als kind moeten sterven? Daar komt geen antwoord op, dus gebeurt het ook niet. Waarom zou ik ziek moeten worden. Daar komt geen antwoord op, dus gebeurt het ook niet. Zo blijf ik steeds uit de storm.

Deze laatste voorbeelden zijn misschien een beetje raar. Het lijkt een beetje op “magisch realisme”.

Dat kan je echter wel herleiden tot wetenschap; deze werkelijkheid kent namelijk ook iets als quantumfysica: de observaties van de waarnemer zijn van invloed op de uitkomst van fysische processen; in meer simpelere bewoordingen, als jij een goede denker bent, dan is jouw levenskwaliteit ook goed.

Hier is het verstandig je niet te laten ontmoedigen doordat dingen gek lijken. Quantumfysici keken ook hun ogen uit toen ze zagen wat een gekke dingen er kunnen gebeuren. Maar afhankelijk van hoe je in het leven staat, ontvouwt zich een ander scenario; mensen die geen vragen stellen, kunnen zo maar in een depressieve storm belanden; en voor je het weet zit je nog in het centrum van de storm en dan gaan jouw motoren uitvallen: jouw zelfstandige wil; en jouw vermogen om zelfstandig op dingen te reflecteren.

Radartraining

De mensen in het Indonesische vliegtuig zijn gelovige moslims; die vliegen gewoon pal richting centrum van de storm, en dan maar zien dat je er weer uitkomt; dat gaat tenauwernood of net niet.

Maar zij snappen niet hoe de “radar” van onze menselijke cognitie werkt; ze snappen niet dat juist bij het allergevaarlijkste gebied, het gevaar niet op onze radar zichtbaar kan zijn.

Figuur: ik gebruik in feite dezelfde radar als zij hebben; maar zij vliegen naar punt A waarbij ze denken dat het wel goed gaat; maar ze recht in het centrum van de storm vliegen; en ik vlieg naar punt B

Zo kan ik mijn kennissen van de GerGem maar niet aan het verstand brengen dat de Bijbel een loeigevaarlijk boek is, met een gevaarlijk centrum van een storm

De storm is in feite nog niet eens hun probleem, dat is gewoon ons leven met alle stormen die we tegenkomen.

Maar zij navigeren dan het vliegtuig recht door het midden; “daar zit een groen gebied”, “daar zit God”. Maar dat is dus het gevaarlijkste gebied, alleen het lijkt groen want de menselijke radar slaat uit bij zo’n gedachte aan God.

Ze snappen niet dat dan motoren gaan uitvallen. Dat je ze dan een paar hoofdstukken verder slavernij zien goedpraten, genocide en nog allemaal andere enge dingen.

En als ik zo kijk naar het TV programma, komt dat vermoedelijk door het geloof in God; dat is zo’n zwaar iets, dat het gevaar dan niet zichtbaar is op onze menselijke radar, terwijl daar het grootste gevaar schuil gaat.

Dus zo konden gewone Nederlandse kooplieden vanaf periode rond 1600 ineens grote slavenhandelaren worden; dat stond immers in hun Bijbel; en ze geloofden in God, dus moreel kompas stuk.

Maar ook nu, ze laten veel te veel asielzoekers toe; dat komt omdat mensen in een storm terecht komen en geen waarom vragen gaan stellen: waarom moeten we iedereen zomaar in de procedure toelaten, waarom mogen we daar niet op selecteren; waarom mogen we geen max capaciteit stellen

Dit zou ooit goed kunnen komen. Maar ze hebben wel een flinke portie “radartraining” nodig.